Israel is one of the most Sadistic experiments in human historyy

 

Tom Zandman

 

Η ΚΡΕΑΤΟΜΗΧΑΝΗ

 

"Χρόνια μετά, όταν θα ρωτήσουν πώς μπόρεσαν να συμβούν όλα αυτά, πείτε τους πως μια ολόκληρη κοινωνία είχε απλώς τρελαθεί.

 

Γράφω αυτές τις γραμμές από το Ισραήλ, 10 Απριλίου 2026, 1:00 π.μ., από το σπίτι μου στη Γιάφα. Ζω στην καρδιά μιας ανεξέλεγκτης, μαινόμενης πολεμικής μηχανής που κάποτε ήταν, ίσως, κράτος.

Εδώ κατοικώ, μέσα σε αυτή την κρεατομηχανή για ανθρώπινη σάρκα. 

 

Γεννήθηκα εδώ. 
Αυτό είναι το σπίτι μου.

Όταν ρωτήσουν πώς συνέβη, πείτε τους ότι εμείς θέλαμε αυτόν τον πόλεμο. 
Όσοι ζουν έξω από την κρεατομηχανή δεν μπορούν να καταλάβουν - αλλά εμείς τον περιμέναμε. Με μια κατάσταση εξυψωμένου τρόμου, περιμέναμε τον πόλεμο να ξεσπάσει και να τυλίξει τη Μέση Ανατολή στις φλόγες.

 

Ο πόλεμος με το Ιράν ήταν μια απαγορευμένη, μεθυστική φαντασίωση. Γενιές υπουργών Άμυνας υπόσχονταν να «στείλουν τον Λίβανο πίσω στην Εποχή του Λίθου»· ένα ολόκληρο έθνος ορκιζόταν ότι «η Γάζα πρέπει να ισοπεδωθεί». Τις νύχτες ονειρευόμασταν να αδειάσουμε τη Δυτική Όχθη και προσευχόμασταν να βρεθούμε επιτέλους στριμωγμένοι σε εκείνη την απελπιστική θέση όπου θα μπορούσαμε να πούμε στους εαυτούς μας ότι δεν είχαμε άλλη επιλογή, ότι η Ώρα του Ατόμου είχε φτάσει.

 

Μια ολόκληρη κοινωνία που έχασε το μυαλό της: οπλισμένη ως τα δόντια, να βρέχει φωτιά και θειάφι παντού, ενώ ταυτόχρονα διακηρύσσει το δικαίωμά της στην αυτοάμυνα και φιμώνει βίαια όποιον τολμά να υποδείξει τα εγκλήματα και τις αμαρτίες της. Απαγγέλλοντας μέρα και νύχτα, σαν δαιμονισμένη, ότι όλοι γύρω μας πασχίζουν αιώνια να μας σκοτώσουν όλους, χωρίς να έχουν άλλες επιθυμίες ή προσδοκίες — και ότι, επομένως, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να τους σκοτώσουμε εμείς πρώτοι. Αυτοάμυνα.

Μια ολόκληρη κοινωνία ειλικρινά και γνήσια πεπεισμένη ότι οποιαδήποτε κοντινή απειλή, μικρή ή μεγάλη, πραγματική ή φανταστική, επικείμενη ή δυνητική, αποτελεί λευκή επιταγή για την ολοκληρωτική εκμηδένιση των πάντων γύρω της: χωριών, πόλεων ή ολόκληρων κρατών, και των ανθρώπων που κατοικούν σε αυτά.

 

Δεν ήταν η 7η Οκτωβρίου, ούτε η Χεζμπολάχ στα σύνορα, ούτε το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Αυτά είναι ψέματα που χρησιμοποιούνται για να δικαιολογήσουν το ιερό δικαίωμα στην καταστροφή.

Εμείς δεν «πολεμάμε». Ένας στρατός δεν πολεμά νοσοκομεία ή ασθενοφόρα, σχολεία ή δημοσιογράφους, ούτε τις υποδομές ενέργειας και νερού που συντηρούν εκατομμύρια ανθρώπους. 

 

Εμείς καταστρέφουμε - και ισχυριζόμαστε πως αν η κρεατομηχανή σταματούσε ποτέ, έστω και για μια στιγμή, θα ήμασταν όλοι νεκροί.

