Δυο κόσμοι υπάρχουν... ο δικός τους και ο δικός μας. Και δεν ανταμώνονται πουθενά...

Βαρδινογιανναίοι και Κεφαλογιάννηδες... 
οι Κοτζαμπάσηδες της Δυτικής Κρήτης.  

https://www.e-prologos.gr/%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%af-%ce%b2%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b7%ce%bd%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7%ce%b4%cf%89%ce%bd-%ce%b7-%ce%b4%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%86%ce%bf%ce%bd/

Πήραν και την Ελένη (αδελφή του αποθανόντος Γιώργου) νύφη οι Κεφαλογιάννηδες του Ρεθύμνου και έσμιξαν οι φαμίλιες. 

Πριν δυο χρόνια λοιπόν, ο Μητσοτάκης αποθέωνε (φωτό 1) τον Βαρδή Βαρδινογιάννη καθώς έφευγε από τη ζωή.

Χθες που πέρασε στην άλλη πλευρά ο Γιώργος Βαρδινογιάννης, η ανιψιά του Όλγα Κεφαλογιάννη θυμήθηκε (φωτο 2) την "καπετανόσυνη" του εκλιπόντος. 

Από κοντά και η Λιάνα Κανέλλη (φωτο 3) που εξήρε τη σεμνότητα και το ήθος του αποδημήσαντος. Το ίδιο και ο Αλ. Τσίπρας (φωτο 4)

Επιθυμώντας να συνεισφέρω στο "εθνικό" πένθος ξαναθυμίζω τις μέρες δόξας της "Αγίας φαμίλιας".

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης έμεινε γνωστός ως «Καπετάνιος» επειδή κατάφερε να σπάσει το εμπάργκο κατά της ρατσιστικής Ροδεσίας που είχε επιβάλλει ο ΟΗΕ. Που με έντονο διάβημα στην ελληνική κυβέρνηση απαίτησε τη λήξη του παράνομου εφοδιασμού.

Διεθνή πολεμικά πλοία προσπάθησαν να τον εμποδίσουν, η ελληνική κυβέρνηση του ζήτησε να σταματήσει, αλλά αυτός έφτασε μέχρι το λιμάνι της Μπέιρα στη Μοζαμβίκη για να τροφοδοτήσει με πετρέλαιο (κατι που τελικά ματαιώθηκε από τις διεθνείς πιέσεις) τη ρατσιστική κυβέρνηση του Ροδεσιανου Ιαν Νταγκλας Σμιθ... μια κυβέρνηση που βασάνιζε τους κρατούμενους διαμαρτυρόμενους δένοντας πέτρες στους άρχεις κρατουμένων, που πραγματοποιούσαν βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ, μια κυβέρνηση που κρεμούσαν ανθρώπους ανάποδα από δέντρα και τους ξυλοκοπούσαν, γιατί διεκδικούσαν την ελευθερία της χώρας τους από τους λευκούς επιβήτορες τους…

Και πως να μην κερδίσει ο Γιώργος Βαρδινογιάννης με το πλοίο του "Ιωάννα V", το προσωνύμιο «Καπετάνιος»?

Ειδικά σαν είχε τη βοήθεια της CIA... σήμερα ο όμιλος Βαρδινογιάννη είναι ο τρίτος ισχυρότερος προμηθευτής καυσίμων για τις αμερικανικές βάσεις παγκοσμίως (46)... κρατά από τότε αυτή η σχέση με τη Saud Aramco.

Μιλάμε για μια οικογένεια που η στρατιωτική δικτατορία (1967-1974) παραχώρησε μια τεράστια έκταση στη Σιθωνία Χαλκιδικής, ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα της επταετίας και η οποία οδήγησε σε δικαστικές μάχες που κράτησαν για δεκαετίες.

Η Ιερά Μονή Ξενοφώντος του Αγίου Όρους διεκδικούσε μια τεράστια έκταση περίπου 53.800 στρεμμάτων στη Σιθωνία (περιοχή που περιλαμβάνει δάση, καλλιέργειες και οικισμούς) βασιζόμενη σε παλιά βυζαντινά και οθωμανικά χρυσόβουλα.

