Την παραίτηση του Τζαβέλλα ζητά ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών μετά το «μπάζωμα» της υπόθεσης

Ο ΔΣΑ θα παραχωρήσει συνέντευξη τύπου τη Δευτέρα. 
Την παραίτηση του Τζαβέλλα ζητά ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών μετά το «μπάζωμα» της υπόθεσης.

Video: https://www.youtube.com/watch?v=8FOsqzzjC0o

Link: https://www.efsyn.gr/ellada/dikaiosyni/510684_ypoklopes-tin-paraitisi-toy-tzabella-zita-o-dikigorikos-syllogos-tis

Την παραίτησή του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κ. Τζαβέλλα ζητά με ψήφισμα του ο Δικηγορικός Σύλλογος της Αθήνας, λίγες ημέρες μετά την προκλητική απόφαση που ελήφθη για την υπόθεση των υποκλοπών.

 

Η απόφαση ελήφθη κατά πλειοψηφία ενώ στο ψήφισμα επισημαίνεται ότι η άρνηση του ανώτατου εισαγγελικού λειτουργού να ανασύρει τη δικογραφία από το αρχείο, παρά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας για περαιτέρω έρευνα, συνιστά θεσμική εκτροπή.

 

Παράλληλα ο δικηγορικός σύλλογος της Αθήνας αποφάσισε να προχωρήσει και σε μια σειρά άλλες δράσεις ενώ τη Δευτέρα θα παραχωρηθεί συνέντευξη τύπου για τις εξελίξεις στη σοβαρή αυτή υπόθεση που αφορά τη λειτουργία του κράτους δικαίου και την ίδια τη Δημοκρατία.

 

«Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών αποδοκιμάζει με έντονο και κατηγορηματικό τρόπο την από 27/4/2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κ. Τζαβέλλα, με την οποία δεν ανασύρεται από το αρχείο η υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών, χωρίς να προηγηθεί η οποιαδήποτε περαιτέρω έρευνα βάσει των οριζομένων στην απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και του όγκου των νεότερων αποδεικτικών στοιχείων που αυτή επικαλείται», σημειώνει μεταξύ άλλων το ψήφισμα. 

 

Ολόκληρο το ψήφισμα του ΔΣΑ έχει έως εξής:

«Το ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κατά την έκτακτη συνεδρίασή του την 29η Απριλίου 2026, κατά πλειοψηφία, έλαβε την κάτωθι απόφαση για το ζήτημα των υποκλοπών:

 

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, με επανειλημμένα ψηφίσματα, επιστημονικές εκδηλώσεις, νομικές ενέργειες και διαβήματα από το 2022 μέχρι σήμερα, έχει επισημάνει την κορυφαία για το κράτος δικαίου σημασία της υπόθεσης των τηλεφωνικών υποκλοπών. Η διασφάλιση του απορρήτου των επικοινωνιών τυγχάνει απόλυτης προστασίας κατά το άρθρο 19 του Συντάγματος και αποτελεί προϋπόθεση ενάσκησης όλων των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των πολιτών. Γι’ αυτό και η αποκαλυφθείσα παγίδευση των τηλεφωνικών επικοινωνιών ανώτατων κρατικών αξιωματούχων, στρατηγών, δικαστών, υπουργών, βουλευτών, δημοσιογράφων, δικηγόρων και άλλων, τόσο μέσω αμφίβολης νομιμότητας άρσεων του τηλεφωνικού απορρήτου για “λόγους εθνικής ασφάλειας” όσο και μέσω του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator, αποτελεί ανεξίτηλο πλήγμα στις εγγυήσεις του κράτους δικαίου, που πρέπει να διαλευκανθεί και να εξιχνιαστεί καθ’ ολοκληρίαν.

 

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΣΑ, με το από 6/3/2026 ψήφισμά του, επισήμανε ότι η απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία, κατόπιν σύμφωνης γνώμης του Εισαγγελέα της έδρας, διαβιβάστηκε εκ νέου η δικογραφία στις εισαγγελικές αρχές λόγω επαρκών ενδείξεων τέλεσης σοβαρών αξιόποινων πράξεων, όπως είναι το κακούργημα της κατασκοπείας, παρά την προηγηθείσα αρχειοθέτηση της υπόθεσης σε επίπεδο Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, αποτελεί σημαντική δικαστική εξέλιξη στην υπόθεση των παράνομων παρακολουθήσεων και υπογράμμισε την ανάγκη πλήρους και διαφανούς διερεύνησης όλων των πτυχών της υπόθεσης.

