“Είμαι ότι δεν έζησα, Είμαι η βροχή που θα 'ρθει…”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ΘΕΡΣΙΤΗΣ

Οι συγκλονιστικές φωτογραφίες που συγκίνησαν όλη την Ελλάδα, - και θύμωσαν και κάποιους- με στιγμιότυπα από την εκτέλεση των 200 Ελλήνων κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944, κι άλλων 100 μετά μετά από δέκα ημέρες, στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, θα μπορούσαν να έχουν την ίδια λεζάντα μ’ αυτή (του Μεξικανού επαναστάτη, Φορτίνο Σαμάνο, που στέκεται περήφανος και χαμογελαστός μπροστά από το εκτελεστικό απόσπασμα.

Η φωτογραφία τραβήχτηκε το 1917 από τον βραζιλιάνο φωτογράφο Agustin Victor-Casasola, ο οποίος τη δημοσίευσε με τη λεζάντα: “Ο Φορτίνο Σαμάνο καπνίζει το τελευταίο τσιγάρο πριν από την εκτέλεσή του. Βλέπουμε έναν άνθρωπο σε ειρήνη με τον εαυτό του και με τον θάνατο.”

 

Ο φωτογράφος δεν ήξερε τίποτα άλλο για τον μελλοθάνατο που δεν φοβάται τον θάνατο, του χαμογελά και καπνίζει ένα τελευταίο τσιγάρο, ούτε και μάθαμε κάτι παραπάνω, όσα χρόνια και αν πέρασαν. Έμεινε μόνο η εικόνα του λίγα δευτερόλεπτα πριν εκτελεστεί…

Για τους 200 εκτελεσμένους της Πρωτομαγιάς του ‘44 στην Καισαριανή, όπως κι άλλους 100 δέκα μέρες μετά, ξέρουμε ότι οι πιο πολλοί, τα 3/4 περίπου ήταν κρατούμενοι κομμουνιστές της δικτατορίας του Μεταξά που τους παρέδωσαν οι δωσιλογικές κυβερνήσεις στους Ναζί για να εκτελεστούν - οι υπόλοιποι ήταν πάλι κομμουνιστές κι αντιστασιακοί που τους συνέλαβε στην κατοχή η δωσιλογική Αστυνομία και τους έστειλε στο απόσπασμα.

Οι φυσικοί δολοφόνοι και οι σφαίρες ήταν των Ναζί - οι πραγματικοί όμως ήταν οι δωσίλογοι που τους συνέλαβαν και τους παρέδωσαν…

Οι ίδιοι δωσίλογοι που -μην το ξεχνάμε- συνέχισαν τις εκτελέσεις και δολοφονίες χιλιάδων κομμουνιστών κι αγωνιστών - όταν οι Ναζί ξεκουμπίστηκαν…

Οι ίδιοι δωσίλογοι, που οι επίγονοί τους κυβερνούν μέχρι σήμερα, υπηρετώντας άλλες δυνάμεις κατοχής, Αμερικάνικες/Σιωνιστικές/ευρωπαικές, και που δεν θα διστάζουν όπως σήμερα παρακολουθούν, χαφιεδίζουν, φοβερίζουν, απαγορεύουν, δέρνουν, για λογαριασμό της CΙΑ, της Μοssad κι όποιας άλλης σύγχρονης Γκεστάπο, αύριο να σκοτώσουν… Άλλωστε το κάνουν ήδη, και μαζικά, αλέθοντας με τις προπέλες και πνίγοντας εκατοντάδες μετανάστες, παιδιά και γυναίκες…

 

Μέχρι ν’ απαλλαγούμε από κάθε κατοχή και μέχρι να ξεκάνουμε τους δωσίλογους, θα μας μένουν για να μας συγκινούν και να μας εμπνέουν, η αγέρωχη στάση του Μεξικάνου επαναστάτη και των εκτελεσμένων της Καισαριανής, το χαμόγελό τους μαζί μ’ αυτό του Μπελογιάννη, του Πλουμπίδη και χιλιάδων άλλων δολοφονημένων… Μαζί “Με όσα δεν έζησαν - αλλά φεύγοντας σε ειρήνη με τον εαυτό τους και τον θάνατο…”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Αυτή η αγέρωχη στάση ενέπνευσε και τον τραγουδοποιό Θανάση Παπακωνσταντίνου να γράψει το ομώνυμο τραγούδι, «Ο Φορτίνο Σαμάνο». Ο τραγουδοποιός έχει μιλήσει για τα συναισθήματα που του προκάλεσε η φωτογραφία:

«Όταν διάβασα τη λεζάντα της που δεν φοβάται τον θάνατο, του χαμογελά και καπνίζει ένα τελευταίο τσιγάρο ανατρίχιασα. Η στάση του Φορτίνο Σαμάνο δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή πραγματικότητα. Ίσως γι’ αυτό με συγκίνησε. Οι τωρινοί άνθρωποι, με τη συμβολή της τηλεόρασης, έχουμε υποστεί δύο σημαντικές ήττες: Από τη μια, έχουμε εθιστεί στον πόνο και στον θάνατο των άλλων – μέχρι και ζωντανή αναμετάδοση πολέμων έχουμε παρακολουθήσει – και από την άλλη, ακριβώς επειδή νομίζουμε ότι είμαστε πάντα στη θέση του θεατή, όταν χτυπήσει την πόρτα μας κάποια συμφορά ή ο ίδιος ο θάνατος ξαφνιαζόμαστε και τρομάζουμε».

 

 

Δέκα χώρες που καταστράφηκαν εξαιτίας των παρεμβάσεων των ΗΠΑ δια μέσου της CIA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

https://www.youtube.com/watch?v=ya9WD1xi1JQ

0:00 - Εισαγωγή

00:32 - 1. Η Εκλογή που Αγόρασε η CIA – Ιταλία 1948 

01:22 - 2. Αγκόλα: Όταν ο Ψυχρός Πόλεμος Έγινε Εμφύλιος (1975-2002) 

02:13 - 3. Κούβα: 45 Χρόνια Παταγώδους Αποτυχίας (1961–2006) 

03:00 - 4. Τα Μνημόνια των Βασανιστηρίων – Η Σκοτεινή Νομιμοποίηση (2001) 

03:54 - 5. Αυστραλία: Το Πραξικόπημα που Θάφτηκε (1975) 

04:53 - 6. Ινδονησία: Μια Σφαγή με την Υπογραφή της CIA (1965) 

05:43 - 7. Νικαράγουα: Όπλα, Ναρκωτικά και Παρασκήνιο (1979–90) 

06:39 - 8. Mobutu: Ο Δικτάτορας που Έχτισε η CIA (1961 - 1965) 

07:31 - 9. Ο Βασανιστής της CIA στην Ουρουγουάη (1969)

08:29 - 10. Project Mockingbird: Όταν η CIA Παρακολουθούσε
                  Δημοσιογράφους (1963–65) 

Η κατάρρευση των ΝΑΖΙστικων φιλοδοξιών στο Ανατολικό Μέτωπο

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ματθαίος Γιαλαμάς

Είναι δύσκολο να τονιστεί πόσο σίγουρη ήταν η Γερμανία στα πρώτα χρόνια του πολέμου...

Μια Σοβιετική προπαγανδιστική αφίσα του 1944 που απεικονίζει Γερμανούς στρατιώτες να βαδίζουν προς τον θάνατό τους στον Ρωσικό χειμώνα. 

Η αφίσα απεικονίζει την κατάρρευση των ΝΑΖΙστικων φιλοδοξιών στο Ανατολικό Μέτωπο. Τονίζει το σκληρό Ρωσικό κλίμα και την φθορά ως αποφασιστικές δυνάμεις.

Καθως η Πολωνια επεσε σε λιγες εβδομαδες. Η Γαλλια κατερρευσε σε εξι. Η Ευρωπη φαινοταν ασταματητη κατω απο τη μηχανη του κεραυνοβολου πολεμου.

Επειτα στραφηκαν ανατολικα.

 

Η Επιχειρηση Μπαρμπαροσα το 1941 υποτιθεται οτι θα ηταν μια ακομη συντομη εκστρατεια. Η Γερμανικη ηγεσια πιστευε οτι η Σοβιετικη Ενωση θα κατερρεε σε λιγους μηνες.