 

Όταν ρωτήσουν πώς συνέβη, πείτε τους ότι ζητωκραυγάζαμε για την πυρίτιδα. Συγκρουόμασταν ανελέητα για την ηγεσία μας, αλλά χειροκροτούσαμε σαν ένας άνθρωπος τα μαχητικά αεροσκάφη, τα τανκς, τα πολεμικά πλοία. Λατρεύαμε το σίδερο και το τσιμέντο και εξυψώναμε τους στρατιώτες σε βαθμό αγίων. Ο στρατός ήταν Θεός. Ο πόλεμος έδινε τάξη στον κόσμο, σκοπό στα πράγματα, νόημα στη ζωή. Έδινε νόημα στον θάνατο.

 

Πείτε τους ότι εμείς θέλαμε αυτόν τον πόλεμο. Τον περιμέναμε, και μόλις ξέσπασε, τον στηρίξαμε μέχρι τέλους. Ούτε μια φορά δεν τον αμφισβητήσαμε, δεν σταματήσαμε να κοιτάξουμε τι είχαμε κάνει, δεν αποστρέψαμε το βλέμμα από το αίμα στα χέρια μας, δεν αναλογιστήκαμε πού οδηγούσε αυτός ο δρόμος, ούτε αναρωτηθήκαμε αν υπήρχε ποτέ άλλο μονοπάτι.

 

Η ζωή στο Ισραήλ γινόταν όλο και χειρότερη, όλο και πιο ανυπόφορη — και το μάθημα που βγάλαμε ήταν ότι προφανώς δεν είχαμε ασκήσει αρκετή βία. Ότι ήμασταν πολύ μαλακοί, πολύ ευγενικοί, πολύ ελεήμονες. Ότι προφανώς δεν είχαμε καταστρέψει αρκετά, και ότι την επόμενη φορά, είθε να έρθει σύντομα, θα καταστρέφαμε στο επταπλάσιο.

 

Χάσαμε τη μάχη ενάντια στο Ιράν. Δεν έχει σημασία. Το κρέας αλέστηκε, και αυτό είναι που μετράει. Ξεσπάσαμε με εκδίκηση για εκείνη την ήττα πάνω στον λαό του Λιβάνου. Κι άλλο κρέας. Κομμάτια και κομμάτια από τη σάρκα της Δυτικής Όχθης, πλήρως αλεσμένα. Οι τροχοί της μηχανής ετοιμάζονται ξανά να καταπιούν τα ερείπια της Γάζας που ακόμα καπνίζουν. 

 

Δεν έχουμε αλέσει ακόμα αρκετό κρέας. Ποτέ δεν είναι αρκετό.

 

Δεν ξέρω πώς τελειώνει αυτό. Δεν ξέρω αν και πότε θα έρθει ο λογαριασμός, και δεν ξέρω αν θα ξυπνήσουμε ποτέ από αυτή την παράνοια για να δούμε τι κάναμε γι' αυτό που πραγματικά ήταν. Δεν ξέρω αν θα αναρωτηθούμε ποτέ πώς μπόρεσε να συμβεί, αλλά ξέρω ότι άλλοι θα το κάνουν - και σε αυτούς λέω ότι αυτό συμβαίνει όταν μια ολόκληρη κοινωνία βυθίζεται στην τρέλα.

 

Θα προσπαθήσω να αντέξω όσο περισσότερο μπορώ εδώ μέσα, στην καρδιά αυτής της μηχανής θανάτου, και να την κατονομάσω. Να περιγράψω τα πράγματα όπως φαίνονται από μέσα. Ίσως βοηθήσει στην πρόληψη παρόμοιων φρικαλεοτήτων στο μέλλον. Οι φρικαλεότητες του παρόντος είναι πλέον αδύνατον να σταματήσουν.