 

Κατόπιν τούτων, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών αποδοκιμάζει με έντονο και κατηγορηματικό τρόπο την από 27/4/2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κ. Τζαβέλλα, με την οποία δεν ανασύρεται από το αρχείο η υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών, χωρίς να προηγηθεί η οποιαδήποτε περαιτέρω έρευνα βάσει των οριζομένων στην απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και του όγκου των νεότερων αποδεικτικών στοιχείων που αυτή επικαλείται. Η άρνηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να εκπληρώσει το κατά νόμο καθήκον του σε μια τόσο σημαντική υπόθεση αποτελεί θεσμική εκτροπή, με δεδομένη και την προσωπική του εμπλοκή ως εποπτεύοντος (το επίμαχο διάστημα) Εισαγγελέα της ΕΥΠ η οποία θα επέτασσε την αποχή του από κάθε περαιτέρω χειρισμό της δικογραφίας. Η αξίωση των πολιτών για δικαστική προστασία, εκτιμούμε βασίμως, ότι θυσιάζεται στον βωμό μιας απόπειρας συγκάλυψης, ενώ η ανάγκη λογοδοσίας φορέων της εκτελεστικής εξουσίας ακυρώνεται από τους ταγμένους θεματοφύλακες του ελέγχου της.

 

Για τους παραπάνω λόγους, το Διοικητικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, συναισθανόμενο την ευθύνη που πηγάζει από τις αρχές και τις παραδόσεις του δικηγορικού σώματος, ασκώντας την κατά νόμο αρμοδιότητά του από τον Κώδικα Δικηγόρων, αποφασίζει σήμερα να ζητήσει την παραίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που με την απέκδυση του κατά νόμο καθήκοντός του απέτυχε οριστικά στην εκπλήρωση του θεσμικού του ρόλου. Ταυτόχρονα, το ΔΣ του ΔΣΑ αποφάσισε τις κάτωθι άμεσες ενέργειες:

 

• τη διοργάνωση συνέντευξης τύπου στην αίθουσα “Μιχάλης Ζαφειρόπουλος” του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών με σκοπό την ενημέρωση της κοινής γνώμης.
• τη διοργάνωση ανοιχτής επιστημονικής εκδήλωσης για το θέμα της διασφάλισης του απορρήτου των επικοινωνιών, τη νομοθετική του θωράκιση αλλά και την ανάγκη εξαντλητικής διερεύνησης της υπόθεσης,
• την παράσταση διαμαρτυρίας του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΣΑ στον Άρειο Πάγο,
• τη στήριξη των θυμάτων των τηλεφωνικών υποκλοπών και των δικηγόρων τους σε κάθε νομική ενέργεια που κατατείνει στη διερεύνηση της υπόθεσης και την αποκάλυψη της αλήθειας ενώπιον των ελληνικών και ευρωπαϊκών δικαστηρίων,
• την διαβίβαση της παρούσας απόφασης στο Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Δικηγορικών Συλλόγων (CCBE),
• τη συγκρότηση επιτροπής με την αξιοποίηση προσωπικοτήτων του νομικού κόσμου και ατόμων εγνωσμένου κύρους και με περιεχόμενο τη δημόσια ανάδειξη και την εκ νέου ανάσυρση της υπόθεσης».

Υπέρ Ψήφισαν: 

1) Η Αντιπρόεδρος Χ. Τσαγκλή, 

2) ο Γεν. Γραμματέας Κ. Καρέτσος 

 

και οι Σύμβουλοι 

1) Ι. Αβαρκιώτης, 

2) Μ. Αγγελή, 

3) Σ. Βούκουνας, 

4) Α. Καμπαγιάννης, 

5) Χ. Κονδύλης, 

6) Δ. Λυρίτσης, 

7) Κ. Παπαδάκης, 

8) Δ. Σαραφιανός, 

9) Χ. Στυλιανουδάκης, 

10) Α. Τερζίμπασης.

 

Υπέρ της απόφασης της Συντονιστικής Επιτροπής της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων ήταν: 

1) Ο Πρόεδρος Α. Κουτσόλαμπρος, 

2) ο Αντιπρόεδρος Ζ. Σταυρόπουλος 

 

και οι Σύμβουλοι 

1) Φ. Γιαννούλας, 

2) Θ. Καμενόπουλος, 

3) Ν. Κουτκιάς, 

4) Σ. Λεριός, 

5) Κ. Λιακόπουλος, 

6) Χ. Μαρινάκη και 

7) Χ. Χριστόπουλος.

 

Αντιπαραθετική πρόταση υπέβαλαν οι Σύμβουλοι

1) Χ. Μαρούλη και

2) Α. Προυσανίδης

 

Απόντες ήταν

1) ο Σύμβουλος Ταμίας Γ. Δήμαρχος και

2) ο Σύμβουλος Θ. Μαντάς.

 

Καταρρέει η Γερμανία. Θυμίζει Ελλάδα του 2009. Έρχεται… Dexit!!!

«Η εποχή της υπερβολικά άνετης ζωής για τους Γερμανούς έχει τελειώσει», 
δήλωσε ο Καγκελάριος Friedrich Merz

«Μεγάλο μέρος του πληθυσμού, αλλά και της πολιτικής τάξης, υποτιμά το τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στον κόσμο. Σας παρακαλώ να μην το εκλάβετε ως μομφή, αλλά έχουμε συνηθίσει υπερβολικά σε αυτή την ατμόσφαιρα ευημερίας. Είμαι ο πρώτος καγκελάριος εδώ και 20 χρόνια που λέει ανοιχτά στους Γερμανούς ότι η ψευδαίσθηση της ευημερίας μας δεν θα διαρκέσει» ανέφερε σε συνέντευξή του στο Der Spiegel.