Αυτη η αφισα το δειχνει ξεκαθαρα: Γερμανοι στρατιωτες βαδιζουν μπροστα σε σχηματισμο, μονο και μονο για να μεταμορφωθουν σε σειρες απο σταυρους στο χιονι.

 

Σε αυτο το σταδιο του πολεμου, ο Κοκκινος Στρατος προωθουνταν δυτικα και ο μυθος της αηττητης Γερμανιας ειχε καταρρευσει σε μερη οπως το Σταλινγκραντ και το Κουρσκ.

 

Η Ρωσια δεν ειχε απλως αντισταθει. Απορροφησε το πληγμα και στη συνεχεια διελυσε τη ραχοκοκαλια του γερμανικου στρατου. Μεχρι το τελος του πολεμου, περιπου το 80% των γερμανικων στρατιωτικων απωλειων σημειωθηκαν στο Ανατολικο Μετωπο, καθιστωντας το το αποφασιστικο θεατρο του Β' Παγκοσμιου Πολεμου.

Το εφιαλτικό σχέδιο των Τζέφρι Έπσταϊν & Μπίλ Γκέιτς για την ανθρωπότητα που ξεπερνά κάθε φαντασία!

   
Τα κρυφά e-mail που "καίνε" τον Μπιλ Γκέιτς...

 https://www.pentapostagma.gr/kosmos/7354007_efialtiko-shedio-epstain-gkeits-gia-tin-anthropotita-poy-xeperna-kathe-fantasia

Πίσω από τις πολυτελείς επαύλεις και τα κλειστά γραφεία των «φιλανθρωπικών» ιδρυμάτων, εξελισσόταν μια συνωμοσία που ξεπερνά κάθε νοσηρή φαντασία. Ντοκουμέντα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας ξεσκεπάζουν το εφιαλτικό παρασκήνιο των επαφών του καταδικασμένου παιδεραστή Τζέφρι Έπσταϊν με τον «γκουρού» της τεχνολογίας Μπίλ Γκέιτς. 

Το κεντρικό τους όραμα; 

Μια παγκόσμια κάθαρση, όπου η φτώχεια θα εξαλειφόταν όχι με την ευημερία, αλλά με την ολοκληρωτική εξαφάνιση των ίδιων των απόρων μέσω της ευγονικής και του πληθυσμιακού ελέγχου.

Η σκοτεινή αλληλογραφία και οι «φάρμες αναπαραγωγής»

Τα στοιχεία που διέρρευσαν από τη Wall Street Journal και τους New York Times δεν αφήνουν περιθώρια για αμφιβολίες. Από το 2011 έως το 2017, ο Έπσταϊν είχε απλώσει τα δίχτυα του στο Ίδρυμα Γκέιτς, προωθώντας προγράμματα «γενετικής αναβάθμισης».

Ο Έπσταϊν, έχοντας μια αρρωστημένη εμμονή με τη βελτίωση του ανθρώπινου είδους, σχεδίαζε στο ράντσο του στο Νέο Μεξικό μια «φάρμα» όπου θα διέδιδε το δικό του DNA, οραματιζόμενος μια κοινωνία «υπερανθρώπων». 

Οι μαρτυρίες επιστημόνων, όπως ο Τζάρον Λανιέρ, επιβεβαιώνουν ότι ο Έπσταϊν δεν έβλεπε τους ανθρώπους ως ψυχές, αλλά ως «κεφάλαιο» προς επεξεργασία.

                                        e-mail-1

 

                                                        email-2 

Η πλήρης ανταλλαγή εμφανίζεται στα δεδομένα του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ με την ένδειξη DOJ Data Set 9 (EFTA01157206.pdf).

https://www.justice.gov/age-verify?destination=/epstein/files/DataSet%209/EFTA01157206.pdf

