Παπαβαλής (Κωνσταντίνος Βαλής): Παπάς στο Αγρίνιο που ξεπέρασε, με την τόλμη και τις επινοήσεις του, κάθε άλλον.

 

Η ιστορία της Εθνικής Αντίστασης, εκτός από μεγάλες μάχες και πράξεις ηρωισμού έχει και απίστευτα ευρηματικά επεισόδια.

Ένας παπάς στο Αγρίνιο, ο Κωνσταντίνος Βαλής, γνωστός ως Παπαβαλής, πρέπει να ξεπέρασε, με την τόλμη και τις επινοήσεις του, κάθε άλλον.

Προκειμένου να βγάλει από το Γερμανοκρατούμενο Αγρίνιο τον οπλισμό των παραδοθέντων Ιταλών, οργάνωσε περισσότερες από 35 κηδείες και κάθε φορά, μέσα στο φέρετρο αντί σορού, ήταν ιταλικά όπλα.

Η νεκρική πομπή ξεκινούσε συνήθως από το Δημοτικό Νοσοκομείο, όπου ήταν η μυστική αποθήκη του ΕΛΑΣ. Πέρναγε μέσα από την πόλη με τις ανάλογες ψαλμωδίες και οι Γερμανοί στρατιώτες των μπλόκων στέκονταν προσοχή και χαιρέταγαν στρατιωτικά.

Στο νεκροταφείο η πομπή κατέληγε πάντα στον μεγάλο οικογενειακό τάφο της οικογένειας Σπ. Τζωρτζόπουλου, όπου κρύβονταν τα όπλα, και τη νύχτα κατέβαιναν οι ΕΛΑΣίτες από το Βουνό να τα παραλάβουν.

Τη μία και μόνη φορά που κάποιος υποψιασμένος Γερμανός αξιωματικός, διέταξε να ανοίξουν το φέρετρο ο Παπαβαλής είχε τον Θεό μαζί του: Μέσα ήταν η σορός της γιαγιάς του Χρ. Μπανιά. Αλησμόνητο έχει μείνει και το τελευταίο «διάβασμα» που έκανε ο Παπαβαλής σε έναν μελλοθάνατο κρατούμενο.

Είχαν συλληφθεί ως όμηροι για κάποιο σαμποτάζ 30 κάτοικοι της Ηπείρου, οι οποίοι επρόκειτο να εκτελεστούν.

O Παπαβαλής ζήτησε απλώς ένα όνομα κρατουμένου, πήρε τη σύνοψη, τον σταυρό, έναν κεσέ γιαούρτι και ξεκίνησε για τις φυλακές.

Παρουσιάστηκε στον Γερμανό διοικητή και ζήτησε την άδεια να εξομολογήσει τον «ανιψιό» του Σπύρου Κοντοπάνο, αυτό το όνομα του είχαν δώσει. Εκείνος το επέτρεψε και σε μια αίθουσα συγκεντρώθηκαν και όσοι από τους άλλους μελλοθάνατους ήθελαν να εξομολογηθούν.

Ο Παπαβαλής άρχισε να ψέλνει παρόντος και του Γερμανού διοικητή:

Κύριε ελέησον, μέσα στο γιαούρτι ένα πριόνι,
Του Κυρίου δεηθώμεν, να κόψετε τα σίδερα,
Συγχωρούνται οι αμαρτήσαντες, να έχετε σινιάλο,
Τέκνα μου, τέκνα μου, τη νύχτα,
Κύριε ελέησον, ανάψτε τρία τσιγάρα,
Του Κυρίου δεηθώμεν, τα παιδιά θα περιμένουν,
Κύριε ελέησον, απέξω να σας ελευθερώσουν,
Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον,
Συγχωρούνται οι αμαρτήσαντες, τέκνα μου,
Τέκνα μου, κινηθείτε αποφασιστικά.

Δακρυσμένοι οι μελλοθάνατοι από τον ανέλπιστο «ψαλμό», του φιλούσαν το χέρι. Συγκινήθηκε και ο Γερμανός και επέτρεψε στον ιερωμένο να προσφέρει τον κεσέ με το γιαούρτι στον «ανιψιό» του.

Την ίδια νύχτα οι 30 μελλοθάνατοι φτερούγισαν για το Βουνό μαζί με άλλους τόσους κρατουμένους που τους ακολούθησαν.

Μεταπολεμικά η Εκκλησία φρόντισε να απαλλάξει τον Παπαβαλή των καθηκόντων του γιατί η διαγωγή του «σκανδάλιζε το ποίμνιον».

Από το βιβλίο του Διονύση Χαριτόπουλου
Αναδημοσίευση από τη σελίδα η μικρή Μόσχα

 

ΕΛΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΣΤΩΝ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Τον Σεπτέμβριο του 1944, παράλληλα με τις Αγγλο-Ρωσικές μυστικές επαφές για το μέλλον της Ελλάδας, οι ελληνικές αντιστασιακές δυνάμεις αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα από τη δράση ΣλαβοΜακεδονικών στοιχείων που σε τελευταία ανάλυση επιζητούσαν την αυτονόμηση της ελληνικής Μακεδονίας και την υπαγωγή της είτε στη φιλο-αξονική Βουλγαρία είτε στην Ομόσπονδη Γιουγκοσλαβία που οραματίζονταν να δημιουργήσουν οι παρτιζάνοι του Τίτο

Οι δυνάμεις Κατοχής, σε ορισμένα χωριά της Δυτικής Μακεδονίας, στις περιοχές Φλώρινας και Καστοριάς, εξόπλισαν είτε με τη θέλησή τους είτε με τη βία κάποιες φορές Σλαβομακεδόνες (τους αποκαλούμενους κομιτατζήδες) που στρέφονταν εναντίον της ελληνικής αντίστασης. Αυτά τα χωριά αφοπλίστηκαν αργότερα από τις δυνάμεις του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ.

Αλλά και στον αριστερό χώρο η Κομμουνιστική Διεθνής με το σύνθημά της για «ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη» είχε επηρεάσει έναν αριθμό ΣλαβοΜακεδόνων

Η ηγεσία του ΚΚΕ από τη δεκαετία του ’30 θεώρησε αυτό το σύνθημα εξωπραγματικό και άλλαξε τη γραμμή του

Ο παλιός αρχηγός του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης θα γράψει ότι «η Κομμουνιστική Διεθνής (ΚΔ) έκανε λάθος όταν μας ανάγκασε να δεχτούμε υπέρ του ΚΚ Βουλγαρίας το σύνθημα της ενιαίας και ανεξάρτητης Μακεδονίας που τόσες ζημιές μάς έκανε»

Το 1936, το ΚΚΕ έθεσε ενώπιον της ΚΔ τη νέα γραμμή του για την ισονομία των τοπικών κοινωνιών και «μειονοτήτων» στο πλαίσιο της ελληνικής επικράτειας, απορρίπτοντας το σύνθημα περί «ανεξάρτητης Μακεδονίας»

Η ΚΔ φάνηκε να αποδέχεται τη νέα γραμμή του ΚΚΕ, αλλά στην πραγματικότητα τα Σλαβικά ΚΚ των Βαλκανίων δεν αποδέχτηκαν τις νέες θέσεις των Ελλήνων κομμουνιστών.

Την άνοιξη του 1944, ιδρύθηκε στη Δυτική Μακεδονία για να λειτουργήσει στο πλαίσιο του ΕΑΜ το «ΣλαβοΜακεδονικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο» από ομάδα αριστερών ΣλαβοΜακεδόνων.

Σε αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα ωστόσο διαλύθηκε, γιατί πρόβαλλε αυτονομιστικές τάσεις ενθαρρυμένο από τους Γιουγκοσλάβους παρτιζάνους

Στις περιοχές ελεγχόμενες από το ΕΑΜ (σε αντίθεση με την περίοδο της δικτατορίας Μεταξά) μιλιόταν ελεύθερα η τοπική Σλαβική διάλεκτος και εκδιδόταν τοπικός Τύπος, αλλά οι αυτονομιστές ήθελαν κάτι περισσότερο και ορισμένοι αυτομόλησαν στους παρτιζάνους του Τίτο.

Στα τέλη του καλοκαιριού του 1944, κάτω από τις πιέσεις των Γιουγκοσλάβων παρτιζάνων, ιδρύθηκαν στο πλαίσιο και υπό τις διαταγές του ΕΛΑΣ δύο ΣλαβοΜακεδονικά τάγματα στη Δυτική Μακεδονία.

Και τα προβλήματα με τον ΕΛΑΣ δεν άργησαν να παρουσιαστούν

Επικεφαλής του τάγματος στην περιοχή της Φλώρινας ήταν ο Ηλίας Δημόφσκι ή Δημάκης, που όταν δέχτηκε διαταγή να κατέβει νοτιότερα για να ενισχύσει άλλες μονάδες του ΕΛΑΣ, εκείνος αρνήθηκε και με τις δυνάμεις του αυτομόλησε τον Οκτώβριο του ’44 στη Γιουγκοσλαβία. Το ίδιο έγινε και με το ΣλαβοΜακεδονικό τάγμα στην περιοχή της Έδεσσας.

Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1944, ο γραμματέας του ΚΚΕ Σιάντος εξέφρασε την αγωνία του προς την επιτροπή περιοχής Μακεδονίας-Θράκης του κόμματός του γράφοντας: «Προσέχετε πολύ το εθνικό ζήτημα της Μακεδονίας, την κίνηση των Σλαβο-Σωβινιστικών στοιχείων»

Την ίδια περίοδο η σύγκρουση θέσεων μεταξύ του ΕΛΑΣ και των Γιουγκοσλάβων παρτιζάνων έφτανε στο απόγειό της, καθώς οι δυνάμεις του Τίτο ενέτασσαν στις γραμμές τους τα δύο ΣλαβοΜακεδονικά τάγματα από την Ελλάδα. Τα δύο αυτά τάγματα προσπαθούσαν να τα ξαναστείλουν στην Ελλάδα για αυτονομιστική δράση οι Γιουγκοσλάβοι παρτιζάνοι

Στις 4 Νοεμβρίου 1944, ο Λεωνίδας Στρίγκος, γραμματέας της περιοχής Μακεδονίας του ΚΚΕ, τηλεγράφησε στην Αθήνα: «Τάγμα Σλαβόφωνων δυνάμεων Γκότσε (Ηλ. Δημάκης) προσπάθησε να εισέλθει σε ελληνικό έδαφος προερχόμενο από Αγία Παρασκευή, βόρεια της Φλώρινας. Προσπάθησαν να καταλάβουν Φλώρινα αλλά μετά από σύγκρουση δύο ωρών υποχώρησαν στην Αγία Παρασκευή. Δύναμη των αυτονομιστών 300 άνδρες.

Άλλο τάγμα στην περιοχή του Καϊμακτσαλάν
Τέσσερις πολιτικοί συνοδεύουν τον Γκότσε

Ο Τέμπο (Σβέτοζαρ Βουκμάνοβιτς) έκανε την ακόλουθη δήλωση στον αντιπρόσωπό μας: «Φοβάμαι πάρα πολύ ότι το ΚΚΕ μαζί με τους Βρετανούς θα βρεθούν αντιμέτωποι της Νέας Γιουγκοσλαβίας και της Σοβιετικής Ενωσης»

Στις 22 Νοεμβρίου του ’44, ο Στρίγκος τηλεγράφησε επειγόντως και πάλι προς την ηγεσία του ΚΚΕ: «Τάγμα ΣλαβοΜακεδόνων του Καϊμακτσαλάν εισήλθε σε ελληνικό έδαφος, στοπ. Αφόπλισε μονάδα Εθνικής Πολιτοφυλακής. Επακολούθησε μάχη. Αποτέλεσμα ένας ανθυπολοχαγός του ΕΛΑΣ νεκρός, στοπ. Άγνωστες απώλειες ΣλαβοΜακεδόνων. Πήραμε μέτρα για ενίσχυση των συνόρων σε όλη την περιοχή»

Η Ομάδα Μεραρχιών Μακεδονίας (ΟΜΜ) του ΕΛΑΣ έμοιαζε με συνοριακή φρουρά για την αντιμετώπιση μιας ενδεχόμενης και πιθανής Γιουγκοσλαβικής προώθησης προς τη Θεσσαλονίκη και την ελληνική Μακεδονία.

Στις 16 Οκτωβρίου, με διαταγή του στρατιωτικού διοικητή της ΟΜΜ του ΕΛΑΣ Ευριπίδη Μπακιρτζή και του καπετάνιου του ΕΛΑΣ Μάρκου Βαφειάδη ανατέθηκε στην 6^η Μεραρχία και το 81ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ να «κρατήσουν ανάλογον δύναμιν για την εξασφάλιση των παλαιών Ελληνο-Βουλγαρικών συνόρων μετά την αποχώρηση του βουλγαρικού στρατού εξ Ελλάδος»

Σε ανάλογη διαταγή του στρατιωτικού διοικητή της ΟΜΜ του ΕΛΑΣ Ευριπίδη Μπακιρτζή στις 3 Νοεμβρίου 1944, ανατέθηκε στις 9^η και 10^η Μεραρχίες του ΕΛΑΣ η συγκρότηση συνοριακών τομέων, στην Ελληνο-Γιουγκοσλαβική μεθόριο «προς διαφύλαξίν, εξασφάλισιν και έλεγχον των συνόρων»

Ο στρατιωτικός διοικητής της ΟΜΜ του ΕΛΑΣ Ευριπίδης Μπακιρτζής τόνισε ότι «η σύνθεση των τμημάτων να είναι τοιαύτη ώστε να μην υπάρχει περίπτωση ενασκήσεως προπαγάνδας υπό των αυτονομιστών Μακεδονίας»

Στη φωτογραφία είναι το επιτελείο της Ομάδας Μεραρχιών του ΕΛΑΣ στη Μακεδονία το 1944. 
Στο κέντρο διακρίνεται ο στρατιωτικός διοικητής της ΟΜΜ του ΕΛΑΣ Μακεδονίας, συνταγματάρχης Ευριπίδης Μπακιρτζής, ενώ δεξιά του βρίσκεται ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ Μακεδονίας Μάρκος Βαφειάδης

Η εικόνα προέρχεται από το Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (ΕΛΙΑ)

 

Η κόλαση χτυπά τα βάθη της Ουκρανίας... πλήρης εξόντωση της άμυνας του Κιέβου και μια ισχυρή προειδοποίηση προς την Αρμενία και τη Δύση!

Η κόλαση χτυπά τα βάθη της Ουκρανίας... πλήρης εξόντωση της άμυνας του Κιέβου, καταστροφή του πυραυλικού προγράμματος και της χερσαίας προώθησης, και μια ισχυρή προειδοποίηση προς την Αρμενία και τη Δύση!

 

 1) Για έβδομη συνεχόμενη ημέρα, τα ουκρανικά εδάφη βίωσαν μια καταστροφική νύχτα μετά από έντονες επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους "Iskander-M" και drones "JERIN", που στόχευαν τις στρατιωτικές υποδομές και τα καύσιμα στο Κίεβο και σε διάφορες επαρχίες. Επιβεβαίωσα το Γενικό Επιτελείο και τον ουκρανικό λαό ότι η αεράμυνα είναι εντελώς αναποτελεσματική στην κατάρριψη οποιουδήποτε από τους βαλλιστικούς πυραύλους. Σε συνδυασμό με εκρήξεις, διακοπές ρεύματος και διακοπές νερού, ο Ζελένσκι έφυγε ξανά από τη χώρα για μια περιοδεία στο εξωτερικό, αφήνοντας τους πολίτες υπό τα χτυπήματα!

 

2) Πλήγμα στην καρδιά του ουκρανικού πυραυλικού προγράμματος και καταστροφή της γραμμής εφοδιασμού καυσίμων! Το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε τη στόχευση στρατηγικών τοποθεσιών υψηλής ακρίβειας στην πρωτεύουσα Κίεβο και τα προάστιά της:

 

• Καταστροφή του εργοστασίου "Fire Point" (Κίεβο-111), υπεύθυνο για την κατασκευή εξαρτημάτων και κεφαλών για τους πυραύλους "Flamingo" (FP-5) και εξαρτήματα στερεών καυσίμων.

• Αποκοπή των γραμμών εφοδιασμού των μετώπων: καταστροφή της αποθήκης καυσίμων "Κίεβο-3" που ανήκει στην εταιρεία "Grand Terminal", η οποία προμηθεύει τις δυνάμεις του Ανατολικού Μετώπου με δεξαμενές καυσίμων.

 

3) Μια εβδομάδα παράλυσης.. καταστροφή στρατιωτικών τρένων και κατάρρευση σιδηροδρομικών γραμμών! Οι Ουκρανικοί Σιδηρόδρομοι επιβεβαίωσαν την "πιο καταστροφική εβδομάδα" στην ιστορία τους, αφού οι υποδομές τους δέχτηκαν 41 στοχευμένες αεροπορικές επιδρομές:

• Απώλειες στις πρώτες γραμμές: 11 στρατιωτικές νηοπομπές εκτός λειτουργίας και καταστροφή στρατιωτικών γραμμών μεταφοράς.

• Επιθέσεις ακριβείας: Καταστροφή μιας νηοπομπής φορτωμένης με στρατιωτικό εξοπλισμό στο "Βισνιέφ" στην περιοχή του Ντνιπροπετρόφσκ, μέσω διπλής αεροπορικής επιδρομής με τα drones "Ζελέζνικ" και "Ισκάντερ".

• Επιχειρήσεις έκτακτης εκκένωσης: Εκκένωση επιβατών περισσότερες από 350 φορές εν μέσω παράλυσης που επεκτάθηκε στην κίνηση στρατιωτικών προμηθειών.

 

4) Υποβρύχια κατάρρευση φορτίων όπλων στη Μαύρη Θάλασσα και η πτώση του "Ιβανόφκα" στο Χάρκοβο! Τα αποφασιστικά ρωσικά πλήγματα επεκτάθηκαν ώστε να συμπεριλάβουν θαλάσσιες και χερσαίες γραμμές ανεφοδιασμού σε 5 περιοχές:

 

• Ναυτική στόχευση: Στόχευση δύο εμπορικών πλοίων νότια και ανατολικά της Οδησσού κατά τη μεταφορά όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού.

• Επίγεια προώθηση: Πλήρης έλεγχος της πόλης "Ιβανόφκα" στην περιοχή του Χάρκοβο και εξάλειψη των εφεδρικών δυνάμεων που επιχείρησαν να προχωρήσουν με αυτήν.

Καταστροφή συγκεντρώσεων: Βομβαρδισμός ενός κέντρου logistics στο Ντνιπροπετρόφσκ και ενός σημείου ανάπτυξης ενός τάγματος πεζοναυτών στο Νικολάιφ.  