Ο καγκελάριος προειδοποίησε ότι η ζωή όπως ήταν μέχρι σήμερα δεν αποτελεί πλέον δεδομένη επιλογή. Έδωσε έμφαση στην αυξημένη συχνότητα αναρρωτικών αδειών στη Γερμανία, ενώ τόνισε ότι τα συνταξιοδοτικά, υγειονομικά και φορολογικά συστήματα χρειάζονται μεταρρυθμίσεις - κάτι που θυμίζει την Ελλάδα του 2009.

Γενικά, είναι σαφές ότι οι εξελίξεις κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Ωστόσο, η «ευημερία» της Δυτικής Γερμανίας δεν ήταν απλώς μια ψευδαίσθηση. Στηρίχθηκε σε φθηνούς σοβιετικούς και ρωσικούς ενεργειακούς πόρους, ενώ από τη δεκαετία του 1990 σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι συνέπειες της γερμανικής επανένωσης.

Σήμερα, αυτά τα δεδομένα έχουν αλλάξει.

Οι ενεργειακοί πόροι δεν είναι πλέον διαθέσιμοι με τον ίδιο τρόπο και η χώρα κινείται σε συνθήκες αυξημένης οικονομικής και γεωπολιτικής πίεσης, γεγονός που επηρεάζει και τον τομέα των υπηρεσιών, ο οποίος αποτελούσε βασικό πυλώνα της οικονομίας και στήριζε το υψηλό βιοτικό επίπεδο στο οποίο είχαν συνηθίσει οι Γερμανοί. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους της ισχυρής στήριξης προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Από την άλλη πλευρά, η γερμανική οικονομία γνώρισε σημαντική ανάπτυξη και σε άλλες ιστορικές περιόδους, όπως επί Hitler, όπου το οικονομικό μοντέλο συνδέθηκε με τη στρατιωτική προετοιμασία και την κατεύθυνση προς τον πόλεμο. Οι πολίτες τότε ήταν διατεθειμένοι να περιορίσουν τις ανάγκες τους. Ωστόσο, παραμένει το ερώτημα αν ένα τέτοιο μοντέλο μπορεί να λειτουργήσει σήμερα και ποια προοπτική μπορεί να προσφέρει ο Merz, καθώς και γιατί οι τοποθετήσεις του έχουν προκαλέσει τόσο έντονες συζητήσεις.

«Η δήλωση του Merz μπορεί να χαρακτηριστεί κοσμοϊστορικό, ορόσημο» αναφέρει ο πολιτικός επιστήμονας και καθηγητής στο Τμήμα Φιλοσοφίας και Κοινωνιολογίας της Ακαδημίας Εργασίας και Κοινωνικών Σχέσεων, Pavel Feldman.

Μέχρι πρόσφατα, η γερμανική ελίτ λειτουργούσε μέσα σε μια παράλληλη πραγματικότητα, όπου μπορούσε να καταδικάζει τη Ρωσία, να επιβάλλει κυρώσεις, να αποδέχεται την απώλεια φθηνής ενέργειας και ταυτόχρονα να υπόσχεται τη διατήρηση ενός «πράσινου παραδείσου» για τον πληθυσμό.

Σήμερα, καθώς η Γερμανική οικονομία αντιμετωπίζει σοβαρές πιέσεις, 
πολλές από αυτές τις αντιλήψεις επανεξετάζονται.

Σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, η Γερμανία είχε στηρίξει μέρος της οικονομικής της ισχύος στην πρόσβαση σε φθηνούς ρωσικούς υδρογονάνθρακες και στην ισχυρή παρουσία της στις διεθνείς αγορές, κυρίως στην αμερικανική. Ωστόσο, οι πρόσφατες γεωπολιτικές και οικονομικές εξελίξεις έχουν περιορίσει αυτά τα πλεονεκτήματα, οδηγώντας τη χώρα σε μια νέα και πιο αβέβαιη περίοδο.

Σενάρια αποσύνθεσης

Ο πολιτικός επιστήμονας και καθηγητής στο Τμήμα Φιλοσοφίας και Κοινωνιολογίας της Ακαδημίας Εργασίας και Κοινωνικών Σχέσεων, Pavel Feldman, σκιαγραφεί μια Γερμανία που εισέρχεται σε φάση βαθιάς μεταμόρφωσης, με επίκεντρο τη στρατιωτικοποίηση, τις κοινωνικές περικοπές και την αυξανόμενη αποξένωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σύμφωνα με τον Feldman, η ρητορική της γερμανικής ηγεσίας, με αναφορές στον Friedrich Merz, αποφεύγει τη λέξη «πόλεμος», αλλά στην πράξη προετοιμάζει την κοινωνία για ένα σενάριο συνολικής κινητοποίησης.

Ο προϋπολογισμός, όπως σημειώνει, αναδιαρθρώνεται ώστε να απελευθερωθούν πόροι για επανεξοπλισμό, την ώρα που οι κοινωνικές παροχές μπαίνουν στο στόχαστρο.