Η «γοητεία» του Γκέιτς και η κυνική μαθηματική του θανάτου

Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες του Μπιλ Γκέιτς να υποβαθμίσει τις επαφές τους ως απλή «φιλανθρωπική συζήτηση», τα email αποκαλύπτουν μια τρομακτική οικειότητα. Ο Έπσταϊν καυχιόταν ότι ο Γκέιτς είχε «μαγευτεί» από τις ιδέες του για τη γενετική. Η ορολογία που χρησιμοποιούσαν στις σημειώσεις τους για τη «μείωση της θνησιμότητας» και τη «βιωσιμότητα» ήταν ένα προκάλυμμα για μια κυνική, μαθηματική προσέγγιση: Οι φτωχοί θεωρούνταν «βάρος» για τους πόρους του πλανήτη και η λύση ήταν ο δραστικός περιορισμός των γεννήσεων και η γενετική επιλογή στις αναπτυσσόμενες χώρες. Μέσω δωρεών σε εργαστήρια όπως το Media Lab του MIT, ο Έπσταϊν προσπαθούσε να επιβάλει επιστήμονες που υποστήριζαν αυτές τις ακραίες, ναζιστικού τύπου, απόψεις.

 

Το ρολόι της Αποκάλυψης και η ύβρις της Ελίτ

Η σύνδεση αυτών των επαφών με το Ρολόι της Καταστροφής (Doomsday Clock) είναι άμεση και ανατριχιαστική. Όταν η παγκόσμια ελίτ συζητά την ευγονική ως κοινωνική πολιτική, οι δείκτες του ρολογιού αγγίζουν τα μεσάνυχτα. Η ηθική κατάρρευση των ανθρώπων που ελέγχουν την τεχνολογία και το χρήμα αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την ανθρωπότητα. Η πεποίθησή τους ότι κατέχουν «θεϊκές δυνάμεις» να παρεμβαίνουν στο ανθρώπινο γονιδίωμα και να αποφασίζουν ποιος δικαιούται να ζει και ποιος όχι, είναι η απόλυτη Ύβρις. Αυτό αυτό που παρουσιάζεται ως «πράσινη ανάπτυξη» και «παγκόσμια υγεία» συχνά κρύβει ένα λεπίδι που στοχεύει τους πιο αδύναμους.

 

New START:  

Προκαλούν την Κίνα ενώ η Ρωσία περιμένει - Η αρχή του Παγκόσμιου Τρόμου.

 

Link-1: https://www.youtube.com/watch?v=1LBMhfhnF-Q&t=161s

 

Link-2: https://www.youtube.com/watch?v=1LBMhfhnF-Q&t=162

Link-3: https://www.youtube.com/watch?v=1LBMhfhnF-Q

 

 

 

ΠΕΤΡΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ της Ελένης Υφαντή και του Μπάμπη Γκολέμα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το 1954 στη Θεσσαλία, δύο νέοι, η Ελένη, 18 ετών, και ο Μπάμπης 22 ετών, είναι ερωτευμένοι. Παράλληλα, τυπώνουν και διανέμουν φυλλάδια για το κομμουνιστικό κόμμα, απαγορευμένο εδώ και χρόνια. 

Η Ελένη προέρχεται από οικογένεια με κομμουνιστική παράδοση: ο πατέρας της και τα αδέλφια της έχουν σκοτωθεί στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο από τους Γερμανούς ΝΑΖΙ ή τους συνεργάτες τους κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Οι δύο αδελφές της βρίσκονται εξόριστες στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης.

Ένας πληροφοριοδότης αποκαλύπτει το ζευγάρι. Ο Μπάμπης συλλαμβάνεται, αλλά η Ελένη καταφέρνει να ξεφύγει με τη βοήθεια του ξαδέλφου της, ο οποίος την αναγνωρίζει μέσα στο τρένο, αλλά δεν τη συλλαμβάνει. Στη συνέχεια ζει δώδεκα χρόνια κρυμμένη στην Αθήνα, όπου συνεχίζει να τυπώνει φυλλάδια. Σε αυτά τα δώδεκα χρόνια καταφέρνει να δει τη μητέρα της μόνο μία φορά, το ίδιο και τον Μπάμπη, όταν παίρνει το ίδιο πλοίο που τον μεταφέρει από μια φυλακή στην Κρήτη σε μία φυλακή στην Αίγινα. 