 

Για την ώρα, είμαι εδώ"

Πρόεδρος της Κίνας Σι Τζιπίνγκ: «Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να επιστρέψει ο κόσμος στους νόμους της ζούγκλας»

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Πρόεδρος Σι Τζιπίνγκ μίλησε χωρίς περιστροφές κατά την επίσκεψη του Σεΐχη Καλέντ (ΗΑΕ) στο Πεκίνο για το διεθνές δίκαιο, φωτογραφίζοντας τις ΗΠΑ: «Δεν μπορεί να χρησιμοποιείται όταν είναι βολικό και να παραμερίζεται όταν δεν είναι. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον κόσμο να επιστρέψει στον νόμο της ζούγκλας».

Η κινητικότητα του Πεκίνου είναι ιδιαίτερα έντονη. 
Ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρὼφ επίσης επισκέφτηκε την Κίνα σε διήμερη επίσημη επίσκεψη, όπου συναντήθηκε με τον ομόλογό του, Υπουργό Εξωτερικών της Κίνας Ουὰνγκ Γι.

Ἡ επίσκεψη του ΣεργκέιΛαβρὼφ συνέπεσε με την επίσκεψη του πρωθυπουργού της Ἰσπανίας, Πέντρο Σάντσεθ, ο οποίος συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας Σι Τζιπίνγκ
...............................
Zugzwang (τέλος παρτίδας) για τις ΗΠΑ. Κάθε επιλογή, κάθε κίνηση.

 

Αυτοκρατορία της Πειρατείας επιχειρεί να μπλοκάρει το Ιράν και την Κίνα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Pepe Escobar

Οι Ιρανοί ανυπομονούν να πολεμήσουν – σε περίπτωση που καταρρεύσει η εκεχειρία.

Ζήτω η παντοδύναμη επιστροφή των «Πειρατών της Καραϊβικής», τώρα αναβαθμισμένων σε «Πειρατές του Περσικού Κόλπου».

Η θεαματική κατάρρευση των επιταγών του Ισλαμαμπάντ – η Βαρβαρία ήρθε να επιβάλει, ποτέ να διαπραγματευτεί – ακολουθήθηκε από μια επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου εξαναγκασμού σε υπερθετικό βαθμό: ο «Ιησούς!» (κυριολεκτικά, όπως το ανήρτησε στο Truth Social) απειλεί κάθε πλοίο που πληρώνει πλέον το «διόδιο» στα Στενά του Ορμούζ.

Όπως γνωρίζει πλέον κάθε κόκκος άμμου από την έρημο Γκόμπι έως τη Σαχάρα, όλα αυτά αφορούν την Κίνα.

Έτσι, το ερώτημα πρέπει να τεθεί ξανά: η CENTCOM έχει πλέον συγχωνευθεί με την INDOPACOM, σχηματίζοντας μια νέα «πειρατική» ύδρα. Θα έχει η INDOPACOM το θάρρος να παρενοχλήσει ένα κινεζικό υπερδεξαμενόπλοιο που διέσχισε τα Στενά του Ορμούζ αφού πλήρωσε το «διόδιο» σε γουάν;

Στο χαρακτηριστικό του ύφος υπεροπτικής αυταπάτης, ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Scott Bessent, δήλωσε ότι η Κίνα δεν θα μπορεί πλέον να προμηθεύεται πετρέλαιο από το Ιράν.

Αυτό το «κόλπο» της Βαρβαρίας στην πραγματικότητα μεταφράζεται σε οικονομικό πόλεμο όχι μόνο κατά της Κίνας, αλλά και εναντίον ενός πλήθους κυρίως ασιατικών χωρών, διαταράσσοντας τις παγκόσμιες ενεργειακές ροές, το εμπόριο και τη ναυτιλία που μεταφέρει κάθε είδους αγαθά από τη Δύση προς την Ανατολή και αντίστροφα. Ένας πετρελαϊκός αποκλεισμός που στοχεύει όχι μόνο την Κίνα αλλά και μεγάλο μέρος του πολυπολικού κόσμου.

Πριν από την έναρξη του αμερικανικού αποκλεισμού, πλοία από μόλις πέντε χώρες μπορούσαν να διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ: Κίνα, Ρωσία, Ινδία, Ιράκ και Πακιστάν. Για άλλη μια φορά: θα τολμήσει η INDOPACOM να καταλάβει ή να βυθίσει πλοία από τέσσερις πυρηνικές δυνάμεις;

Η Νότια Κορέα προχώρησε ένα βήμα παραπέρα και έστειλε ειδικό απεσταλμένο για απευθείας διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη, ώστε να εξασφαλίσει ασφαλή διέλευση από το Ορμούζ και να αγοράσει περισσότερο φθηνό πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Αυτή τη στιγμή, τουλάχιστον 26 νοτιοκορεατικά δεξαμενόπλοια παραμένουν εγκλωβισμένα.