Ωστόσο, η κοινωνική βάση της Γερμανίας εμφανίζεται, κατά τον ίδιο, πλήρως απροετοίμαστη: «Η γερμανική κοινωνία έχει απωλέσει την κουλτούρα συλλογικής κινητοποίησης. Οι πολίτες δεν θα δεχτούν εύκολα περικοπές, πιθανότερο είναι να στραφούν κατά της κυβέρνησης».

Ο Feldman απορρίπτει κάθε σύγκριση με τη δεκαετία του 1930, υπογραμμίζοντας ότι η σημερινή Γερμανία είναι πλήρως ενταγμένη σε ένα σύστημα εξάρτησης από τις ΗΠΑ και την παγκοσμιοποιημένη οικονομία, όπου η στρατιωτικοποίηση δεν δημιουργεί ευημερία αλλά χρέος και εξάρτηση. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην αλλαγή στάσης της Γερμανίας απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όπως αναφέρει ο Feldman, η ΕΕ υπήρξε επί δεκαετίες εργαλείο οικονομικής κυριαρχίας του Βερολίνου: εξαγωγές, φθηνή εργασία από την Ανατολική Ευρώπη και έμμεσος έλεγχος μέσω των θεσμών. Σήμερα όμως, η εικόνα αντιστρέφεται: η γραφειοκρατία των Βρυξελλών και οι ρυθμιστικές πιέσεις μετατρέπουν την Ένωση σε βάρος για τη γερμανική οικονομία.

Η δυσαρέσκεια, σύμφωνα με τον ίδιο, αγγίζει ιστορικά υψηλά επίπεδα, ενώ δεν αποκλείεται μακροπρόθεσμα ακόμη και μια τάση «Dexit», εάν η Γερμανία πάψει να λειτουργεί ως χρηματοδότης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Ο σύμβουλος της Ρωσικής Ένωσης Βαλτικών Σπουδών Vsevolod Simov πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα, μιλώντας για πιθανή «μετάβαση της γερμανικής οικονομίας σε καθεστώς κινητοποίησης».

Ο Merz, σύμφωνα με την ανάλυση, θέτει ήδη στο τραπέζι ζητήματα όπως οι ημέρες ασθένειας, οι συντάξεις και οι δαπάνες υγείας. Ο Feldman είναι κατηγορηματικός: το γερμανικό κοινωνικό κράτος, ένα από τα πιο ανεπτυγμένα της Ευρώπης, δεν μπορεί να αντέξει σε συνθήκες οικονομικής επιβράδυνσης. «Σε δύσκολες περιόδους, το κοινωνικό κράτος είναι το πρώτο που δέχεται πίεση και αποδυναμώνεται», σημειώνει.

Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η ανάλυση για τη ρήξη με τη ρωσική ενέργεια.

Ο Feldman υποστηρίζει ότι η μεταπολεμική οικονομική ισχύς της Γερμανίας στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στη φθηνή ρωσική ενέργεια, και ότι η αποκοπή από αυτήν οδηγεί αναπόφευκτα σε αναδιάρθρωση με υψηλό κόστος. «Η απόφαση έχει ληφθεί σε επίπεδο ελίτ. Η κοινωνία απλώς ακολουθεί», τονίζει χαρακτηριστικά.

Μπορεί η Γερμανία να επιστρέψει σε πολεμική οικονομία;

Παρά τις αναφορές σε ιστορικά προηγούμενα, ο Feldman εμφανίζεται ιδιαίτερα επιφυλακτικός. Η μεταπολεμική Γερμανία, όπως σημειώνει, αποστρατιωτικοποιήθηκε συνειδητά και μετατράπηκε σε κοινωνία ευημερίας και κατανάλωσης. Η επαναφορά ενός ισχυρού στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος θεωρείται, κατά τον ίδιο, εξαιρετικά δύσκολη έως απίθανη: «Δεν υπάρχει ούτε η τεχνογνωσία ούτε το κοινωνικό υπόβαθρο για μια τέτοια μετάβαση».

Στο ερώτημα περί αναθεωρητισμού και σχέσεων με την Πολωνία, 
η απάντηση είναι επίσης κατηγορηματική.

Ο Feldman θεωρεί ότι το μεταπολεμικό αίσθημα συλλογικής ενοχής έχει λειτουργήσει αποτρεπτικά για κάθε επιθετική εθνική τάση. «Δεν υπάρχει κοινωνική βάση για αναβίωση παλαιών εδαφικών διεκδικήσεων», αναφέρει, απορρίπτοντας σενάρια έντασης με την Πολωνία.

Τέλος, η συνολική εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης παραμένει αντιφατική: ισχυρή οικονομικά, αλλά ευάλωτη στις εσωτερικές ανισορροπίες.

Η σύγκρουση με τη Ρωσία έχει πλήξει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, χωρίς όμως να το έχει αποσταθεροποιήσει πλήρως. Ο Feldman προειδοποιεί: αν οι αρνητικές τάσεις συνεχιστούν, οι εσωτερικές αντιφάσεις θα ενταθούν και η συνοχή της Ένωσης θα δοκιμαστεί σοβαρά.