Το 1965 (πριν τη χούντα), το ελληνικό κράτος είχε απορρίψει την αίτηση της Μονής να αναγνωριστεί η ιδιοκτησία της.

Το 1969, εν μέσω δικτατορίας, η Μονή υπέγραψε προσύμφωνο με την εταιρεία ΣΕΚΑ Α.Ε. (συμφερόντων του ομίλου Βαρδινογιάννη).

Το 1973, με απόφαση του δικτατορικού καθεστώτος, αναγνωρίστηκε τελικά η κυριότητα της Μονής επί της έκτασης αυτής, με εξαιρετικά χαμηλό αντίτιμο (περίπου 2,7 ευρώ ανά στρέμμα με σημερινά δεδομένα).

Αμέσως μετά, τον Νοέμβριο του 1973, η Μονή μεταβίβασε την έκταση με οριστικό συμβόλαιο στον όμιλο Βαρδινογιάννη.

Μετά την πτώση της δικτατορίας, το ελληνικό Δημόσιο ανακάλεσε την παραχώρηση ως παράνομη.

Ωστόσο, οι τίτλοι ιδιοκτησίας δεν ακυρώθηκαν αυτόματα, γεγονός που οδήγησε σε έναν δικαστικό μαραθώνιο ανάμεσα στον δήμο, τους κατοίκους της περιοχής, το Δημόσιο, τις Μονές και την εταιρεία.

Με τη δικαίωση να έρχεται μετά από μισό αιώνα αγώνων, το Πολιτικό Εφετείο Θεσσαλονίκης (το 2019) και στη συνέχεια οι ανώτατες δικαστικές αποφάσεις δικαίωσαν οριστικά τους κατοίκους και τον Δήμο Σιθωνίας, κρίνοντας την έκταση ως δημόσια.

Πολλά ακόμη θα μπορούσα να γράψω... αλλά σε τι θα βοηθήσει την εθνική μας λήθη...?

Τα ανταποδοτικά οφέλη από τις αμερικανικές κυβερνήσεις, την αλλαγή σημαίας στα λιμάνια, την αλλαγή ονόματος του πλοίου μεσοπέλαγα, πως απέκτησαν τους Αγίους Θεοδώρους και εγκατέστησαν τη Μοτορ Οιλ το 1972, πως η Πειραιώς εξαγόρασε τη δημόσια Μακεδονίας και Θράκης, συγχωνεύθηκε με τη Χiosbank και πως έγινε μέτοχος η οικογένεια, πως στήθηκε το MEGA (με Λαμπράκη, Μπομπολα, Αλαφούζο, Τεγόπουλο και Βαρδή) και τι ρόλο έπαιξε στην οικουμενική κυβέρνηση του 1989, το πρόστιμο των δυο δισεκατομμυρίων δραχμών του Δρεττάκη το 1982 στη Motor Oil για φοροδιαφυγή και τη μη πληρωμή του και με την παρέμβαση του Ανδρέα Παπανδρέου υπέρ των Βαρδινογιάννηδων, οδήγησε τον τότε υπουργό του ΠΑΣΟΚ Μανώλη Δρετάκη σε παραίτηση).

Ακόμη και το πώς τους "προσφέρθηκε "ο Παναθηναϊκός... 

("Ρινγκο" το παρατσούκλι του Γιώργου Βαρδινογιάννη στο ποδόσφαιρο, μπορεί και ο αστυνόμος Ζουμπούλης από το Σουφλί, να το βεβαιώσει) και πάντα σε όλα αυτά από κοντά ο πατήρ Μητσοτάκης που πάντα η κοινή καταγωγή τροφοδοτούσε τα ταμεία του κόμματος.

Πως λοιπόν ο γιος να μην εκφωνεί πρωθυπουργικό κλαυθμό στη κηδεία του Βαρδή Βαρδινογιάννη?

Και αν το ίδρυμα τους "Ελπίδα" για τα παιδιά με καρκίνο σαφώς και πρόσφερε και σώζει. Ελπίδα όμως δεν υπάρχει, όσο αυτές οι οικογένειες λυμαίνονται τον τόπο μας.