Τώρα συγκρίνετε τον Μπέσεντ με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Sergey Lavrov, ο οποίος στο Πεκίνο, μετά από συνομιλίες με τον Wang Yi και συνάντηση με τον πρόεδρο Xi Jinping, δήλωσε: «Η Ρωσία μπορεί, χωρίς αμφιβολία, να καλύψει το έλλειμμα πόρων που έχει προκύψει.»

Περίπου το 13% των εισαγωγών πετρελαίου της Κίνας προέρχεται από το Ιράν – δηλαδή περίπου 1,38 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα. Παράλληλα, ο αγωγός «Power of Siberia-1» – που λειτουργεί στο μέγιστο της δυναμικότητάς του – παραδίδει 38 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως, ενώ ο πετρελαιαγωγός ESPO καταγράφει ιστορικά υψηλά επίπεδα.

Ο «Power of Siberia-2» ενδέχεται να τεθεί σε λειτουργία μόλις το επόμενο έτος. Η Ρωσία ήδη προμηθεύει έως και το 20% του πετρελαίου της Κίνας. Το «να καλύψει», με τους όρους του Λαβρόφ, σημαίνει να φτάσει τη διαθέσιμη δυναμικότητα στα όριά της. Και αυτό είναι εφικτό.

Το Ιράν, από την πλευρά του, μπορεί να βασιστεί σε έναν εναλλακτικό αγωγό και στον πετρελαϊκό τερματικό σταθμό στο Τζασκ, με δυνατότητα 1 εκατομμυρίου βαρελιών ημερησίως, ο οποίος παρακάμπτει πλήρως τα Στενά του Ορμούζ.

Μέχρι στιγμής, 8 κινεζικά δεξαμενόπλοια έχουν διέλθει από το Ορμούζ μετά την ανακοίνωση του αποκλεισμού. Επιπλέον, η Κίνα διαθέτει αποθέματα έως και 1,3 δισεκατομμυρίων βαρελιών, επαρκή για να απορροφήσουν απώλειες από το Ιράν για μήνες. Και η Κίνα θα συνεχίσει – θεωρητικά – να λαμβάνει πετρέλαιο από δεξαμενόπλοια που αναχωρούν από άλλα, μη ιρανικά, λιμάνια του Περσικού Κόλπου (αν και θα πρέπει και αυτά να πληρώνουν το «διόδιο»).

Το μεγάλο ερώτημα είναι για πόσο καιρό το Ιράν – και η Κίνα, άλλωστε – θα ανεχθούν την παρεμπόδιση του «σκιώδους στόλου» από την INDOPACOM χωρίς μια βαλλιστική απάντηση.

Ένας αποκλεισμός όλων των ιρανικών λιμανιών – και όχι των Στενών του Ορμούζ καθαυτών – ενδέχεται σύντομα να βρει τον αντίπαλό του: τον επερχόμενο αποκλεισμό του «Τριγώνου Αλ-Άκσα» (Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, λιμάνι Γιανμπού στη Σαουδική Αραβία, Σουέζ, σε σύνδεση με το Ορμούζ), όπως τον περιγράφει η Ανσαραλλάχ της Υεμένης.

Οι Χούθι απλώς περιμένουν την υπερστρατηγική στιγμή για να μπουν στο παιχνίδι. 
Αυτό αναπόφευκτα θα οδηγήσει την τιμή του πετρελαίου πάνω από τα 200 δολάρια το βαρέλι - και συνεχώς αυξανόμενη.

Η δειλή διοίκηση της «Βαρβαρίας» προφανώς δεν το σκέφτηκε καλά – καθώς έχει εμμονή με το να στερήσει από την Κίνα πετρέλαιο και δολάρια, ενώ θεωρητικά επιδιώκει να καταστρέψει βασικούς κόμβους των Νέων Δρόμων του Μεταξιού / BRI.