Στο τελικό και ίσως πιο ανησυχητικό συμπέρασμα, ο Feldman υποστηρίζει ότι η Ρωσία δεν επιδιώκει μια ισχυρή και ενιαία Ευρώπη, αλλά μια κατακερματισμένη και αδύναμη ήπειρο, λιγότερο ικανή να λειτουργήσει ως γεωπολιτικός αντίπαλος.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν η Ευρώπη εισέρχεται σε μια νέα εποχή αστάθειας, όπου η οικονομία, η κοινωνική συνοχή και η γεωπολιτική ισορροπία δοκιμάζονται ταυτόχρονα, όπως ακόμη γίνεται στην Ελλάδα μετά την κρίση χρέους.

 

Από τον Μάη του 1886 στο Σικάγο μέχρι την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή

 

Από τον Μάη του 1886 στο Σικάγο, την πρώτη Πρωτομαγιά στην Ελλάδα το 1893, τον ματωμένο Μάη της Θεσσαλονίκης το 1936, την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή, μέχρι το μέλλον… 

Γιατί η Ιστορία δεν τελείωσε! 

Το μέλλον των ανθρώπων δεν είναι καταδικασμένο στη βαρβαρότητα...

 

«Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή 

που δεν την αρμενίσαμε ακόμα... 

Το πιο όμορφο παιδί δε μεγάλωσε ακόμα...

 

Τις πιο όμορφες μέρες μας 

δεν τις ζήσαμε ακόμα…

κι αυτό που θέλω να σου πω

το πιο όμορφο απ' όλα

δεν στο 'χω πει ακόμα» 

 

Ναζίμ Χικμέτ

Διονύσιος Παπαδόγγονας: Συνεργάτης των Γερμανών ΝΑΖΙ, υπαγόμενος διοικητικά στις εντολές τους.

 

Αυτός είναι ο ΝΑΖΙστής ταγματασφΑΛΗΤΗΣ Διονύσιος Παπαδόγγονας, που έδωσε την εντολή να εκτελεστούν 110 Έλληνες πατριώτες και του έστειλε συγχαρητήρια επιστολή ο Αδόλφος Χίτλερ.

Αρχηγός του Β΄ Αρχηγείου Χωροφυλακής Πελοποννήσου (1944), οργάνωσε τα Τάγματα Ασφαλείας Πελοποννήσου.

 

Συνεργάτης των Γερμανών ΝΑΖΙ και υπαγόμενος διοικητικά στις εντολές τους.

 

Η σκληρότητά του ήταν παροιμιώδης.

 

Με δική του πρωτοβουλία έδωσε εντολή στις 28 -4- 1944 και εκτελέστηκαν 110 αντιστασιακοί, πέρα από τους 200 της Καισαριανής την 1^η Μάη 1944, ως αντίποινα της εκτέλεσης του υποστράτηγου Κρεχ, ενώ οι Γερμανοί ήταν πολύ ικανοποιημένοι από τη συνεργασία του, τόσο ώστε να λάβει συγχαρητήρια επιστολή από τον ίδιο τον Χίτλερ.

 

Όταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος έφθασε στην ελεύθερη Πελοπόννησο από το Κάιρο ως προπομπός της εκεί ελληνικής κυβέρνησης, ζήτησε από τον Διονύσιο Παπαδόγγονα, που είχε περικυκλωθεί στην Τρίπολη από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ με επικεφαλής τον καπετάνιο Άρη Βελουχιώτη, να σταματήσει κάθε δραστηριότητα και ο ίδιος και οι ομάδες του να παραδοθούν.

Ο Δ. Παπαδόγονας ακολουθώντας την εντολή παραδόθηκε και με κάποιες ομάδες του φέροντας ελάχιστο ελαφρύ οπλισμό διεκπεραιώθηκαν από τους Βρετανούς αρχικά στις Σπέτσες και από εκεί στο στρατόπεδο Γουδί στην Αθήνα.

Η Ματωμένη Πρωτομαγιά του 1944 και η εκτέλεση των 200 Ελλήνων κομμουνιστών από τους Γερμανούς ΝΑΖΙ

 Την Πρωτομαγιά του 1944, οι Γερμανοί κατακτητές εκτέλεσαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής 200 Έλληνες κομμουνιστές πατριώτες, σε αντίποινα για τη δολοφονία ενός Γερμανού υποστρατήγου στη Λακωνία από άνδρες του ΕΛΑΣ. https://www.sansimera.gr

Την άνοιξη του 1944, η κατάσταση ήταν τεταμένη και ιδιαίτερα πολωμένη στην κατεχόμενη Ελλάδα. ΕΑΜ και αστικές δυνάμεις, που γνώριζαν ότι οι ημέρες των Γερμανών ήταν μετρημένες, προετοιμάζονταν για την επόμενη ημέρα και την τελική αναμέτρηση. Μερίδα ιστορικών αποφαίνεται ότι ο Εμφύλιος Πόλεμος είχε ήδη αρχίσει. Από την πλευρά τους, οι Γερμανοί και οι εγχώριοι συνεργάτες τους είχαν επιδοθεί σ’ ένα όργιο τρομοκρατίας εναντίον των δυνάμεων του ΕΑΜ/ ΕΛΑΣ, που σήκωναν το κύριο βάρος της Εθνικής Αντίστασης.