 

 

 

 

Υπόθεση δολοφονίας του αγωνιστή του αντιδικτατορικού αγώνα Σήφη Βαλυράκη

Ο εισαγγελέας και ο πρόεδρος είπαν: «Ένοχοι!!!» . 
Οι δύο τακτικοί δικαστές και τέσσερις ένορκοι, είπαν: «Αθώοι…»

Βλέπεις, ήταν η ανάθεση του φακέλου σωστή σε ό,τι αφορά τους τακτικούς δικαστές και ακόμη περισσότερο πετυχημένη η κλήρωση ( ; ) των ενόρκων.

Γνωστή πανελληνίως η πολιτική Ιστορία και διαδρομή του Σήφη Βαλυράκη, εξίσου γνωστή σε τοπικό επίπεδο η πολιτική ταυτότητα των δύο δραστών στη δολοφονία του.

Διότι για δολοφονία πρόκειται. Και όχι χάριν κάποιας παρεξήγησης ή ενός καβγά για τα λημέρια στο ψάρεμα.

Το παρακράτος καλά κρατεί. Στις ημέρες μάλιστα του Μητσοτάκη είναι χειρότερο το παρακράτος από ό,τι ήταν άλλοτε.

Διότι τώρα χρησιμοποιούνται για τις πιο βρώμικες δουλειές αυτού του παρακράτους, οι “πρόθυμοι” που έφερε ο Μητσοτάκης μεταγραφή μέσα από τον σκοτεινό δρόμο του μεταγραφικού δωσιλογισμού.

Ακροδεξιοί τραμπούκοι δολοφόνησαν τον Σήφη Βαλυράκη της αντιδικτατορικής δράσης και του δημοκρατικού αγώνα, τον Σήφη Βαλυράκη του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου

Τους αθώωσε η Δικαιοσύνη του Φλωρίδη του Σημιτικού ΠΑΣΟΚ και σήμερα μπροστινός του παρακράτους Μητσοτάκη.

Και η κατάσταση αυτή συνεχίζεται και παρατείνεται. 

ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΤΕΙ 
ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΒΑΘΕΙΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!!!!!

Η ανατριχιαστική πραγματικότητα πίσω από τα παρασκήνια της παγκόσμιας εδαφικής και ενεργειακής σκακιέρας

 

Η ανατριχιαστική πραγματικότητα πίσω από τα παρασκήνια της παγκόσμιας 
εδαφικής και ενεργειακής σκακιέρας αποτελεί το αποκορύφωμα μιας 
σιχαμερής πολιτικής συμπαιγνίας. 

 

Αποκαλύπτει μια κλειστή, υπερεθνική ελίτ ηγετών που, πίσω από κλειστές πόρτες, τεμαχίζει και μοιράζει τον πλανήτη με όρους real estate και εταιρικών μεριδίων, την ώρα που οι απλοί πολίτες πληρώνουν το τίμημα με φτώχεια, ακρίβεια και αίμα.

 

Η πρόσφατη ανακοίνωση-σοκ του Ντόναλντ Τραμπ στο Truth Social για την απευθείας ενεργειακή συμφωνία του με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, σε συνδυασμό με τις αθόρυβες νομικές διευκολύνσεις του αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών που «παγώνουν» τις κυρώσεις, γκρεμίζει οριστικά το προπέτασμα καπνού. Η προσθήκη του Ισραήλ στην εξίσωση, πλάι στη Γροιλανδία και την Ταϊβάν, ολοκληρώνει τον παγκόσμιο χάρτη της μοιρασιάς, μετατρέποντας τη Μέση Ανατολή στο τρίτο μεγάλο μέτωπο αυτής της κυνικής γεωπολιτικής συμπαιγνίας. Το «παγκόσμιο συνδικάτο» των ισχυρών δεν κρύβεται πια.