 

5) Μέσος στην επέτειο του πολέμου του 2008: Η Δύση είναι υποκριτική και η τιμωρία είναι αναπόφευκτη! Στην επέτειο της εκεχειρίας στη Γεωργία (8 Αυγούστου 2008), ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, έστειλε ισχυρά μηνύματα στη Δύση:

- Τόνισε ότι η Δύση εκμεταλλεύτηκε τις συμφωνίες του Μινσκ για να εξαπατήσει τη Μόσχα και να αγοράσει χρόνο για να εξοπλίσει το Κίεβο, χαρακτηρίζοντας τους Δυτικούς μεσολαβητές ως «υποκριτές».

- Μήνυμα προς την Ούρσουλα: Υπενθύμισε στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι η ύψωση της ουκρανικής σημαίας δεν θα σώσει την Ευρώπη και ότι «η Ρωσία θα θριαμβεύσει αναπόφευκτα».

- Καθήκοντα των σχεδιαστών να λογοδοτήσουν: Η τιμωρία δεν θα περιοριστεί σε όσους πραγματοποίησαν τις επιχειρήσεις πεδίου, αλλά θα ισχύει και για τους Δυτικούς σχεδιαστές!

Δεν υπάρχει περιθώριο για επιείκεια: Η απόσυρση της «επιείκειας» που συνέβη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την πτώση του Ναζισμού δεν θα ξανασυμβεί!

:::::::::::::::::::::::::::::::::::

Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ:

- Η Ουκρανία θα αντιμετωπίσει μια αναπόφευκτη πτώση αν δεν βρει νέους ορθολογικούς ηγέτες.

- Η προστασία των συμφερόντων της Ρωσίας χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η διεθνής κοινότητα είναι η σωστή επιλογή, όπως απέδειξαν τα γεγονότα στη Νότια Οσετία το 2008.

- Οι διαπραγματεύσεις με τον Σαρκοζί για την επίλυση της σύγκρουσης Γεωργίας-Οσετίας ήταν δύσκολες, αλλά απέδωσαν καρπούς.

- Η αντίδραση της Δύσης στην υπεράσπιση της Νότιας Οσετίας ήταν μια δοκιμασία της δύναμης της Ρωσίας.

- Η πολιτική καριέρα του Ζελένσκι έφτασε στο τέλος της.

- Η Ευρώπη απέτυχε να νικήσει τη Ρωσία στην Ουκρανία, αλλά προκάλεσε μεγάλη ζημιά στον εαυτό της.

- Η Δύση επιδιώκει να καταστρέψει τη Ρωσία με κάθε μέσο, ​​ακόμη και αν απαιτήσει την πρόσληψη εγκληματιών όπως ο Σακασβίλι ή ο Ζελένσκι.

- Η Δύση συνεχίζει την υποκριτική της πολιτική, προτιμώντας τις προειδοποιήσεις και τις προμήθειες όπλων έναντι των οικισμών και της διαμεσολάβησης.

- Η Δύση θα εγκαταλείψει την Αρμενία μόλις σταματήσει να τη θεωρεί «αποδιοπομπαίο τράγο εναντίον της Ρωσίας».

- Η δυτική διπλωματία έχει χάσει εντελώς την αξιοπιστία της ως εργαλείο για την επίλυση πολιτικών κρίσεων.

- Η Ρωσία δεν ενδιαφέρεται για τη δυτική κοινή γνώμη και τα εθνικά της συμφέροντα είναι τα πιο σημαντικά για αυτήν.

- Η Γεωργία δεν έχει συνέλθει πλήρως από το σοκ των εγκληματικών πράξεων του καθεστώτος Σακασβίλι και οι επιπτώσεις του θα συνεχιστούν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η Μοσάντ “έσπασε” το τηλέφωνο νομικού εκπροσώπου Παλαιστίνιων στο ΔΠΔ όμως αντί να εξαγάγει διοχέτευσε το κινητό με χιλιάδες επαφές, ακόμη και του Σαμ Αλτμαν της Open AI!

Η Μοσάντ “έσπασε” το τηλέφωνο νομικού εκπροσώπου Παλαιστίνιων στο ΔΠΔ όμως αντί να εξαγάγει διοχέτευσε το κινητό με χιλιάδες επαφές, ακόμη και του Σαμ Αλτμαν της Open AI!

Αγώνας της Κρήτης
Ημερομηνία: 08-8-2026

https://agonaskritis.gr/%ce%b7-%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%ac%ce%bd%cf%84-%ce%ad%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%b5-%cf%84%ce%bf-%cf%84%ce%b7%ce%bb%ce%ad%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%bf-%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d-%ce%b5/

Στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος βρίσκεται η καταγγελία του Γαλλοϊσπανού δικηγόρου και ακτιβιστή Ζουάν Μπρανκό (Juan Branco), ενός εκ των 12 νομικών που εκπροσωπούν Παλαιστίνιους θύματα στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ).

 

Ο κ. Μπρανκό υποστήριξε ότι η ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών Μοσάντ απέκτησε πρόσβαση στην προσωπική του τηλεφωνική συσκευή, προβαίνοντας εκ παραδρομής σε διοχέτευση χιλιάδων επαφών, στις οποίες περιλαμβάνονται τα τηλέφωνα κορυφαίων προσωπικοτήτων της τεχνολογίας, καθώς και της πολιτικής, δικαστικής και πληροφοριακής ηγεσίας του Ισραήλ.

 

Το χρονικό της ανάρτησης και η διαρροή των στοιχείων

 

Σύμφωνα με τον ισχυρισμό που διατύπωσε ο ΓαλλοΙσπανός νομικός, η Ισραηλινή υπηρεσία ασφαλείας, κατά τη διάρκεια της παρέμβασής της στο κινητό του, υπέπεσε σε τεχνικό σφάλμα:

 

«[Η Μοσάντ] κατά λάθος, αντί να εξαγάγει, διοχέτευσε χιλιάδες επαφές, συμπεριλαμβανομένων των πραγματικών αριθμών του Ίλον Μασκ, του Σαμ Άλτμαν και σχεδόν του συνόλου της πολιτικής, δικαστικής και πληροφοριακής ηγεσίας του Ισραήλ».

 

Παρά το γεγονός ότι ο Ζουάν Μπρανκό προχώρησε στη συνέχεια στη διαγραφή της σχετικής ανάρτησης από τους προσωπικούς του λογαριασμούς, το περιεχόμενο και οι λίστες με τους τηλεφωνικούς αριθμούς διάσημων και ισχυρών προσώπων συνεχίζουν να διακινούνται ευρέως στην πλατφόρμα X (πρώην Twitter).

 

Η διαδρομή του Ζουάν Μπρανκό και η ενασχόληση με το ΔΠΔ

 

Ο Ζουάν Μπρανκό είναι ΓαλλοΙσπανός δικηγόρος, πολιτικός ακτιβιστής και συγγραφέας, γνωστός για την ανάληψη υποθέσεων υψηλού προφίλ —μεταξύ των οποίων η εκπροσώπηση του οργανισμού WikiLeaks και του Τζούλιαν Ασάνζ— αλλά και για την οξεία πολεμική του απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο.

 

Η σχέση του με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο διαθέτει βάθος χρόνου, καθώς εκτείνεται από τα πρώτα βήματα της καριέρας του έως την ακαδημαϊκή έρευνα και την υποβολή νομικών προσφυγών για την άσκηση διώξεων. Κατά την περίοδο 2010–2011, ο κ. Μπρανκό εργάστηκε στο εσωτερικό του ΔΠΔ ως ασκούμενος, αναπληρωτής ειδικός βοηθός και σύνδεσμος με τον Εισαγγελέα του Δικαστηρίου.

 

Στη συνέχεια, εκπόνησε διδακτορική διατριβή με αντικείμενο το ΔΠΔ και τη μαζική βία, ενώ δημοσίευσε κριτικά έργα για τους δομικούς και πολιτικούς περιορισμούς του οργανισμού, όπως το βιβλίο «L’ordre et le monde: Critique de la Cour pénale internationale» (2016). 

Σήμερα, αποτελεί μέλος της 12μελούς νομικής ομάδας που εκπροσωπεί Παλαιστίνιους θύματα ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.

 

Φρίντριχ Ένγκελς - Fridrich Engels (1820 - 1895)

Γερμανός επιχειρηματίας και πολιτικός φιλόσοφος. Μαζί με τον Καρλ Μαρξ έγραψαν το Κομουνιστικό Μανιφέστο, που αποτελεί τη «βίβλο» του κομουνιστικού κινήματος. 

Ο Γερμανός επιχειρηματίας και πολιτικός φιλόσοφος Φρίντριχ Ένγκελς (Frederick Engels) υπήρξε ο στενότερος συνεργάτης του Καρλ Μαρξ στη θεμελίωση του λεγόμενου «επιστημονικού σοσιαλισμού» (κομμουνισμού). Συνεργάστηκαν στη συγγραφή του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» (1848), ενώ ο Ένγκελς, μετά τον θάνατο του Μαρξ, επιμελήθηκε την έκδοση του δεύτερου και του τρίτου τόμου του θεμελιώδους έργου του «Το Κεφάλαιο».