Αυτό που παρακολουθούν όλοι οι υπόλοιποι είναι πώς ο αποκλεισμός που επιβάλλεται από την INDOPACOM θα καταστρέψει δεκάδες χώρες πέρα από την Κίνα.

Και αυτό μας οδηγεί σε έναν απλό αλλά αρκετά ρεαλιστικό υπολογισμό – σε ευθυγράμμιση με πρόσωπα όπως ο Μπέσεντ: να στερηθούν όλοι πετρέλαιο και δολάρια, ώστε να αναγκαστούν απελπισμένοι να πουλήσουν τα αμερικανικά κρατικά ομόλογά τους πίσω στις ΗΠΑ πολύ κάτω από την ονομαστική τους αξία, αρκεί να λάβουν σε αντάλλαγμα πετρέλαιο ή/και δολάρια.

Αυτό είναι το «κέντρο της αρπαχτής»: οι Αμερικανοί αποσύρουν το χρέος τους από την κυκλοφορία – με τεράστια έκπτωση – και απλώς διαγράφουν αυτά τα τεράστια επιτόκια που αδυνατούν να πληρώσουν.

Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι η διοίκηση της «Βαρβαρίας» θα πετύχει αυτό που θέλει. Η Τεχεράνη δεν εξαρτάται από θαλάσσιες οδούς. Μετά από δεκαετίες κυρώσεων, έχει αναπτύξει μια σειρά από εναλλακτικούς χερσαίους διαδρόμους, δίκτυα ανταλλακτικού εμπορίου και μηχανισμούς ανταλλαγών, για παράδειγμα μέσω του Τουρκμενιστάν.

Η Κίνα, για άλλη μια φορά, δεν είναι πλέον «όμηρος» του Διλήμματος της Μάλακκα – μεταξύ Μαλαισίας και Σουμάτρας στην Ινδονησία - επειδή έχει μεθοδικά διαφοροποιήσει τις πηγές της, ξεκινώντας από τους σινικο - ρωσικούς αγωγούς.

Επιπλέον, ο αγωγός Κίνας - Μιανμάρ παρακάμπτει πλήρως τη Μάλακκα.

Ο εκτενής αγωγός φυσικού αερίου Κίνας - Κεντρικής Ασίας, που διασχίζει το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν και το Καζακστάν - χρηματοδοτημένος από την Κίνα και παρακάμπτοντας τη θαλασσοκρατία των ΗΠΑ - λειτουργεί ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2010.

Έπειτα υπάρχει το λιμάνι βαθέων υδάτων Gwadar στην Αραβική Θάλασσα, βασικός κόμβος του Οικονομικού Διαδρόμου Κίνας - Πακιστάν (CPEC) και σημαντικός πυλώνας της BRI. Το Gwadar απέχει μόλις 80 χλμ. ανατολικά από το λιμάνι Chabahar στο ιρανικό Σιστάν-Μπαλουχιστάν· συνεπώς βρίσκεται μακριά από τον Περσικό Κόλπο. Αυτό μεταφράζεται σε μια χερσαία διαδρομή από την Αραβική Θάλασσα προς το Σιντζιάνγκ.

Η Κίνα δεν θα λιμοκτονήσει αν στερηθεί το ιρανικό πετρέλαιο. Πρωτοπορεί σχεδόν σε κάθε τομέα παραγωγής ενέργειας και ισχύος. Διαθέτει τη βιομηχανική ικανότητα – χαρακτηριστικό παράδειγμα παραγωγικού καπιταλισμού – τις πρώτες ύλες, τις εφοδιαστικές αλυσίδες και επαρκές εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό για να παράγει την τεχνολογία και τις υποδομές που απαιτούνται για κάθε σχετικό ενεργειακό σύστημα: ηλιακά πάνελ, ανεμογεννήτριες, μπαταρίες, γραμμές μεταφοράς, τα πάντα σε ηλιακή, αιολική, υδροηλεκτρική και νέας γενιάς πυρηνική ενέργεια. Αυτό ακριβώς διαπίστωσα ταξιδεύοντας στο Σιντζιάνγκ πέρυσι, κατά τη διάρκεια γυρισμάτων ντοκιμαντέρ.