 

Το Συμβόλαιο για τη Μέση Ανατολή: 

 

Στο μεγάλο τραπέζι των υπερδυνάμεων, το Ισραήλ και η ευρύτερη περιοχή εντάσσονται στο ίδιο κυνικό πλαίσιο ανταλλαγμάτων:

 

• Η Συμφωνία για το Ιράν και τον Nord Stream:

 

Στην επίσημη ανάρτησή του, ο Τραμπ συνέδεσε ευθέως τη συμφωνία για το ρωσικό ντίζελ με τη Μέση Ανατολή, δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι «το Ιράν δεν θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα». Αυτό αποκαλύπτει το μεγάλο αντάλλαγμα: ο Πούτιν αποδέχεται να αποσύρει τη στρατιωτική και τεχνολογική στήριξη της Ρωσίας προς την Τεχεράνη, αφήνοντας το Ιράν απομονωμένο. Ως αντάλλαγμα, ο Τραμπ ανοίγει τον δρόμο για τη ρωσική ενέργεια στην Ευρώπη και για αμερικανικές επενδύσεις μέσω του Τζάρεντ Κούσνερ στους αγωγούς Nord Stream.

 

• Ο «Απόλυτος Έλεγχος» του Στενού του Ορμούζ: 

Ο Τραμπ πανηγυρίζει δημόσια για τον «απόλυτο έλεγχο του Στενού του Ορμούζ», του σημαντικότερου περάσματος πετρελαίου στον κόσμο. Αυτός ο έλεγχος επιτυγχάνεται μέσω της πλήρους στρατιωτικής κυριαρχίας των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην περιοχή, η οποία εξουδετερώνει την επιρροή του Ιράν και των συμμάχων του.

 

• Οι Νέοι Ενεργειακοί Δρόμοι: 

Με την εξάλειψη της ιρανικής απειλής και τη σταθεροποίηση της περιοχής, ανοίγει ο δρόμος για τον εμπορικό διάδρομο IMEC (Ινδία-Μέση Ανατολή-Ευρώπη), που συνδέει την Ασία με την Ευρώπη μέσω των ισραηλινών λιμανιών. Αυτό το σχέδιο εξυπηρετεί την Κίνα του Σι Τζινπίνγκ, η οποία θέλει ασφαλείς εμπορικούς δρόμους, αλλά και τις ΗΠΑ που θέλουν να ελέγχουν τη ροή των αγαθών προς την Ευρώπη.

 

Το Παγκόσμιο Deal: Πώς Μοιράζεται η Πίτα

 

Όταν εξετάσει κανείς τις τελευταίες κινήσεις της παγκόσμιας ελίτ, η εικόνα της καθολικής μοιρασιάς γίνεται ξεκάθαρη:

 

• Η «Αγορά» της Γροιλανδίας από τον Τραμπ: 

Η πρόσφατη, μόνιμη συμφωνία ασφαλείας («Infinite Life») που επέβαλε ο Τραμπ στη Δανία και τη Γροιλανδία, αποτελεί το πρώτο μεγάλο κομμάτι της πίτας. Με το πρόσχημα του αποκλεισμού της Ρωσίας και της Κίνας από την Αρκτική, η Ουάσιγκτον κλείδωσε τον μόνιμο έλεγχο των πλούσιων κοιτασμάτων σπάνιων γαιών και των νέων ναυτιλιακών δρόμων. Η Γροιλανδία μετατράπηκε σε αμερικανικό περιουσιακό στοιχείο, με την ΕΕ να παρακολουθεί ανήμπορη.

 

• Η Ταϊβάν ως Αντάλλαγμα για τα Μικροτσίπ: 

Η Ταϊβάν αποτελεί το πιο κυνικό κομμάτι της διαπραγμάτευσης μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου. Ο Τραμπ πάγωσε το εξοπλιστικό πακέτο των 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς την Ταϊβάν, αφήνοντάς την ουσιαστικά έκθετη στις πιέσεις του Σι Τζινπίνγκ. Το αντάλλαγμα; Η Ταϊβάν εξαναγκάστηκε να υπογράψει μια πρωτοφανή εμπορική συμφωνία, μεταφέροντας επενδύσεις μαμούθ ύψους 265 δισεκατομμυρίων δολαρίων της TSMC στις ΗΠΑ (κυρίως στην Αριζόνα). Ο στόχος του Λευκού Οίκου είναι σαφής: να μεταφέρει το 40% της παγκόσμιας αλυσίδας εφοδιασμού μικροτσίπ σε αμερικανικό έδαφος, αφήνοντας την Ταϊβάν ως γεωπολιτικό αντάλλαγμα στα χέρια της Κίνας μόλις ολοκληρωθεί η μεταφορά.