Ο Φρίντριχ Ένγκελς γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1820 στο Μπάρμεν της Πρωσίας (σήμερα συνοικία της πόλης Βούπερταλ της Γερμανίας). Ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης ενός εργοστασίου υφαντουργίας στο Μπάρμεν, καθώς και συνεταίρος στο βαμβακουργείο «Έρμεν και Ένγκελς» στο Μάντσεστερ της Αγγλίας. Ο νεαρός Φρίντριχ μεγάλωσε σε οικογενειακό περιβάλλον που εμφορείτο από μετριοπαθείς φιλελεύθερες πολιτικές αντιλήψεις, θερμό πρωσικό πατριωτισμό και αταλάντευτη προτεσταντική πίστη.

Ατίθασο παιδί στα εφηβικά του χρόνια, εγκατέλειψε το σχολείο, ένα χρόνο προτού ολοκληρώσει τις δευτεροβάθμιες σπουδές του και από το 1838 έως το 1841 εργάστηκε σε μία εξαγωγική εταιρεία της Βρέμης για ν’ αποκτήσει εμπειρίες, ενόψει της ενασχόλησής του με τις πατρικές επιχειρήσεις. Στον ελεύθερο χρόνο του μελετούσε ξένες γλώσσες (καυχιόταν ότι γνώριζε 24 γλώσσες), καθώς και φιλελεύθερα και επαναστατικά έργα. Παράλληλα, αρθρογραφούσε με το ψευδώνυμο Φρίντριχ Όσβαλντ για να μην δυσαρεστήσει την οικογένειά του. 

Το 1841 κατατάχθηκε ως εθελοντής σ’ ένα σύνταγμα πυροβολικού στο Βερολίνο και παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα στο τοπικό πανεπιστήμιο, παρά την έλλειψη τυπικών προσόντων. Συνέχισε να αρθρογραφεί με το ψευδώνυμο Φρίντριχ Όσβαλντ και αυτή του η ενασχόληση τον βοήθησε να γίνει δεκτός στο νεοεγελιανό κύκλο των Ελευθέρων, όπου σύχναζε και ο Καρλ Μαρξ. Εκεί πρωταγωνίστησε στις φιλοσοφικές μάχες, που κατευθύνονταν κυ­ρίως κατά της θρησκείας.

Μετά την απόλυσή του από τον στρα­τό, ο Ένγκελς γνώρισε τον Μόζες Ες, τον άνθρωπο που τον μύησε στον κομμουνισμό. Ο Ες, γιος πλούσιας γαλλοεβραϊκής οικογένειας, έπεισε τον Ένγκελς ότι η λογική συνέπεια της εγελιανής φιλοσοφίας και διαλεκτικής ήταν ο κομμουνισμός. Του μίλησε επίσης για τον ρόλο που η Αγγλία, με την προχωρημένη βιομηχανία και το ογκούμενο προλεταριάτο της, έμελλε να έχει καθοριστικό ρόλο στις επερχόμενες επαναστατικές εξελίξεις.

Ο Ένγκελς με το πρόσχημα ότι ήθελε ν’ αποκτήσει εμπειρίες στον τομέα των επιχειρήσεων πήγε στην Αγγλία για να εργαστεί στην πατρική επιχείρηση στο Μάντσεστερ, αλλά τις ελεύθερες ώρες του τις αφιέρωνε στα πιστεύω του, γράφοντας άρθρα περί κομμουνισμού, τα οποία δημοσιεύονταν σε εφημερίδες της Αγγλίας και της ηπειρωτικής Ευρώπης.

Στο Μάντσεστερ συνδέθηκε με τη Μαίρη Μπερνς, μία αγράμματη ιρλανδέζα εργάτρια κι έζησαν μαζί μέχρι τον θάνατό της το 1863. Στη συνέχεια ερωτεύτηκε την αδελφή της Λίζυ Μπερνς, την οποία παντρεύτηκε, την ώρα που αυτή χαροπάλευε.

Το 1844, ο Ένγκελς δημοσίευσε δύο άρθρα στα «Γερμανο-Γαλλικά Χρονικά», που εξέδιδε στο Παρίσι ο Κάρολος Μαρξ. Σε αυτά ο Ένγκελς έδινε μία πρώτη ερμηνεία των αρχών του επιστημονικού σοσιαλισμού. Προσπάθησε ν’ αποδείξει ότι ο καπιταλισμός, που βασίζεται στην ατομική ιδιοκτησία, οδηγεί σ’ έναν κόσμο αποτελούμενο από «εκατομμυριούχους και πενόμενους». Η επερχόμενη επανάσταση θα καταργούσε την ατομική ιδιοκτησία και θα οδηγούσε σε μία «συμφιλίωση της ανθρωπότητας με τη φύ­ση και με τον εαυτό της».

Επιστρέφοντας στη γενέτειρά του, ο Ένγκελς πέρασε από το Παρίσι, όπου συνάντησε τον Μαρξ. Η δεκαήμερη παραμονή του είχε ως καρπό μία μόνιμη συνεργασία των δύο ανδρών για την προώθηση του σοσιαλιστικού κινήματος. Στο Μπάρ­μεν, ο Ένγκελς δημοσίευσε την κλασική μελέτη του «Η κατάσταση της εργατικής τάξης στην Αγγλία» (1845). 

Η πρώτη σημαντική κοινή τους εργασία ήταν «Η Γερμανική Ιδεολογία» (1845), που όμως δεν δημοσιεύθηκε παρά μόνο ύστερα από παρέ­λευση ογδόντα και πλέον χρόνων. Ήταν μία αυστηρή κριτική στους παλαιότερους νεοεγελιανούς συνεργάτες τους και μάλιστα προχωρούσε και σε επιθέσεις εναντίον διάφορων γερμανών σοσιαλιστών, οι οποίοι αρνούνταν την ανα­γκαιότητα της επανάστασης. Τρία χρόνια αργότερα συνέταξαν το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο», που αποτελεί τη «Βίβλο» του κομμουνιστικού κινήματος.

Η πολιτική αναταραχή που συντάραξε την Ευρώπη το 1848 και που επισπεύσθηκε από την απόπειρα των γερμανικών κρατών να θέσουν τέρμα σ’ ένα απολυταρχικό, σχεδόν φεου­δαρχικό, πολιτικό σύστημα και να το αντικαταστήσουν με μία συνταγματική, αντιπροσωπευτική μορφή διακυ­βέρνησης, στάθηκε αποφασιστικό γεγονός στη ζωή του Μαρξ και του Ένγκελς.

Ήταν η μοναδική τους ευκαιρία να πάρουν άμεσα μέρος σε μία κατά βάση φιλελεύθερη επανάσταση και να την οδηγήσουν σε μία κομμουνιστική νίκη. Κύριο όπλο τους ήταν η «Νέα Εφημερίδα του Ρήνου», που εξέδιδε ο Μαρξ στην Κολωνία σε συνεργασία με τον Ένγκελς.

Μετά την αποτυχία της επανάστα­σης, ο Ένγκελς και ο Μαρξ ξανασυναντήθηκαν στο Λονδίνο, για να αναδιοργανώσουν την Κομμουνιστική Λίγκα, που είχε ιδρυθεί στην αγγλική πρωτεύουσα και για την οποία είχαν γράψει το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο», πιστεύοντας ότι δεν θα αργούσε να ξεσπάσει μία νέα επανάσταση.

Για να τα καταφέρει να συντηρεί τον εαυτό του και τον Μαρξ, δέχθηκε μία θέση υπαλλήλου στην εταιρεία «Έρμεν και Ένγκελς» στο Μάντσεστερ, όπου τελικά έγινε συνεταίρος της επιχείρησης. Για μία ακόμη φορά συμπεριφέρθηκε ως επιτυχημένος επιχειρηματίας, αποφεύγοντας συστηματικά να ανα­κατεύει τις κομμουνιστικές του αρχές και τις αντικαπιταλιστικές του αντιλήψεις στις κερδοφόρες εργασίες της επιχείρησης. Έτσι κατάφερνε να στέλνει τακτικά χρήματα στον Μαρξ. 

Όταν ο Ένγκελς πούλησε το μερίδιό του στην επιχείρηση, το 1869, πήρε αρκετά χρήματα, που του επέτρεπαν να ζήσει άνετα για το υπόλοιπο της ζωής του και να προσφέρει στον Μαρξ ένα ετήσιο επίδομα 350 λιρών.

Το 1878 δημοσίευσε το έργο «Η Επανάσταση του κυρίου Όιγκεν Ντίρινγκ στην Επιστήμη» (1878), γνωστότερο με τον τίτλο «Αντί-Ντίρινγκ», που συνετέλεσε περισσότερο από κάθε άλλο στη διάδοση της μαρξιστικής σκέψης. Το βιβλίο αυτό εκμηδένισε την επιρροή του Όιγκεν Ντίρινγκ, ενός πανεπι­στημιακού καθηγητή στο Βερολίνο, που απειλούσε να υποκαταστήσει τη θέση του Μαρξ ανάμεσα στους γερμανούς σοσιαλδημοκράτες.

Μετά τον θάνατο του Καρλ Μαρξ το 1883, ο Ένγκελς επιβλήθηκε ως η κύρια αυθεντία στα θέματα του μαρξισμού. Επανεξέδωσε τα έργα του και συμπλήρωσε τον δεύτερο και τον τρίτο τόμο του «Κεφαλαίου» (1885 και 1894), με βάση τα ανολοκλήρωτα χειρόγραφα και τις σκόρπιες σημειώσεις του Μαρξ.