Προφανώς, οι κοντόφθαλμοι υποστηρικτές της «Βαρβαρίας» δεν μπορούν να κατανοήσουν πώς η στρατηγική της Κίνας για πλήρη κυριαρχία στα ηλεκτρικά οχήματα, στις ηλιακές μπαταρίες και στις εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας προστατεύει τη «Μέση Αυτοκρατορία» από τεχνητά σοκ πετρελαίου/αερίου όπως ο αποκλεισμός.

Προς το παρόν, η «Αήττητη Αρμάδα» παραμένει στα εξωτερικά όρια του Κόλπου του Ομάν, εκτός εμβέλειας πολλών – αλλά όχι όλων – ιρανικών πυραύλων και drones, αν και σαφώς ευάλωτη σε βαλλιστικά μεγάλου βεληνεκούς και υπερηχητικά όπλα. Οι Αμερικανοί θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τα μέσα ISR για τον εντοπισμό πλοίων· στη συνέχεια μικρά σκάφη και ελικόπτερα θα αναλαμβάνουν τη διαδικασία «παρεμπόδισης».

Μέχρι στιγμής, δεν έχει συμβεί τίποτα. Ή μάλλον, συνέβη κάτι σημαντικό: ένα δεξαμενόπλοιο μη ιρανικό, υπό κυρώσεις, ικανό να μεταφέρει 2 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, έπλευσε προς το Ιράν μέσω των Στενών του Ορμούζ με το σύστημα AIS ενεργό ώστε να είναι ορατό σε όλους. Η INDOPACOM δεν τόλμησε να το αγγίξει.

Οι Ιρανοί, εν τω μεταξύ, απλώς περιμένουν. Ασύμμετρα. Αλλά μην έχετε καμία αμφιβολία: ανυπομονούν να πολεμήσουν – σε περίπτωση που καταρρεύσει η εκεχειρία.

Σε αυτή την περίπτωση, θα βρεθούμε μπροστά στη «Μητέρα όλων των αγωνιωδών εκκρεμοτήτων». Το Ιράν χρειάζεται απλώς να βυθίσει ένα αμερικανικό αντιτορπιλικό ή/και να «αχρηστεύσει» ένα από αυτά τα πανάκριβα «εύκολα θύματα» με καταιγισμό πυραύλων ή drones, καθοδηγούμενο από κινεζικές πληροφορίες.

Τότε όλος ο πλανήτης θα το δει όπως είναι: μια οριστική, ωμή στρατηγική ήττα της «Αυτοκρατορίας του Χάους, των Ψεμάτων, της Λεηλασίας, της Πειρατείας και του “αν δεν μου αρέσεις, σε σκοτώνω”».

Ας αρχίσει.

Η 12η Απριλίου είναι η Ημέρα Κοσμοναυτικής στην ΕΣΣΔ - Ρωσία.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πριν τις 12 Απριλίου 1961, ο χώρος ανήκε στα αστέρια και στην επιστημονική φαντασία - όχι στους ανθρώπους. Τότε ο Yuri Gagarin εκτοξεύτηκε, και σε λιγότερο από δύο ώρες, το αδύνατο έγινε ιστορία.

 Για 65 χρόνια από εκείνο το πρωί, η ανθρωπότητα προχωρά όλο και περισσότερο στο άγνωστο που αντιμετώπισε πρώτο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στις 12 Απρίλη το 1961, ο κοσμοναύτης Γιούρι Αλεξέγιεβιτς Γκαγκάριν εκτοξεύτηκε από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ με το διαστημόπλοιο Βοστόκ-1 (Ανατολή), ολοκληρώνοντας την πρώτη διαστημική πτήση στον κόσμο.

Για αυτό, του απονεμήθηκε το Αστέρι του Ήρωα της ΕΣΣΔ.

"Θρίαμβος του σοσιαλισμού" χαρακτηριζόταν απ' την "Αυγή" η πτήση στο Διάστημα του πρώτου κοσμοναύτη, του Ρώσου της ΕΣΣΔ, Γιούρι Γκαγκάριν, στις 12 Απριλίου 1961 και πανηγύριζε ο διωκόμενος βασανισμένος αριστερός και δημοκρατικός κόσμος στην Ελλάδα, που παρά τη συντριβή του λαϊκού κινήματος στον Εμφύλιο είχε αναδείξει την ΕΔΑ, μόλις εννιά χρόνια απ' τον τερματισμό του, αξιωματική αντιπολίτευση με 24,5%.

