"Υποσχόμαστε στην Αυτού Εξοχότητα, τον Φύρερ του Γερμανικού λαού, να υπηρετήσουμε στην κατεύθυνση που αυτός θέλει" (Γεώργιος Τσολάκογλου): Σαν σήμερα, 6 Απριλίου 1941, οι ναζί εισβάλλουν στην Ελλάδα.
Η εισβολή άρχισε στις 5.15' το πρωί, ένα τέταρτο νωρίτερα από τη στιγμή που επιδόθηκε η σχετική διακοίνωση στον διορισμένο πρωθυπουργό, Αλ. Κορυζή, διάδοχο του φασίστα δικτάτορα Μεταξά.
Ως κύρια αιτία για την εισβολή η ΝΑΖΙστική Γερμανία προέβαλλε την πρόσδεση της Ελλάδας στη Μ. Βρετανία, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι ο Β' παγκόσμιος Πόλεμος υπήρξε προϊόν όξυνσης των αντιθέσεων μεταξύ των ισχυρών ιμπεριαλιστικών χωρών του κόσμου γενικά και ειδικότερα της Ευρώπης.
Τα Γερμανικά ΝΑΖΙστικά στρατεύματα προσέβαλαν τις Ελληνικές θέσεις στη Μακεδονία, κατά μήκος των Ελληνο-Βουλγαρικών και Ελληνο-Γιουγκοσλαβικών συνόρων. Ταυτόχρονα, η χιτλερική Γερμανία επιτέθηκε και στη Γιουγκοσλαβία. Η Γιουγκοσλαβική αντίσταση κατέρρευσε ταχύτατα. Μεγάλα τμήματα του στρατού της γειτονικής χώρας υποχωρούσαν στο Ελληνικό έδαφος.
Αντίθετα, ο Ελληνικός στρατός στα οχυρά παρουσίαζε αντίσταση απέναντι σ' έναν εχθρό απείρως ισχυρότερο. Και αυτή η αντίσταση έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν ληφθεί υπόψιν ότι τόσο στο μέτωπο, όσο και στην Αθήνα-σε στρατιωτικούς και πολιτικούς κύκλους-ήταν φανερή μια διάθεση για γρήγορη συνθηκολόγηση και παράδοση της χώρας στους ναζιστές εισβολείς.
Την προέλαση του ΝΑΖΙστικού στρατού, επιτάχυναν και συγκεκριμένες αποφάσεις της στρατιωτικής ηγεσίας, που ελήφθησαν με σκοπό να εξασθενίσει το μέτωπο από μέσα. Προσκείμενες δυνάμεις στην κυβέρνηση και στη στρατιωτική ηγεσία, φιλικές στο ναζισμό, έδιναν αυτές τις διαταγές για να αποδυναμώσουν την Ελληνική άμυνα όσ πιο γρήγορα γινόταν.
Ο λαός αντιμετώπιζε ξανά όχι μόνο τον εξωτερικό εχθρό αλλά και την κυρίαρχη τάξη της χώρας του, που, αφού του επέβαλλε την φασιστική δικτατορία Μεταξά που κατήργησε κάθε ελευθερία και δικαίωμα του, αφού μετέτρεψε την χώρα και τον λαό σε "καύσιμη ύλη" των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών ("είμεθα ουδέτεροι εφ’ όσον χρόνον η Αγγλία θέλει να είμεθα ουδέτεροι. Τίποτα δεν κάνομε χωρίς συνεννόησιν με την Αγγλία… η Ελλάς είναι ζωτικό τμήμα της αγγλικής αυτοκρατορικής αμύνης" δήλωνε ο φασίστας δικτάτορας τον Μάϊο του 1940), τελικά υπονόμευσε και κάθε πραγματική άμυνα.
Έτσι, από "το θα ρίξωμεν μερικές τουφεκιές διά την τιμή των όπλων" πριν την Ιταλική εισβολή, φτάσαμε στην ανοιχτή υπονόμευση του μετώπου όταν έγινε η Γερμανική εισβολή. Ο λαός πολεμούσε και πέθαινε και το ένα τμήμα της αστικής τάξης παζάρευε με τους Βρετανούς ενώ το άλλο με τους Γερμανούς ιμπεριαλιστές, όλοι για να σώσουν την εξουσία και τα προνόμια τους.