Ως χαρακτήρας, ο Ένγκελς περιγράφεται ως ευγενικός στους τρόπους, με συμπεριφορά άγγλου τζέντλεμαν. Συνήθως ήταν πρόσχαρος και πνευματώδης, κι έδειχνε μεγάλη αγάπη για τη ζωή. Είχε όμως έναν άτεγκτο κώδι­κα τιμής και απαντούσε σκληρά σε κάθε προσβολή που του γινόταν. Κα­μιά φορά, μάλιστα, έφθανε σε τέτοια βιαιότητα, ώστε το 1848 διάφοροι φίλοι της δυάδας επιχείρησαν, δίχως επιτυχία, να πείσουν τον Μαρξ να τον αποκηρύξει.

Ο Φρίντριχ Ένγκελς πέθανε στις 5 Αυγούστου 1895 στο Λονδίνο, σε ηλικία 74 ετών

Πηγή: https://www.sansimera.gr

Νεκταρία Αγγελάκη: Υπέρ ιδιωτικών ΑΕΙ & Πανεπιστημιακής Αστυνομίας

Υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων και Πανεπιστημιακής Αστυνομίας προχώρησε το στέλεχος της Ελληνικής Αστυνομίας και αναπληρώτρια τομεάρχης Εργασίας της ΕΛΑΣ, Νεκταρία Αγγελάκη

https://www.alfavita.gr/politiki/555347_nektaria-aggelaki-yper-ton-idiotikon-panepistimion-kai-panepistimiakis-astynomias

Σε μια αποκαλυπτική τοποθέτηση σχετικά με το ζήτημα της ασφάλειας στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα προχώρησε το στέλεχος της Ελληνικής Αστυνομίας και αναπληρώτρια τομεάρχης Εργασίας, Νεκταρία Αγγελάκη, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής της συνέντευξης στον σταθμό OPEN.

Η κ. Αγγελάκη υπερασπίστηκε σθεναρά τον θεσμό της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας, επισημαίνοντας την σημασία ύπαρξής της για την αντιμετώπιση των φαινομένων παραβατικότητας εντός των ακαδημαϊκών χώρων.

Για να τεκμηριώσει τη θέση της ότι δεν υφίσταται επαρκές επίπεδο ασφάλειας στα ελληνικά πανεπιστήμια, έφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα συχνά περιστατικά που καταγράφονται στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), τονίζοντας την ανάγκη για ουσιαστική προστασία της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Παράλληλα, στο πλαίσιο της δημόσιας τοποθέτησής της, η κ. Αγγελάκη εξέφρασε την ξεκάθαρη υποστήριξη της ΕΛΑΣ προς την ίδρυση και λειτουργία μη κρατικών, ιδιωτικών πανεπιστημίων. Σύμφωνα με την ίδια, η παρουσία και η ανάπτυξη τέτοιων ιδρυμάτων συνάδουν με τις σύγχρονες εκπαιδευτικές ανάγκες, ενώ παράλληλα διαμορφώνουν ένα διαφορετικό περιβάλλον λειτουργίας και αστυνόμευσης.

Η διπλή αυτή παρέμβαση αναδεικνύει τις σταθερές θέσεις μερίδας των στελεχών των σωμάτων ασφαλείας υπέρ της ενισχυμένης αστυνομικής παρουσίας στα ΑΕΙ και της θεσμικής αναδιάρθρωσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα.

 

Προσφυγή πολιτών για την κατεδάφιση ενεργειακών υποδομών λιγνιτικών μονάδων στη Δυτική Μακεδονία

Ένας αριθμός πολιτών 50 στο σύνολό τους από όλη τη χώρα προσφεύγουν στο ΣτΕ, με αίτημα την ακύρωση και την αναστολή των διαδικασιών κατεδάφισης των πέντε πύργων ψύξης και συνοδών εγκαταστάσεων του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου στην Κοζάνη.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Προσφυγή πολιτών για την κατεδάφιση ενεργειακών υποδομών λιγνιτικών μονάδων στη Δυτική Μακεδονία

Βλέπουμε το διάστημα αυτό να επιταχύνονται οι διαδικασίες απαξίωσης και καταστροφής των ενεργειακών υποδομών της χώρας, με μη αναστρέψιμες παρεμβάσεις. Επόμενο βήμα του σχεδιασμού αυτού η αποξήλωση των πέντε πύργων ψύξης των μονάδων I-V του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου στην Κοζάνη.

Ως Έλληνες πολίτες των οποίων διακυβεύεται άμεσα το θεμελιώδες δικαίωμα στην ενεργειακή ασφάλεια καθώς και η άσκηση όλων των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών που προϋποθέτουν την κάλυψη των ενεργειακών μας αναγκών, ασκήσαμε ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας αίτηση ακύρωσης και αναστολής εκτέλεσης της κατεδάφισης των πύργων ψύξης, στρεφόμενοι κατά της ΔΕΗ, του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας και της ΡΑΑΕΥ, προκειμένου να αποτραπεί η παράνομη και αντισυνταγματική αυτή ενέργεια.

Για λόγους αναγόμενους σε δικονομικούς περιορισμούς που ισχύουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας ως προς τον ανώτατο αριθμό αιτούντων, την αίτηση υπογράφουν 50 μόνο πολίτες από όλα τα μέρη της Ελλάδος. Την αίτησή μας όμως στηρίζουν εκατοντάδες πολίτες και φορείς από διάφορες κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες σε κάθε γωνιά της χώρας μας.

Η κατεδάφιση των πέντε πύργων ψύξης των μονάδων I-V και συνοδών κτιριακών υποδομών στον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου Κοζάνης εξουδετερώνει με οριστικό και μη αναστρέψιμο τρόπο την κρισιμότερη ενεργειακή υποδομή της χώρας για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από λιγνίτη.

Αποκλείει έτσι κάθε δυνατότητα μελλοντικής αξιοποίησης του λιγνίτη, μοναδικής εγχώριας πηγής παραγωγής ενέργειας, για τη διασφάλιση της ενεργειακής εφεδρείας της χώρας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης ή άλλης γεωπολιτικής, οικονομικής ή ενεργειακής κρίσης.

Οι πέντε πύργοι ψύξης αποτελούν αναπόσπαστο συστατικό και λειτουργικό στοιχείο των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, με κόστος κατασκευής του καθενός από αυτούς μεγαλύτερο των 100 εκατομμυρίων ευρώ.

Στο πλαίσιο όμως της πολιτικής για ολοσχερή και οριστική παύση της λιγνιτικής δραστηριότητας και απόλυτη πλέον εξάρτηση της χώρας από εισαγόμενες πηγές ενέργειας (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) και από ΑΠΕ, η κυβέρνηση δεν αποφάσισε απλώς τη θέση εκτός λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων αλλά κάτι εντελώς διαφορετικό: την καταστροφή των υποδομών που εγγυώνται την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας και έχουν χρηματοδοτηθεί από τους φορολογούμενους πολίτες επί σειρά δεκαετιών.

Με το νόμο 4872/2021 για τη Δίκαιη Αναπτυξιακή Μετάβαση καθώς επίσης και με την Προγραμματική Σύμβαση μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και των ανωνύμων εταιριών ΔΕΗ ΑΕ και «Μετάβαση ΑΕ» η οποία κυρώθηκε με το νόμο 4956/2022, μεγάλο μέρος των εδαφικών εκτάσεων της Δυτικής Μακεδονίας όπου βρίσκονται και οι πέντε πύργοι, οι οποίες είχαν απαλλοτριωθεί διαδοχικά για την άσκηση της λιγνιτικής δραστηριότητας, μεταβιβάστηκαν στη ΔΕΗ προκειμένου αυτή να ασκήσει εκεί ελεύθερα την αμιγώς πλέον επιχειρηματική της δραστηριότητα (παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ, αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας, παραγωγή ενέργειας από απορρίμματα κλπ). 

Κατόπιν αυτού, η ΔΕΗ προκήρυξε διαγωνισμό για την κατεδάφιση των πύργων, ενώ έχει ήδη υποβάλει στην αρμόδια πολεοδομία αίτηση για την έκδοση άδειας κατεδάφισής τους, θεωρώντας προφανώς ότι οι πύργοι αυτοί ανήκουν πλέον στην ιδιωτική της περιουσία και μπορεί να τους διαχειρίζεται κατά βούληση. 

Για τον ίδιο λόγο άλλωστε, ούτε ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ούτε η ΡΑΑΕΥ, μολονότι αρμόδιες αρχές για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, δεν έχουν μέχρι τώρα παρέμβει στη διαδικασία. 

Η κατεδάφιση των κρίσιμων αυτών υποδομών, ενώ δεν είναι διόλου αναγκαία για την εφαρμογή της ενεργειακής πολιτικής της κυβέρνησης όσον αφορά το προτιμώμενο ενεργειακό μείγμα -πολιτική η οποία άλλωστε μεταβάλλεται διαρκώς και εξαρτάται από πλήθος εξωγενών παραγόντων- πλήττει καίρια και ανεπανόρθωτα μια εντελώς διαφορετική πολιτική, την ενεργειακή εφεδρεία της χώρας.