Στις 27 Απριλίου 1944, άνδρες του ΕΛΑΣ με επικεφαλής τον ανθυπολοχαγό Σταθάκη έστησαν ενέδρα σε γερμανική αυτοκινητοπομπή που κινούνταν μεταξύ Μολάων και Σπάρτης και σκότωσαν τον Γερμανό υποστράτηγο Φραντς Κρεχ, διοικητή της 41ης Μεραρχίας Οχυρών και τρεις άνδρες της συνοδείας του. Από την επίθεση τραυματίστηκαν ακόμη πέντε Γερμανοί στρατιωτικοί

Κατά την προσφιλή τους τακτική, οι Γερμανοί αποφάσισαν να προβούν σε αντίποινα, εκτελώντας πολλαπλάσιο αριθμό αμάχων. Παράλληλα, θέλησαν να δώσουν κι ένα σκληρό μάθημα στους έλληνες κομμουνιστές για τη δράση τους στις γειτονιές της Αθήνας. Έτσι, στις 30 Απριλίου δημοσιεύτηκε στον κατοχικό Τύπο η παρακάτω διαταγή:

Την 27.4.1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μολάους κατόπιν μιας εξ ενέδρας επιθέσεως, εδολοφόνησαν ανάνδρως έναν Γερμανόν στρατηγόν και τρεις συνοδούς του αξιωματικούς και ετραυμάτισαν πολλούς Γερμανούς στρατιώτας.

Εις αντίποινα θα εκτελεσθούν:

1)    Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1.5.1944.

2)    Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών τους οποίους θα συναντήσουν τα Γερμανικά Στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην, έξωθι των χωρίων.

Υπό την εντύπωσιν του κακουργήματος τούτου, Έλληνες εθελονταί, την επομένη στις 28 Απριλίου, εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς.

Στρατάρχης Βίλχελμ Λιστ

Στρατιωτικός Διοικητής της Γερμανικής Διοίκησης της Ελλάδος
……………………..
Σημείωση:
(Οι «Έλληνες εθελονταί» της ανακοίνωσης ήταν άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας (ΑΛΗΤΕΙΑΣ) Πελοποννήσου, με επικεφαλής τον αξιωματικό του Στρατού Διονύσιο Παπαδόγγονα, στενό φίλο του Κρεχ. Ο Διονύσιος Παπαδόγγονας ήταν συνεργαζόμενος με τους Γερμανούς ΝΑΖΙ κατακτητές και υπαγόμενος διοικητικά στις εντολές τους. Η σκληρότητά του ήταν παροιμιώδης. Αναφέρεται ότι με δική του πρωτοβουλία εκτελέστηκαν επιπλέον 100 αντιστασιακοί πέρα από τους 200 της Καισαριανής ως αντίποινα της εκτέλεσης του υποστράτηγου Κρεχ, ενώ οι Γερμανοί ήταν πολύ ικανοποιημένοι από τη συνεργασία του, τόσο ώστε να λάβει συγχαρητήρια επιστολή από τον ίδιο τον Αδόλφο Χίτλερ)
…………………………
Οι 200 προς εκτέλεση κομμουνιστές της Γερμανικής ανακοίνωσης κρατούνταν στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Οι 170 προέρχονταν από τις φυλακές της Ακροναυπλίας και ανήκαν στο σκληρό πυρήνα των στελεχών του ΚΚΕ, ενώ οι υπόλοιποι 30 από την Ανάφη, όπου είχαν αρχικά εξοριστεί. Η αναγγελία της μαζικής εκτέλεσης προκάλεσε κάποια χλιαρά διαβήματα από την κατοχική κυβέρνηση Ράλλη, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Στη ζοφερή ατμόσφαιρα της εποχής εκείνης δεν ήταν λίγοι εκείνοι που πίστευαν ότι οι κομμουνιστές έπρεπε να πάρουν ένα σκληρό μάθημα.

Το πρωί της Πρωτομαγιάς, μετά το προσκλητήριο άρχισε η εκφώνηση του καταλόγου των μελλοθανάτων. Ανάμεσά τους και ο διερμηνέας του στρατοπέδου Ναπολέων Σουκατζίδης, ιδιαίτερα αγαπητός στους κρατουμένους για τις διευκολύνσεις που τους παρείχε. Στο άκουσμα του ονόματός του όλοι πάγωσαν. Ο διοικητής του στρατοπέδου Καρλ Φίσερ προσφέρθηκε να τον αντικαταστήσει με άλλο κρατούμενο, επειδή είχε ανάγκη τις υπηρεσίες του. Ο 35χρονος διερμηνέας αρνήθηκε, προτιμώντας τον παλικαρίσιο θάνατο από την ευτελή συναλλαγή.