Στις 9 Απριλίου 1941, τα Γερμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν τη Θεσσαλονίκη, ενώ θα συνθηκολογήσει το Τμήμα Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει η κατάληψη της Βέροιας και λίγο αργότερα της Κατερίνης, της Κοζάνης και της Καστοριάς, με αποτέλεσμα η υποχώρηση του κυρίου όγκου των Ελληνικών δυνάμεων που βρίσκονται στην Αλβανία να παίρνει χαρακτηριστικά φυγής.
Στις 20 Απριλίου-και αφού είχε διασπαστεί το αμυντικό μέτωπο, ο στρατηγός Τσολάκογλου, διοικητής του Γ` Σώματος, σε συνεννόηση με άλλους δύο σωματάρχες, τον Δεμέστιχα και τον Μπάκο, καταργεί τον διοικητή Στρατιάς Ηπείρου Ι. Πιτσίκα, αναλαμβάνει ο ίδιος διοικητής και υπογράφει πρωτόκολλο ανακωχής με τους ναζί. Τρείς μέρες αργότερα, θα υπογράψει, στη Θεσσαλονίκη, το οριστικό πρωτόκολλο συνθηκολόγησης και με τους Ιταλούς.
Ο Τσολάκογλου έστειλε και επιστολή στον Χίτλερ: "Υποσχόμαστε στην Αυτού Εξοχότητα, τον Φύρερ του Γερμανικού λαού, να υπηρετήσουμε στην κατεύθυνση που αυτός θέλει".
Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αθήνα, Μακ Βη, σημείωνε: "Η ανακωχή υπογράφτηκε από τον στρατηγό Τσολάκογλου,ο οποίος είχε τοποθετηθεί από τον Μεταξά..οι στρατιώτες θεωρούν πως ο στρατός προδόθηκε από τους αξιωματικούς του και ότι ο Τσολάκογλου δεν έχει τώρα παρά μόνον την περιφρόνηση του λαού".'
Έτσι προδόθηκε ο αγώνας των Ελλήνων στρατιωτών που, παρα την υπονόμευση, αντιμετώπισαν με ηρωισμό τη φονικότερη στρατιωτική μηχανή που γνώρισε η ανθρωπότητα, πολεμώντας σε δύο μέτωπα, απέναντι στην φασιστική Ιταλία και την ναζιστική Γερμανία.
Και ενώ οι φιλοΝΑΖΙστές ετοιμάζονταν για τις καρέκλες με οποίες ανταμείφθηκαν απο τους ναζί για την προδοσία τους, το άλλο τμήμα της κυρίαρχης τάξης που ακολουθούσε τους Βρετανούς ετοιμαζόταν για διακοπές.
Τη μέρα που ο Τσολάκογλου υπέγραφε την οριστική συνθηκολόγηση ο Βασιλιάς Γεώργιος με τον πρωθυπουργό Ε. Τσουδερό (o Κοριζής είχε αυτοκτονήσει λίγο νωρίτερα), τον πρίγκιπα Πέτρο και τον Άγγλο πρεσβευτή σερ Μάικλ Πάλαιρετ εγκατέλειπαν την Ελλάδα με υδροπλάνο.
Δυο μέρες πριν, 21 Απριλίου, έφυγε το ζεύγος των διαδόχων Παύλος και Φρειδερίκη ενώ τη νύχτα 22 με 23 Απριλίου, με τα αντιτορπιλικά "Βασίλισσα Ολγα", "Πάνθηρ" και "Ιέραξ" αναχώρησαν, όπως γράφει ο ναύαρχος Σακελλαρίου "άπαντες οι υπουργοί, ο Διοικητής και ο Υποδιοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος και μερικοί κρατικοί επίσημοι και μη λειτουργοί, οι πλείστοι με τας οικογενείας των- γυναίκες, τέκνα, πενθερές, κουβερνάντες-και τας αποσκευάς των-... ο Βασιλεύς και ο κ. Τσουδερός ανεχώρησαν αεροπορικώς περί τα ξημερώματα της 23ης Απριλίου...