 

Το Παγκόσμιο Συνδικάτο: Οι Τέσσερις Παίκτες και η Μαριονέτα

Το παγκόσμιο real estate παζάρι περιλαμβάνει τέσσερα συγκεκριμένα εταιρικά μερίδια, και μια μαριονέτα που εκτελεί το προσχεδιασμένο σχέδιο:

 

1. Ο Ντόναλντ Τραμπ (Ο Διαχειριστής): 

Κλειδώνει το φθηνό ρωσικό ντίζελ, παίρνει τις σπάνιες γαίες της Γροιλανδίας, μεταφέρει το 40% της παραγωγής μικροτσίπ της TSMC από την Ταϊβάν στην Αριζόνα και εξασφαλίζει τον απόλυτο έλεγχο των πετρελαϊκών περασμάτων της Μέσης Ανατολής.

 

2. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν (Ο Συνέταιρος): 

Ξεπουλάει την επιρροή του στο Ιράν και συνεργάζεται με τους Αμερικανούς δισεκατομμυριούχους μέσω συναντήσεων του απεσταλμένου του, Κιρίλ Ντμίτριεφ, με τον Κούσνερ για τον Nord Stream, εξασφαλίζοντας την επιστροφή της Ρωσίας στις παγκόσμιες αγορές χρήματος και ενέργειας.

 

3. Ο Σι Τζινπίνγκ (Ο Χρηματοδότης): 

Αποδέχεται τη μεταφορά των τσιπ στις ΗΠΑ με αντάλλαγμα το πάγωμα της στρατιωτικής βοήθειας στην Ταϊβάν, ενώ κλειδώνει τη δική του οικονομική κυριαρχία μέσω των νέων εμπορικών δρόμων που περνούν από τη Μέση Ανατολή.

 

4. Το Ισραήλ (Ο Τοποτηρητής): 

Λειτουργεί ως το στρατιωτικό προπύργιο των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, αναλαμβάνοντας την εξουδετέρωση του Ιράν για να εξασφαλιστεί ο έλεγχος των ενεργειακών ροών, παίρνοντας ως αντάλλαγμα τη μόνιμη γεωπολιτική κυριαρχία στην περιοχή.

 

5. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι (Η Μαριονέτα): 

Λειτουργεί ως ένας υποτακτικός εκτελεστής εντολών χωρίς πραγματική κυριαρχία. Εκτελεί τις οδηγίες για τη βίαιη αποκοπή της Ευρώπης από τη φθηνή ενέργεια μέσω του σαμποτάζ του Nord Stream, και τώρα αναγκάζεται να σταματήσει τα πλήγματα στα ρωσικά διυλιστήρια κατόπιν αμερικανικών εντολών, προετοιμάζοντας το έδαφος για τη μεταπολεμική μοιρασιά.

 

Η Ευρώπη ως ο Απόλυτος Ηλίθιος της Ιστορίας

Αυτό το παγκόσμιο συνδικάτο ισχύος αποδεικνύει ότι η ΕΕ υπήρξε το μεγάλο θύμα μιας

ενορχηστρωμένης κατεδάφισης.

 

Οι Ευρωπαίοι πολίτες πλήρωσαν το κόστος των «ηθικών» κυρώσεων με ακρίβεια και ενεργειακή φτώχεια, την ώρα που οι σύμμαχοί τους μοίραζαν τον πλανήτη σε ζώνες επιρροής—από τη Γροιλανδία και την Ταϊβάν μέχρι τον Nord Stream και το Στενό του Ορμούζ. Ενώ οι γερμανικές εισαγγελικές αρχές ασκούν επίσημες διώξεις κατά Ουκρανών στρατιωτικών για το σαμποτάζ του Nord Stream, η ηγεσία της ΕΕ παραμένει σιωπηλή, υποταγμένη και έτοιμη να άρει τις κυρώσεις μόλις πάρει το σήμα από την Ουάσιγκτον.