Η υποχρέωση της Πολιτείας να διασφαλίζει την ενεργειακή αυτονομία της χώρας στηριζόμενη σε εγχώριες πηγές, εν προκειμένω δηλαδή το λιγνίτη, πηγάζει από το άρθρο 106 του Συντάγματος, ως αναγκαία προϋπόθεση για την εκπλήρωση των εκεί ρητά αναφερομένων συνταγματικών σκοπών και, συγκεκριμένα, την εδραίωση της κοινωνικής ειρήνης, την προστασία του γενικού συμφέροντος και την απαγόρευση ανάπτυξης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας σε βάρος της ελευθερίας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή σε βλάβη της εθνικής οικονομίας.

Είναι προφανές ότι η διασφάλιση ενεργειακής εφεδρείας, δηλαδή η διαρκής ικανότητα της χώρας να ενεργοποιεί σε περίπτωση ανάγκης εγχώριες πηγές παραγωγής ενέργειας για την κάλυψη των αναγκών των πολιτών της, αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την εκπλήρωση όλων των συνταγματικών υποχρεώσεων του κράτους και την άσκηση όλων των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών.

Τη στιγμή αυτή η κατεδάφιση υποδομών κρίσιμων για την επαναλειτουργία των λιγνιτικών μονάδων σε περίπτωση ανάγκης λαμβάνει χώρα κατά παραβίαση του άρθρου 106 του Συντάγματος, χωρίς η χώρα να διαθέτει ολοκληρωμένο και ειδικά τεκμηριωμένο Σχέδιο Ενεργειακής Εφεδρείας, ενώ, εξάλλου, το ίδιο το Σχέδιο Ετοιμότητας και Αντιμετώπισης Κινδύνων (απόφαση ΡΑΑΕΥ /6.3.2026), το οποίο εκδόθηκε κατ' επιταγή Κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναφέρει ότι η απόσυρση όλων των λιγνιτικών μονάδων οδηγεί σε «εμφάνιση προβλημάτων στην επάρκεια ισχύος και αδυναμία εξασφάλισης των προβλεπόμενων εφεδρειών».

Στοιχεία επικοινωνίας στο email: polites.energeiaSOS@gmail.com

Καταγγελία Φρανσέσκα Αλμπανέζε κατά Ελλάδας, Ιταλίας και Γαλλίας για την πτήση Νετανιάχου: Αίτημα για έρευνα πιθανής συνέργειας

Στο επίκεντρο διεθνούς προβληματισμού σχετικά με την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου και τις υποχρεώσεις των κρατών-μελών του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου βρέθηκε η πτήση του Πρωθυπουργού του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.

https://agonaskritis.gr/%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%af%ce%b1-%cf%86%cf%81%ce%b1%ce%bd%cf%83%ce%ad%cf%83%ce%ba%ce%b1-%ce%b1%ce%bb%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%ad%ce%b6%ce%b5-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac/

Με δημόσιο μήνυμά της, η Φρανσέσκα Αλμπανέζε κατήγγειλε ότι η Ιταλία, η Γαλλία και η Ελλάδα επέτρεψαν τη διέλευση του αεροσκάφους του Ισραηλινού ηγέτη από τον εθνικό εναέριο χώρο τους, θέτοντας ζητήματα τήρησης των δεσμεύσεων που απορρέουν από το Καταστατικό της Ρώμης.

 

Η καταγγελία για τη χρήση του εναέριου χώρου

 

Σύμφωνα με τις επισημάνσεις της κ. Αλμπανέζε, οι τρεις ευρωπαϊκές χώρες άνοιξαν τους αιθέρες τους για τη μετακίνηση του κ. Νετανιάχου κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του προς τις ΗΠΑ. Η ίδια υπογράμμισε τη στάση των τριών κρατών, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για επαναλαμβανόμενη πρακτική.

 

Ειδικότερα, στο μήνυμά της η κ. Αλμπανέζε σημείωσε:

 

«Η Ιταλία, η Γαλλία, η Ελλάδα το ξαναέκαναν».

 

Το Καταστατικό της Ρώμης και η υποχρέωση συνεργασίας με το ΔΠΔ

 

Στο επίκεντρο της τοποθέτησης της κ. Αλμπανέζε βρίσκεται η θεσμική υποχρέωση των κρατών που έχουν υπογράψει και επικυρώσει το Καταστατικό της Ρώμης να συνεργάζονται με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ). Όπως υποστηρίζει, η παροχή άδειας διέλευσης στον κ. Νετανιάχου συνιστά παραβίαση των δεσμεύσεων αυτών.

 

Αναφερόμενη στη νομική διάσταση του ζητήματος, η ίδια τόνισε:

 

«Τρία συμβαλλόμενα μέρη του Καταστατικού της Ρώμης άνοιξαν τον εναέριο χώρο τους στον φυγά Νετανιάχου, κατά παράβαση της υποχρέωσής τους να συνεργαστούν με το ΔΠΔ».

 

Αίτημα για διενέργεια έρευνας από τις αρμόδιες αρχές

 

Η παρέμβαση της κ. Αλμπανέζε ολοκληρώνεται με μια ευθεία έκκληση προς τα αρμόδια όργανα να εξετάσουν τη νομική μεταχείριση της συγκεκριμένης διέλευσης και τις ενδεχόμενες ευθύνες που προκύπτουν.

 

Διατυπώνοντας το αίτημά της, υπογράμμισε:

 

«Καλώ τις αρμόδιες αρχές να ερευνήσουν πιθανή συνέργεια».

 

Έναν χρόνο πριν 27 Ιουλίου 2025 ο Παντελής Μπουκάλας έγραφε στην Καθημερινή

"Πού ζουν σήμερα τα σκελετωμένα παιδιά του Άουσβιτς και δεκάδων άλλων ΝΑΖΙστικών στρατοπέδων εξόντωσης Εβραίων, καθώς και Τσιγγάνων, αναπήρων, ομοφυλοφίλων, αντιφρονούντων, κατεξοχήν αριστερών - κομμουνιστών, τότε που η ανθρωπότητα είπε «ποτέ ξανά»";

Πού ζουν σήμερα τα παιδιά της Μπιάφρας, που τα σκότωσε μαζικά η πείνα το 1968, τότε που η ανθρωπότητα είπε και πάλι «ποτέ ξανά»; Και πού τα παιδιά της «σοβιετικής» Ουκρανίας του 1932-1933, τα παιδιά του Γολοντομόρ (από το «Γολόντ», λιμός, και το «Μορίτι», βίαιος θάνατος), που αφανίστηκαν εξαιτίας των σταλινικών προγραμμάτων κολεκτιβοποίησης;

Στη Γάζα ζουν. Ή μάλλον, στη Γάζα πεθαίνουν τα παιδιά αυτά. Μπροστά στα μάτια της ανθρωπότητας, που είπε και ξαναείπε «ποτέ ξανά», όμως, ως σύνολο, δεν το εννοούσε στ’ αλήθεια· δεν έτρεμε από τη βαθιά και αδιαπραγμάτευτη ευθύνη της λέγοντάς το. "Γιατί τελικά όλα είναι διαπραγματεύσιμα, μετρήσιμα, σχετικοποιήσιμα".

Ακόμα και ο θάνατος. Των άλλων ο θάνατος. Όσων «δεν είναι δικοί μας», δεν είναι «του πολιτισμού μας», «της θρησκείας μας», α, και των «αξιών και των ιδεών μας», δεν είναι πρέπον να τις λησμονούμε". (27/07/2025)

 

Δύο «ειρηνικοί διαδηλωτές» που εκτελούσαν εντολές των ΗΠΑ και του Ισραήλ, εκτελέστηκαν σήμερα στο Ισφαχάν του Ιράν

  Αν αναρωτιέστε ποιοι είναι οι δύο «ειρηνικοί διαδηλωτές» που εκτελέστηκαν σήμερα 
στο Ισφαχάν του Ιράν, είναι ακριβώς αυτοί που καταγράφονται στο βίντεο.

Τον Δεκέμβριο, έκαψαν ζωντανούς αστυνομικούς, τους ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου 
και τους διαμέλισαν.

Και η θηριωδία δεν σταμάτησε εκεί.

Αφού έκλεψαν το κινητό τηλέφωνο ενός από τους αστυνομικούς, κάλεσαν την έγκυο σύζυγό του, αναγκάζοντάς την να ακούσει: «Άκου τη φωνή του άντρα σου. Τον κόβουμε κομμάτια». Το απόλυτο σοκ της προκάλεσε αποβολή. Το αγέννητο παιδί τους πέθανε, και η ίδια έχασε έκτοτε τη μιλιά της.

Αυτοί οι ένοπλοι τρομοκράτες, κατευθυνόμενοι από τη Μοσάντ και τη CIA, παρεισέφρησαν σκόπιμα και με δόλο στις ειρηνικές διαδηλώσεις. Στόχος τους ήταν να εκτελέσουν εντολές των ΗΠΑ και του Ισραήλ για την ανατροπή της κυβέρνησης, χρησιμοποιώντας το Starlink του Μασκ για να συντονίσουν ένα αιματηρό κρεσέντο στην υπηρεσία της Δύσης.

 

Μίκης Θεοδωράκης: Μιλάει για την προσφορά του στο λαϊκό τραγούδι.

 

     Μίκης Θεοδωράκης
     Γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1925

Η συνύπαρξη του Μίκη Θεοδωράκη με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, τη δεκαετία του 1960, άνοιξε νέους δρόμους στο ελληνικό τραγούδι και η μουσική του πέτυχε να γίνει αφομοιώσιμη από τα πλατιά λαϊκά στρώματα. 