Η θέα τοσούτον ασυνηθίστου διά πολεμικά πλοία φορτίου, και δη εν καιρώ πολέμου, εξηρέθισε τα πληρώματα εις τοιούτον βαθμόν, ώστε εις την Σούδαν εξεδηλώθη μικρά στάσις επί του "Βασίλισσα Ολγα", του προσωπικού απαιτήσαντος να μην επιβεί κανείς πλέον.
Αντιλαμβάνεται ο καθείς την ψυχολογία όλων αυτών που κανένας τους δεν εγνώριζε πού και πώς άφηναν τα σπίτια τους, όταν έβλεπαν ότι υπήρχαν προνομιούχοι που μπορούσαν ανέτως να μεταφέρονται με τα πολύτιμα των υπαρχόντων ή όταν έβλεπαν ότι η οικογένεια του Πρωθυπουργού συνωδεύετο και από το απαραίτητο σκυλάκι της, χωρίς τη συντροφιά του οποίου φαίνεται ότι δεν ήτο δυνατόν να σωθεί η Ελλάς".
Παρόμοια εικόνα δίνει και ο έφεδρος πλοίαρχος Ν. Δ. Πετρόπουλος: "Μου έκανε εντύπωση και ένα άλλο θέαμα, που με επηρέασε κατά κάποιο ποσοστό για να μη φύγω από την Ελλάδα: Μεταξύ των Ελλήνων ιδιωτών επιβατών ήταν κι ένα ζευγάρι-όχι πρώτης νεότητος-που το συνόδευε η μητέρα της συζύγου. Η πεθερά κρατούσε ένα βαλιτσάκι που, περιείχε τα τιμαλφή της οικογενείας....
Με κατέλαβε αηδία από το γεγονός, ότι δε διαθέταμε τα πλοία για να σώσουμε έστω και λίγους στρατιώτες μας από τις χιτλερικές ορδές, αλλά καταλαμβανόταν η πολύτιμη χωρητικότης για να δοθεί ευκαιρία στα μπιζού...και στα εξαντλημένα σαρκία της ευπόρου οικογενείας να... συνεχίσουν και εκτός της Ελλάδος τον αγώνα κατά του κατακτητού!".
Οι Γερμανοί ΝΑΖΙ μπήκαν στην Αθήνα 27 Απριλίου 1941.
Τους προϋπάντησαν και τους παρέδωσαν κάθε εξουσία ο ανώτερος στρατιωτικός διοικητής Αττικοβοιωτίας στρατηγός Καβράκος (χαρούμενος και χαμογελαστός),ο νομάρχης Αττικοβοιωτίας Πεζόπουλος, ο Δήμαρχος Αθηναίων Αμβρόσιος Πλυτάς, ο Δήμαρχος Πειραιά Μιχ. Μανούσκος και ο συνταγματάρχης Κανελλόπουλος ως διερμηνέας.
Η χώρα βρισκόταν υπό ξενική κατοχή, αν και έμενε ακόμη να δοθεί η μάχη της Κρήτης. Την ίδια στιγμή, εφημερίδες της κυρίαρχης τάξης όπως η "Καθημερινή" και το "Ελεύθερον Βήμα" κ.α. άρχισαν προπαγάνδα:
"Ο λαός αντιμετωπίζει τα γεγονότα με πεποίθησιν ότι όλα βαίνουν προς το καλύτερο… αι Γερμανικαί αρχαί εμφορούμεναι από τας φιλικωτέρας των διαθέσεων θα τον συντρέξουν εις πάσαν θετικήν του προσπάθειαν".
Όμως ο λαός
δεν θα τους έκανε την χάρη.
……………………………………….
Στις 28 Απριλίου 1941 οι Γερμανοί μπαίνουν
στο Ναύπλιο. Ο διοικητής χωροφυλακής Ναυπλίου συνταγματάρχης Πάτερης και ο
διοικητής στρατοπέδου Ακροναυπλίας μοίραρχος Γιαννίκος παραδίδουν στους
Γερμανούς 625 πολιτικούς κρατούμενους. Ο Πάτερης στην Κατοχή γίνεται
υποδιοικητής της Ειδικής Ασφάλειας και το 1953 Αρχηγός της Ελληνικής Βασιλικής
Χωροφυλακής ως Αντιστράτηγος πλέον...