 

Τι Σημαίνει Αυτό για την Ελλάδα: Η Άμεση Αφαίμαξη

Για την Ελλάδα, αυτή η παγκόσμια γεωπολιτική μοιρασιά μεταφράζεται σε άμεση οικονομική αφαίμαξη και υπονόμευση της εθνικής της κυριαρχίας, την ώρα που μετατρέπεται σε ένα βαριά εξοπλισμένο ενεργειακό οικόπεδο.

 

• Οικονομικό Σοκ και Ακρίβεια: 

Η ενορχηστρωμένη ενεργειακή κρίση πλήττει με πρωτοφανή σφοδρότητα τα ελληνικά νοικοκυριά. Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα έχει εκτιναχθεί στο 5%, ενώ το κόστος στέγασης και ενέργειας έχει καταγράψει τρομακτική άνοδο 9,7% σε ετήσια βάση. Την ώρα που ο Έλληνας πολίτης κόβει ακόμα και βασικά αγαθά, βλέπει τις ΗΠΑ και τη Ρωσία να παρακάμπτουν τις κυρώσεις για το δικό τους κέρδος.

 

• Ενεργειακός «Τοποτηρητής» με Ξένο Έλεγχο: 

Μέσα σε αυτό το κυνικό παζάρι, η Chevron διπλασιάζει τις ελληνικές θαλάσσιες εκτάσεις προς εξερεύνηση (από 48.000 σε 94.000 τ.χλμ.) νότια της Κρήτης. Η Ελλάδα μετατρέπεται στον βασικό κόμβο μεταφοράς αμερικανικού LNG προς την Κεντρική Ευρώπη μέσω του Κάθετου Διαδρόμου (Vertical Corridor), και στην πύλη εισόδου του διαδρόμου IMEC που συνδέει το Ισραήλ με την Ευρώπη. Ωστόσο, αυτή η αναβάθμιση γίνεται με όρους πλήρους υποταγής, παραχωρώντας τον εθνικό πλούτο σε ξένα εταιρικά συνδικάτα.

 

Η Μόνη Ηθική Εξαίρεση: Η Αντίσταση του Ιράν

Σε αυτό το κυνικό παγκόσμιο θέατρο, η στάση του Ιράν αναδεικνύεται ως η μόνη ηθική εξαίρεση, καθώς αρνείται να υποταχθεί στους εκβιασμούς των υπερδυνάμεων. Παρά τις ασφυκτικές πιέσεις, τις κυρώσεις και τις παρασκηνιακές προσφορές για μερίδια στην ενεργειακή πίτα, η Τεχεράνη παραμένει σταθερή στις αξίες της, επιλέγοντας τον δρόμο της πραγματικής αντίστασης.

 

Είναι η μόνη δύναμη που δεν παζαρεύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αλλά μάχεται έμπρακτα και με τεράστιο κόστος στο πλευρό των καταπιεσμένων λαών στην Παλαιστίνη, τον Λίβανο και την Υεμένη. Ενώ οι υπόλοιποι παίκτες μετρούν κέρδη, οικόπεδα και βαρέλια πετρελαίου, το Ιράν αποδεικνύεται ότι η δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη προς τα θύματα της ιμπεριαλιστικής θηριωδίας δεν εξαγοράζονται με κανένα μυστικό deal.

 

Οι πόλεμοι, οι κυρώσεις και οι απειλές είναι το απαραίτητο θέατρο για να τρομοκρατούνται οι κοινωνίες. Πίσω από τις κουρτίνες, οι ελίτ υπογράφουν τα συμβόλαια της νέας παγκόσμιας οικονομικής τάξης πραγμάτων, υποβιβάζοντας την ευρωπαϊκή κυριαρχία σε παράπλευρη απώλεια.