Ο Μπάμπης απελευθερώνεται το 1966. 
Οι δύο ερωτευμένοι ξαναβρίσκονται και περνούν μαζί μερικούς μήνες και συμμετέχουν στις μεγάλες πολιτικές διαδηλώσεις της εποχής. Η Ελένη συλλαμβάνεται, αφού εξακολουθούσε να θεωρείται καταζητούμενη. Κατά τη διάρκεια της δίκης της, παρουσιάζεται ως επικίνδυνη τρομοκράτισσα, εχθρός του κράτους. Καταδικάζεται σε βαριά ποινή φυλάκισης. Αντιλαμβάνεται ότι είναι έγκυος και τελικά γεννάει μέσα στη φυλακή. Ο Μπάμπης συλλαμβάνεται τις πρώτες μέρες της Χούντας. 

Στις φυλακές, οι φύλακες αντιμετωπίζουν τους κρατούμενους ως παλιούς φίλους με τους οποίους συναντιούνται ξανά. Ο Μπάμπης φυλακίζεται στην ίδια φυλακή με την Ελένη και τον γιο τους. Συναντιούνται μερικές φορές στην κεντρική πλατεία. Επικοινωνούν μεταξύ τους χρησιμοποιώντας την αντανάκλαση του ήλιου σε ένα σπασμένο κομμάτι καθρέπτη. 

Η δικτατορία, στο όνομα των αξιών της οικογένειας, τους αναγκάζει να παντρευτούν. Καθώς δεν επιτρεπόταν σε κανένα άτομο να εισέλθει στη φυλακή, κουμπάρος ήταν το μωρό. Οι δύο τους χωρίζονται αμέσως μετά την τελετή.

 

Με τη Μεταπολίτευση, όταν πια αφήνονται ελεύθεροι και μπορούν πια να μένουν μαζί, η Ελένη αντιλαμβάνεται ότι έχουν αποξενωθεί με τον Μπάμπη και δεν έχουν τίποτα να πουν.

Ο Μπάμπης Γκολέμας και η σύντροφός του Ελένη Βούλγαρη - Γκολέμα, αποτελούν τους πραγματικούς πρωταγωνιστές. 

Ο γιος τους Μιλτιάδης, ένας από τους πιο μικρούς πολιτικούς κρατούμενους, γεννήθηκε στη φυλακή, όπου κρατούσαν τη μητέρα του επικηρυγμένη σαν κατάσκοπος, η οποία συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκισης, όντας έγκυος. 

Οι συνθήκες της γέννησης του παιδιού της ήταν φοβερά δύσκολες μέσα στη φυλακή. 

Στη δικτατορία, επισκέφτηκε τις φυλακές ο Παττακός, ως υπουργός δικαιοσύνης Ρώτησε τίνος είναι το παιδί. Η Ελένη απάντησε «δικό μου». «Α» λέει «εσύ είσαι... το φίδι! Τώρα θα δεις, θα στο πάρουμε το παιδί, γιατί εσείς οι κομμουνιστές φτιάχνετε γενίτσαρους, δε φτιάχνετε ανθρώπους!» 

Ο Μπάμπης Γκολέμας είδε για πρώτη φορά το γιο του πίσω από τα κάγκελα της φυλακής. Σε ηλικία τριών ετών, ο Μιλτιάδης πάντρεψε τους γονείς του στο εκκλησάκι των φυλακών. «Τα πέτρινα χρόνια δεν είμαστε εμείς οι δύο και το παιδί μας», λέει ο Μπάμπης Γκολέμας «αλλά μια ολόκληρη στρατιά ανθρώπων που αγωνίστηκαν για ένα καλύτερο αύριο.»

 Αποποιούμαι οποιαδήποτε μορφή ιδιοκτησίας και νόμιμη κατοχή πνευματικών δικαιωμάτων. Το περιεχόμενο του βίντεο δεν μου ανήκει και δεν αποσκοπώ σε κανένα όφελος από το ανέβασμα ή και προβολή του.