Οι 200 μελλοθάνατοι οδηγήθηκαν με καμιόνια στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Πολλοί από αυτούς είχαν προετοιμάσει σημειώματα που πέταγαν στους δρόμους όπου περνούσαν. Οι διαβάτες διέσωσαν πολλά από αυτά τα μικροσκοπικά μηνύματα και τα παρέδωσαν στους οικείους τους ή στις οργανώσεις της Αντίστασης.

Στο τόπο της θυσίας οδηγούνταν ανά εικοσάδες. Γύρω στις 10 το πρωί τα οπλοπολυβόλα άρχισαν το μακάβριο έργο τους. Η επόμενη εικοσάδα αναλάμβανε να φορτώσει τα άψυχα σώματα σε απορριμματοφόρα που περίμεναν εκεί, προτού πάρει τη θέση της μπροστά στα οπλοπολυβόλα. Στις 12 το μεσημέρι όλα είχαν τελειώσει. Τους νεκρούς της τελευταίας εικοσάδας ανέλαβαν να μεταφέρουν στα απορριμματοφόρα «γερμανοτσολιάδες» των Ταγμάτων Ασφαλείας.

Την επόμενη μέρα, ο λαός της Καισαριανής αψήφησε την τρομοκρατία των κατακτητών και μετονόμασε το δρόμο που κύλησε το αίμα, την οδό Σκοπευτηρίου, σε «Οδό Ηρώων». Στους τοίχους γράφεται το σύνθημα: «Αυτός ο δρόμος είναι Δρόμος Ηρώων. Τον διαβαίνουν οι λεβέντες του έθνους. Χτες 1 του Μάη τον διάβηκαν 200 παλικάρια».

Μέχρι και μεταφορά της Πρωτεύουσας Τεχεράνης εξέταζαν λόγω της ξηρασίας!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Πριν την επίθεση των ΗΠΑ & ΕβραιοΣΙΩΝ-ΝΑΖΙ... μέχρι και μεταφορά της Πρωτεύουσας Τεχεράνης εξέταζαν λόγω της ξηρασίας! Τώρα μετά την καταστροφή των βάσεων και των ραντάρ των ΗΠΑ... Βρέχει, χιονίζει, γεμίζουν τα φράγματα... 
Ακόμα και κάτω από βροχή... κανείς δεν το βάζει κάτω
Όλοι στους δρόμους να στηρίξουν την κυβέρνηση και τον στρατό!

 

 

Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης. Αλεξάνδρεια, Αίγυπτος, 29 Απριλίου 1863

 Ήταν Έλληνας ποιητής, μία από τις σημαντικότερες λογοτεχνικές προσωπικότητες του 20ού αιώνα και μία από τις μεγαλύτερες εκθέτριες της αναβίωσης της σύγχρονης ελληνικής γλώσσας. Θεωρείται ο σημαντικότερος Έλληνας ποιητής των τελευταίων δύο χιλιάδων ετών. Μετά από μια νεολαία που διαιρέθηκε μεταξύ Αιγύπτου, Ελλάδας, Αγγλίας και Τουρκίας, ο Καβάφης καθιερώθηκε τελικά στην Αλεξάνδρεια ως δημόσιος υπάλληλος. 

Το έργο του, αραιό στη ζωή, δεν πέτυχε μεγάλη αναγνώριση παρά δεκαετίες μετά το θάνατό του, αφυπνίζοντας μεγάλη επιρροή στους συγγραφείς σε όλο τον κόσμο ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1960.

    Το έργο του Καβάφη, από τις αρχές που τροφοδοτείται από την ανάγνωση Γάλλων Παρνασιανών και Συμβολιστών, είναι ώριμο, απαιτητικό, κατοικείται από έναν εκλεπτυσμένο ελληνικό πολιτισμό και μια υποκείμενη ειρωνεία. Έργο διορθωμένο χωρίς να παύει να είναι τελειότητα (κάποια ποιήματα εκπονήθηκαν σε διάστημα δέκα ετών), αποτελείται από εκατόν πενήντα τέσσερα ποιήματα που θεωρούσε ολοκληρωμένα και αποτελούν την κανονική έκδοση, συν μια συγκεκριμένη ομάδα άλλων συνθέσεων που στην κρίση του δεν είχαν βρει ακόμα την οριστική τους μορφή.

Ενδιαφερόμενος για την ιστορία, ο Καβάφης συχνά μελοποιούσε ποιήματα όχι για μεγάλες ιστορικές στιγμές, αλλά για τις δεκαετίες μετά από αυτές, όπως η περίφημη Αναμονή των Βαρβάρων, Ο Θεός εγκαταλείπει τον Αντώνη ή την Ιθάκη, μερικές από τις φράσεις των οποίων έχουν γίνει παροιμίες. Διαβασμένα και σήμερα τα ομοερωτικά ποιήματα τους, που τραγουδούν τις αισθησιακές υπεροχές του κρυφού έρωτα, όπως «Θυμήσου, σώμα... ".

Τα καλύτερα ποιήματα του Καβάφη συγκεντρώνουν την ανθρώπινη εμπειρία με διαχρονικό τρόπο και συνεπώς έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τους συγγραφείς της ποίησης της εμπειρίας.