Σε γύρισμα στο σπίτι του Θεοδωράκη στη Νέα Σμύρνη για τις ανάγκες της εκπομπής "ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΡΑΔΥΑ" του Γιώργου Παπαστεφάνου, συναντήθηκαν το 1976, οι δύο σπουδαίοι άντρες της ελληνικής μουσικής σκηνής.

Ο Μίκης Θεοδωράκης μιλά για την προσφορά του στο λαϊκό τραγούδι 
που ξεκίνησε με τον "Επιτάφιο" του Ρίτσου και το "Μέρα Μαγιού".

Περιγράφει, επίσης, πόσο βαθιά επηρεάστηκε από τον Βασίλη Τσιτσάνη, η μουσική του οποίου αποτέλεσε θεμέλιο και για άλλους κορυφαίους δημιουργούς όπως τον Μάνο Χατζιδάκι.

Οι δυο τους θυμούνται την ιστορική συναυλία στο θέατρο «Κεντρικόν» το 1961, και ερμηνεύουν τραγούδια που ακούστηκαν τότε, με τον Μίκη Θεοδωράκη στο πιάνο.

Ακούμε το «Παλικάρι», τραγούδι σε στίχους και μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, που έγραψε το 1959 και το είχε ερμηνεύσει μαζί με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Το τραγουδούσαν μαζί στις συναυλίες και όπως λέει χαρακτηριστικά ο Θεοδωράκης ήταν το μόνο τραγούδι που έκανε ο ίδιος πρώτη φωνή και ο Μπιθικώτσης του έκανε σεκόντο.

Ο Μίκης Θεοδωράκης άφησε τα εγκόσμια στις 02 Σεπτέμβρη 2021

Ηχοληψία: Βαγγέλης Πατέλης.
Οργάνωση παραγωγής Κατερίνα Κατωτάκη.
Σκηνοθεσία Δάφνη Τζαφέρη.
Ημερομηνία μετάδοσης: 29 Απριλίου 1976

 

Ο Πόλεμος της Κορέας που έφερε αντιμέτωπα τα δύο Κορεατικά κράτη

 
Η σύρραξη που έφερε αντιμέτωπα τα δύο Κορεατικά κράτη από τον Ιούνιο του 1950 έως τον Ιούλιο του 1953 και αποτελεί ένα σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα του «Ψυχρού Πολέμου».

https://www.sansimera.gr/

Στην μακραίωνη ιστορία της, η Χερσόνησος της Κορέας, που βρίσκεται ανατολικά της Κίνας και βορειοδυτικά της Ιαπωνίας, αποτέλεσε το μήλο της έριδας μεταξύ των δύο αυτών μεγάλων δυνάμεων της περιοχής. Το 1895, η Κορέα απέκτησε την ανεξαρτησία της από την Κίνα, αλλά στις αρχές του 20ου αιώνα Ρωσία και Ιαπωνία ενεπλάκησαν σε ένα αιματηρό πόλεμο (Ρωσο-Ιαπωνικός Πόλεμος 1904-1905) για τη διεκδίκησή της. Οι Ιάπωνες επικράτησαν και με τη Συνθήκη του Πόρτσμουθ (5 Σεπτεμβρίου 1905) κατόρθωσαν να θέσουν υπό την κυριαρχία τους την Κορέα.

 

Η Συνδιάσκεψη της Γιάλτας (4-11 Φεβρουαρίου 1945) αποτέλεσε κομβικό σημείο στην ιστορία της χώρας. Σοβιετική Ένωση και ΗΠΑ ως σύμμαχοι και νικητές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου αποφάσισαν να αναλάβουν τις τύχες της Κορέας από την ηττημένη Ιαπωνία. Η χερσόνησος χωρίστηκε τεχνητά στον 38ο Παράλληλο και δημιουργήθηκαν δύο κράτη: Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας ή Βόρεια Κορέα με ηγέτη τον κομμουνιστή Κιμ Ιλ Σουνγκ και η Αστική Δημοκρατία της Κορέας ή Νότια Κορέα με επικεφαλής τον αυταρχικό φασίστα Σίνγκμαν Ρι.

 

Στην πορεία του χρόνου τα δύο κράτη, που εκπροσωπούσαν δύο διαφορετικούς κόσμους, επιζητούσαν την επανένωση της Κορέας το καθένα προς όφελός του. Η Σοβιετική Ένωση είχε καταστήσει πανίσχυρο τον βορεοκορεατικό στρατό με σύγχρονα άρματα μάχης και αεροπλάνα, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν παραμελήσει σημαντικά τον στρατό των Νοτιοκορεατών.

Η Σύρραξη

Στις 4 π.μ. της 25ης Ιουνίου 1950 ο βορειοκορεατικός στρατός πέρασε τη μεθόριο του 38ου παραλλήλου από 11 σημεία, αιφνιδιάζοντας πλήρως Νοτιοκορεάτες και Αμερικανούς. Μέσα σε τρεις μέρες, τα στρατεύματα του Κιμ Ιλ Σουγκ είχαν καταλάβει τη Σεούλ και σχεδόν όλο το νοτιοκορεατικό έδαφος, με εξαίρεση την περιοχή γύρω από το λιμάνι του Πουσάν στα ανατολικά της χώρας.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ επελήφθη αμέσως της υποθέσεως και διέταξε την κατάπαυση του πυρός και την απόσυρση των δυνάμεων της Βόρειας Κορέας στον 38ο παράλληλο. Με παρέμβαση των ΗΠΑ, κάλεσε τα κράτη - μέλη του Οργανισμού να στείλουν στρατιωτική βοήθεια στη Νότιο Κορέα. Η Σοβιετική Ένωση έχασε την ευκαιρία να θέσει βέτο, αφού εκείνη την περίοδο απείχε από τις εργασίες του Οργανισμού.

Δεκαπέντε κράτη ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ΟΗΕ και έστειλαν δυνάμεις τους στη Νότιο Κορέα για την απόκρουση της «ερυθράς απειλής» (Ελλάδα, Αυστραλία, Βέλγιο, Καναδάς, Κολομβία, Αιθιοπία, Γαλλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Νέα Ζηλανδία, Φιλιππίνες, Νότιος Αφρική, Ταϊλάνδη, Τουρκία, Μεγάλη Βρετανία και ΗΠΑ). Πέντε αρκέστηκαν στην παροχή ιατρικού και υγειονομικού υλικού (Δανία, Ιταλία, Σουηδία, Νορβηγία, Ινδία), ενώ η γειτονική Ιαπωνία παρείχε στρατιωτικές διευκολύνσεις στις αμερικανικές δυνάμεις, που στάθμευαν στο έδαφός της.

Το εκστρατευτικό σώμα της χώρας μας αποτελείτο από ένα τάγμα πεζικού αυξημένης δύναμης, ένα σμήνος μεταγωγικών αεροπλάνων και μικρά βοηθητικά κλιμάκια, συνολικής δύναμης 1263 ανδρών. Οι Αμερικανοί επενέβησαν πρώτοι με τις δυνάμεις τους που στάθμευαν στην Ιαπωνία. Το γενικό πρόσταγμα είχε ο στρατηγός Ντάγκλας Μακ Άρθουρ.

Ο Πόλεμος της Κορέας χωρίζεται σε τέσσερις περιόδους:

·    25 Ιουνίου - 15 Σεπτεμβρίου 1950: Χαρακτηρίζεται από την Βορειοκορεατική προέλαση και τις ανασχετικές κινήσεις Νοτιοκορεατών και των ΗΠΑ.

·    16 Σεπτεμβρίου - 25 Νοεμβρίου 1950: Στις 16 Σεπτεμβρίου 1950, οι ΗΠΑ αποβιβάζουν ένα ολόκληρο σώμα στρατού στο Ίντσον, στα νώτα των βορειοκορεατικών δυνάμεων και τις αποκόπτουν. Η Σεούλ επανακαταλαμβάνεται στις 26 Σεπτεμβρίου 1950 και επιτυγχάνεται η σύνδεση με τις δυνάμεις του Πουσάν. Γρήγορα, οι Βορειοκορεάτες υποχωρούν στον 38ο παράλληλο. Ο Μακάρθουρ είχε εντολή από τον Πρόεδρο Τρούμαν να μην επιχειρήσει κατά της γειτονικής Κίνας και να παραμείνει αυστηρά εντός του Κορεατικού εδάφους.

·        26 Νοεμβρίου 1950 - 10 Ιανουαρίου 1951: Στον πόλεμο μπαίνουν και οι Κινέζοι, που ενισχύουν με 189.000 άνδρες τον Βορειοκορεατικό Στρατό. Εξοντώνουν μια αμερικανική μεραρχία και αναγκάζουν τους Αμερικανούς να αποτραβηχτούν στον 38ο παράλληλο. Η επιμονή του Μακάρθουρ να μεταφέρει τον πόλεμο στην Κίνα προκαλεί την αντίδραση της πολιτικής ηγεσίας των ΗΠΑ και την αντικατάστασή του από τον στρατηγό Ρίτζγουεϊ τον Απρίλιο του 1951. Από τις αρχές του 1951 αρχίζει να επιχειρεί και το Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα.

·    Απρίλιος 1951 - 27 Ιουλίου 1953: Έπειτα από πέντε μηνών σκληρές μάχες, το μέτωπο σταθεροποιείται στον 38ο παράλληλο, γεγονός που επέτρεψε στην έναρξη διαπραγματεύσεων ειρήνευσης και την υπογραφή ανακωχής στις 27 Ιουλίου 1953.