Ημέρα πλήρους απελευθέρωσης του Λένινγκραντ 27 Ιανουαρίου 1944 από το φασιστικό μπλόκο

 

"Το Λένινγκραντ επέμεινε στον αποκλεισμό όχι μόνο επειδή οι άνθρωποι που μεγάλωσαν κατά τη διάρκεια των δυόμισι δεκαετιών της Σοβιετικής εξουσίας είναι τόσο υψηλότεροι από τους εχθρούς τους όσο ένας άνθρωπος είναι υψηλότερος από ένα άγριο ζώο. Το Λένινγκραντ αντιστάθηκε γιατί, όπως και ολόκληρη η χώρα μας, είναι πάνω από τους εχθρούς του όσον αφορά την οικονομία και τη διαχείριση του...
(Alexander Fadeev)
::::::::::::::::::::::::::::::::::
ΛΕΝΙΝΓΚΡΑΝΤ ΣΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΜΠΛΟΚΑΔΟΥ 
(ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ)

Το Λένινγκραντ (σημερινή Αγία Πετρούπολη),

Πάνω από 1.000.000 άνθρωποι χάθηκαν κατά τη διάρκεια των 900 ημερών πολιορκίας από τους Γερμανούς ΝΑΖΙ στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, προσφέροντας μια συγκινητική μνήμη της ιστορίας της ΕΣΣΔ.
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Η λύση για την Ελλάδα είναι οι ''Θέσεις τού Απρίλη'' τού Βλαντιμίρ Λένιν.

Και γενικά οι ''Θέσεις τού Απρίλη'' είναι με δυό λόγια το αντίδοτο διά πάσαν δυτικήν καπιταλιστικήν νόσον και πάσαν μαλακίαν.

Kαι είναι ΚΥΡΙΩΣ ο ''μίτος τής Αριάδνης'' πού θα οδηγήσει χώρες, λαούς και κοινωνίες έξω από τον ζόφο τού Λαβύρινθου και στο φως, χωρίς τις χιλιάδες αφιονισμένους Μινώταυρους να τους κυνηγούν.

Αν ο Μαρξισμός είναι το κλειδί πού ξεκλειδώνει την σκέψη, οι ''Θέσεις τού Απρίλη'' είναι ο Μίτος τής Αριάδνης.

Και αυτό να το θυμάστε πάντα...

''Οι «Θέσεις του Απρίλη» αποτελούν το πολιτικό μανιφέστο που παρουσίασε ο Βλαντιμίρ Λένιν αμέσως μετά την επιστροφή του στην Πετρούπολη από την εξορία, τον Απρίλιο του 1917.

Το κείμενο αυτό άλλαξε ριζικά τη στρατηγική των Μπολσεβίκων, οδηγώντας τελικά στην Οκτωβριανή Επανάσταση.

Τα κεντρικά σημεία των Θέσεων συνοψίζονται στα εξής:

1) «Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ»: Ο Λένιν απέρριψε την κοινοβουλευτική δημοκρατία και την Προσωρινή Κυβέρνηση, ζητώντας τη μεταβίβαση της εξουσίας στα συμβούλια των εργατών και στρατιωτών (Σοβιέτ).

2) Άμεση έξοδος από τον πόλεμο: Χαρακτήρισε τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ως «ληστρικό και ιμπεριαλιστικό», απαιτώντας την άμεση ειρήνη χωρίς προσαρτήσεις.

3) Κατάργηση της αστυνομίας και του στρατού: Πρότεινε την αντικατάσταση του τακτικού στρατού από τον εξοπλισμένο λαό (πολιτοφυλακή).

4) Δήμευση της γης: Ζήτησε την εθνικοποίηση όλης της γης και τη διάθεσή της στους αγρότες μέσω των τοπικών Σοβιέτ.

5) Έλεγχος της παραγωγής: Πρότεινε τη συγχώνευση όλων των τραπεζών σε μία εθνική τράπεζα υπό τον έλεγχο των Σοβιέτ.

Οι θέσεις αυτές αρχικά ξάφνιασαν ακόμη και στελέχη των Μπολσεβίκων, καθώς θεωρήθηκαν υπερβολικά ριζοσπαστικές για την εποχή.

Ωστόσο, το σύνθημα «Ειρήνη, Ψωμί, Γη» που απέρρεε από αυτές, βρήκε τεράστια απήχηση στις εξαθλιωμένες μάζες.''

(Μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες κείμενο στο Marxists Internet Archive)