Τα πιο εμπνευσμένα ιστορικά κομμάτια του ζωγραφίζουν με μεγάλη δύναμη ρεαλιστικές και παρακμιακές εικόνες ενός ελάχιστα γνωστού και σίγουρα συναρπαστικού παρελθόντος: της Ελληνικής Ανατολής, από την αρχαιότητα ως το σήμερα· των μετα-Αλεξανδρικών ελληνικών αυτοκρατοριών, της υποταγής στη Ρώμη, το Βυζάντιο, την άνοδο του Χριστιανισμού και την ειδωλολατρική συνύπαρξη και το χριστιανικό πράγμα. Αποδεικνύει ότι, όπως πίστευαν οι Έλληνες, η ιστορία είναι κυκλική, και εγχύει αισθήματα νοσταλγίας και φόβου για το άγνωστο στις εκκλήσεις της. Κατέχετε το μυστικό για να αναδημιουργήσετε την καθημερινή ατμόσφαιρα των περασμένων καιρών.

Στα ομοερωτικά του ποιήματα, κρυφοκοιτάζει την αδυναμία και την αδυναμία που παραμονεύει στις χειρότερες στιγμές, την έντονα σωματική σεξουαλική έλξη που συνδέεται πολλές φορές με το χριστιανικό αίσθημα ενοχής και αδυναμίας στο πέρασμα του χρόνου.

Το έργο του δεν εμφανίστηκε στα ελληνικά μέχρι το 1935 (έκδοση που περιείχε 154 κανονικά ποιήματα του συγγραφέα, δηλαδή αυτά που είχε αποφασίσει προσωπικά να εκδοθούν) αν και δεκάδες από αυτά και κάποια άλλα που αποφάσισε τελικά να απορρίψει είχαν ήδη εμφανιστεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά τόσο Αιγυπτιακά όσο και οι Έλληνες. Τα ίδια ποιήματα δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά μεταφράστηκαν στα Αγγλικά το 1951.

Επίσης πρέπει να αναφέρω ένα φανταστικό σύντομο μυθιστόρημα, στο φως της ημέρας, μεταφράστηκε πρόσφατα στα ισπανικά το 2007.

Στα τέλη του 1932 διαγνώστηκε με καρκίνο του λάρυγγου. Μετά από τραχειοτομή που πραγματοποιήθηκε στο Νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός Αθηνών, θα πέθαινε στην Αλεξάνδρεια στις 29ινγέννησής του) 1933.

Είναι θαμμένος στη γενέτειρά του Ελληνικό Κοιμητήριο Chatby, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, δίπλα στη μητέρα του και τις έξι αδελφές του.

 

Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1η Μαΐου 1944 εις σκοπευτήριον Καισαριανής!

 

Στις 27 Απριλίου 1944 Διμοιρία του 8ου Συντάγματος (Λακωνίας) του ΕΛΑΣ, υπό τον αξιωματικό του Μανώλη Σταθάκη, χτύπησε σε ενέδρα στη θέση Βύζολα, μεταξύ Μολάων και Γκαγκανιάς φάλλαγα τεσσάρων Γερμανικών αυτοκινήτων, στα οποία επέβαιναν ο διοικητής της 41ης Μεραρχίας Οχυρών της Βέρμαχτ, υποστράτηγος Φράντς Κρεχ και της συνοδείας του!Σκοτώθηκαν ο Γερμανός στρατηγός Κρεχ, τρεις αξιωματικοί του επιτελείου του και οι περισσότεροι στρατιώτες της φρουράς που τον συνόδευε!

Την επόμενη ημέρα στις κατοχικές εφημερίδες δημοσιεύθηκε η παρακάτω ανακοίνωση: "Δολοφονία Γερμανού Στρατηγού την 27-4-1944 από κομμουνιστικαί συμμορίαι πάρα τους Μολάους, κατόπιν μιας εξ ενέδρας επιθέσεως εδολοφόνησαν ανάνδρως έναν Γερμανόν στρατηγόν και τρεις συνοδούς του αξιωματικούς και ετραυμάτισαν πολλούς Γερμανούς στρατιώτας!"

Ως αντίποινα θα εκτελεσθούν:

1) Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1η Μαΐου 1944 εις σκοπευτήριον Καισαριανής!

2) Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών τους οποίους θα συναντήσουν τα Γερμανικά στρατεύματα
     επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην, έξωθι των χωριών!

 

Υπό την εντύπωσιν του κακουργήματος τούτου, Έλληνες Εθελονταί (πρόκειται για τους ταγματασφΑΛΗΤΕΣ) εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστές!

Ο Στρατιωτικός Διοικητής Ελλάδος!

................................... 

Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο, το χρονικό του αγώνα, στ' άρματα, στ' άρματα, Ιστορία της Εθνικής Αντίστασης! (ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ) !

 

Έτσι φτάσαμε στην Πρωτομαγιά του '44 και την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στο σκοπευτήριο της Καισαριανής....

 

200 ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΈΣ, 

Να το φωνάξουμε δυνατά....

200 ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΈΣ, 

Όχι μόνο πατριώτες....

Τιμή και δόξα!