Οι συνολικές απώλειες και των δύο στρατοπέδων έφθασαν τα 2 εκατομμύρια ψυχές, ενώ κάποιοι αναλυτές τις ανεβάζουν σε 4 εκατομμύρια.

Στο πεδίο της μάχης έχασαν τη ζωή τους περίπου 350.000 άνδρες των Νοτιοκορεατών και των Συμμάχων τους Άγγλων, Γάλλων και ΗΠΑ και 430.000 τραυματίστηκαν, ενώ για τους Βορειοκορεάτες οι νεκροί ήταν 400.000 και οι τραυματίες τους 480.000. Το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος, με 250 νεκρούς και 614 τραυματίες.

Παρά τη μεγάλη της διάρκεια και τις ισχυρές δυνάμεις που ενεπλάκησαν, η σύρραξη αυτή, που έγινε σε μια περίοδο κορύφωσης του Ψυχρού Πολέμου, είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας «περιορισμένης σύρραξης». Στην πραγματικότητα ήταν μια έμμεση αναμέτρηση Σοβιετικής Ένωσης και ΗΠΑ. Ο Πόλεμος της Κορέας θεωρητικά δεν έχει λήξει μέχρι τις μέρες μας, καθώς δεν έχει υπογραφεί συνθήκη ειρήνης. Οι αμερικανικές δυνάμεις παραμένουν κατά χιλιάδες στη Νότιο Κορέα, κυρίως στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη του 38ου παραλλήλου.

 

Η Αγγλία αρνείται την επιστροφή 31 τόνους χρυσού στη Βενεζουέλα παρά την ανθρωπιστική κρίση

Βαρβαρότητα - Η Αγγλία αρνείται την επιστροφή 31 τόνους χρυσού στη Βενεζουέλα παρά την ανθρωπιστική κρίση – Χρειάζεται άμεσα 50 δισεκατομμύρια δολάρια

https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/890528/athliotita-i-vretania-den-epistrefei-sti-venezouela-31-tonous-xrysoy-para-tin-anthropistiki-krisi-xreiazetai-amesa-50-dis

Ο χρυσός βρίσκεται εδώ και χρόνια στα υπόγεια θησαυροφυλάκια της Bank of England, μετά την απόφαση των βρετανικών αρχών να μπλοκάρουν την επιστροφή του στο Καράκας, στο πλαίσιο της πολιτικής αντιπαράθεσης σχετικά με το ποια κυβέρνηση της Βενεζουέλας αναγνωρίζει το Ηνωμένο Βασίλειο ως νόμιμη

Η βρετανική κυβέρνηση εξακολουθεί να μην επιτρέπει στη Βενεζουέλα να αποκτήσει πρόσβαση σε περίπου 31 τόνους χρυσού, αξίας σχεδόν 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, οι οποίοι παραμένουν φυλασσόμενοι στα θησαυροφυλάκια της Bank of England, παρά τη σοβαρή ανθρωπιστική κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα μετά τους δύο καταστροφικούς σεισμούς του Ιουνίου.

Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, το Λονδίνο εξακολουθεί να αρνείται την αποδέσμευση των αποθεμάτων, καθώς δεν αναγνωρίζει τις αρχές της Βενεζουέλας που ζητούν την επιστροφή τους.

Η απόφαση αυτή διατηρεί σε εκκρεμότητα μία από τις πλέον πολύχρονες διαμάχες γύρω από τα κρατικά αποθέματα χρυσού που φυλάσσονται στο εξωτερικό.

Ο χρυσός βρίσκεται εδώ και χρόνια στα υπόγεια θησαυροφυλάκια της Bank of England, μετά την απόφαση των βρετανικών αρχών να μπλοκάρουν την επιστροφή του στο Καράκας, στο πλαίσιο της πολιτικής αντιπαράθεσης σχετικά με το ποια κυβέρνηση της Βενεζουέλας αναγνωρίζει το Ηνωμένο Βασίλειο ως νόμιμη.

Η στάση αυτή παραμένει αμετάβλητη ακόμη και μετά τη φυσική καταστροφή που έπληξε τη χώρα στις 24 Ιουνίου, όταν δύο ισχυροί σεισμοί, μεγέθους 7,2 και 7,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, προκάλεσαν εκτεταμένες καταστροφές στο βόρειο τμήμα της Βενεζουέλας και στην ευρύτερη περιοχή του Καράκας.

Τεράστιο το οικονομικό κόστος από τον σεισμό, στα 50 δισ. δολ. οι άμεσες ανάγκες 

Σύμφωνα με προκαταρκτική εκτίμηση της Παγκόσμιας Τράπεζας, οι άμεσες υλικές ζημιές ανέρχονται σε περίπου 19,6 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το συνολικό κόστος αποκατάστασης και ανασυγκρότησης ενδέχεται να προσεγγίσει τα 50 δισεκατομμύρια δολάρια. 

Οι αρχές της Βενεζουέλας κάνουν λόγο για περίπου 5.000 νεκρούς, 17.000 τραυματίες και σχεδόν 18.000 ανθρώπους που έχασαν τα σπίτια τους, με τις κατοικίες να αντιπροσωπεύουν σχεδόν το μισό των συνολικών ζημιών.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η μεταβατική πρόεδρος της χώρας Delcy Rodríguez απηύθυνε δημόσια έκκληση προς τον βασιλιά Κάρολο Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, ζητώντας να διευκολύνει την επιστροφή των αποθεμάτων χρυσού ώστε να χρηματοδοτηθεί η ανοικοδόμηση των σεισμόπληκτων περιοχών.

«Αυτός ο χρυσός ανήκει στον λαό μας και πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να αντιμετωπιστούν οι τραγικές συνέπειες αυτής της διπλής φυσικής καταστροφής. Η Βενεζουέλα διαθέτει τους πόρους για να σταθεί ξανά στα πόδια της», δήλωσε η Rodríguez σε κρατική τηλεόραση.

Παρότι ο Βρετανός μονάρχης δεν έχει θεσμικό ρόλο στη διαχείριση οικονομικών ή πολιτικών διαφορών, η έκκληση της κυβέρνησης της Βενεζουέλας υπογραμμίζει τη σημασία που αποδίδει στην απελευθέρωση των αποθεμάτων.

Η αντιπαράθεση με τον Nicolás Maduro

Η υπόθεση ξεκίνησε μετά τις προεδρικές εκλογές του 2018, όταν το Λονδίνο αρνήθηκε να αναγνωρίσει τον τότε πρόεδρο Nicolás Maduro ως νόμιμο αρχηγό του κράτους. Ακολούθησε πολυετής δικαστική διαμάχη σχετικά με το ποια διοίκηση της Κεντρικής Τράπεζας της Βενεζουέλας είχε το δικαίωμα να διαχειρίζεται τα αποθέματα χρυσού που βρίσκονται στη Βρετανία.

Στο μεταξύ, το πολιτικό σκηνικό έχει αλλάξει σημαντικά.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Maduro συνελήφθη από αμερικανικές δυνάμεις τον Ιανουάριο και μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη, ενώ η Delcy Rodríguez ανέλαβε καθήκοντα μεταβατικής προέδρου, επιχειρώντας παράλληλα την αποκατάσταση των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το άνοιγμα της πετρελαϊκής βιομηχανίας της χώρας σε αμερικανικές επενδύσεις.

Παρά τις εξελίξεις αυτές, η βρετανική κυβέρνηση εξακολουθεί να μην αναγνωρίζει τη νέα ηγεσία της Βενεζουέλας και δεν έχει δεσμευθεί για την επιστροφή του χρυσού.

Το ζήτημα έχει προκαλέσει αντιδράσεις και στο εσωτερικό του Ηνωμένου Βασιλείου.
Στις 29 Ιουνίου, ομάδα Βρετανών βουλευτών κατέθεσε πρόταση στο Κοινοβούλιο ζητώντας από την κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα στην αποδέσμευση των αποθεμάτων, επισημαίνοντας ότι η αξία τους –περίπου 3 δισεκατομμύρια στερλίνες – θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την κάλυψη των τεράστιων αναγκών αποκατάστασης των περιοχών που έχουν πληγεί απ' τους δυο καταστροφικούς σεισμούς του Ιουνίου.

Την πρωτοβουλία υπέγραψαν, μεταξύ άλλων, οι: 
1) Jeremy Corbyn, 
2) John McDonnell, 
3) Diane Abbott, 
4) Richard Burgon και 
5) Zarah Sultana.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η βρετανική ανθρωπιστική βοήθεια προς τη Βενεζουέλα ανέρχεται σε μόλις 2 εκατομμύρια στερλίνες, ποσό που απέχει σημαντικά από την αξία των δεσμευμένων αποθεμάτων χρυσού.

Την ίδια στιγμή, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) επέτρεψε πρόσφατα στη Βενεζουέλα να χρησιμοποιήσει 346 εκατομμύρια δολάρια από τα δικά της αποθεματικά για την αντιμετώπιση των επειγουσών ανθρωπιστικών αναγκών και της ανοικοδόμησης.

Το Ταμείο διευκρίνισε ότι τα κεφάλαια προέρχονται από ήδη καταβεβλημένα αποθεματικά της χώρας και όχι από νέο δανεισμό.

Ωστόσο, η υπόθεση του χρυσού παραμένει ανοιχτή και ιδιαίτερα πολιτικά ευαίσθητη.

www.bankingnews.gr