Ακολούθησε ο θρίαμβος της Κουβανικής Επανάστασης το 1959, δυο βήματα από την καρδιά του Θηρίου, μία μετά την άλλη οι νίκες των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων σε Ασία και Αφρική και το ξεθεμέλιωμα των αποικιακών αυτοκρατοριών και τώρα η μεγάλη επιτυχία των Σοβιετικών.

Στην ταυτότητα της εφημερίδας, πάνω αριστερά, αναφερόταν ως διευθυντής ο Μανώλης Γλέζος, ο οποίος, εντούτοις, ήταν φυλακή ως... "κατάσκοπος"! 

 Σε μια από τις πρώτες του δηλώσεις μετά την επιστροφή του στη Γη, ο Γιούρι Γκαγκάριν θα στείλει μήνυμα στον πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης, ευχόμενος "να βγει γρήγορα από τις φυλακές που κρατείται".

Ένας λόγος για να είσαι περήφανος

Σήμερα ο κόσμος γιορτάζει την Ημέρα κοσμοναυτικής❗

ΠΡΙΝ 65 ΧΡΟΝΙΑ, στις 12 Απριλίου 1961, στις 09:07 ώρα Μόσχας, το διαστημόπλοιο Vostok-1 με επιβαίνοντα κοσμοναύτη τον 27χρονο πιλότο Yuri Gagarin εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο Baikonur του Καζκαστάν, σηματοδοτώντας την αρχή της διαστημικής εποχής στην ιστορία της ανθρωπότητας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Γεννημένος από μια σεμνή οικογένεια ξυλουργού στο χωριό Klushino, νοτιοδυτικά της Μς, ο μελλοντικός κοσμοναύτης βίωσε τη βάναυση #WW2 Ναζιστική κατοχή σε νεαρή ηλικία. Μετά τον πόλεμο, σπούδασε σε σχολή πιλότων και εντάχθηκε στο σοβιετικό διαστημικό πρόγραμμα το 1960.

Μετά τα αποτελέσματα πολυάριθμων εξετάσεων, ο Γιούρι Γκαγκάριν επιλέχθηκε να γίνει ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα.

Ο σχεδιαστής Πυραύλων & Διαστημοπλοίων Sergei Korolev, ο οποίος ήταν ο ιθύνων νους της κατασκευής και της εκτόξευσης του Vostok-1 στο διάστημα, είπε μετά την εκτόξευση: «Ελπίζω να πάει εκεί και να επιστρέψει ζωντανός».

Το Vostok-1 σκαρφάλωσε σε υψόμετρο 302 χλμ, μόλις μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη και κατέβηκε με επιτυχία. 

Ο Yuri Gagarin έπεσε με αλεξίπτωτο στο έδαφος ξεχωριστά από την κάψουλα του στην περιοχή Saratov της Ρωσίας. Η πρώτη διαστημική πτήση διήρκεσε μόνο 108 λεπτά αλλά σηματοδότησε την αρχή ενός νέου κεφαλαίου ανθρώπινης προσπάθειας στο διάστημα.

Για την ημέρα της κοσμοναυτικής, 
ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ είπε:

«Για δισεκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, ο Γιούρι Γκαγκάριν συνεχίζει να λειτουργεί ως παράδειγμα ηρωισμού και ανιδιοτέλειας, εμπνέοντάς τους να ξεπεράσουν τυχόν εμπόδια στην επιδίωξη των πιο φιλόδοξων και ευγενών στόχων (Βίντεο μήνυμα του υπουργού με αφορμή την 60η Επέτειο της διαστημικής πτήσης του Yuri Gagarin)».

Η πτήση του Yuri Gagarin ενσάρκωσε τον θρίαμβο της σοβιετικής επιστήμης και τεχνολογίας και είχε καθοριστική σημασία για την περαιτέρω ανάπτυξη της εξερεύνησης του διαστήματος και της ανθρωπότητας.

Έχοντας ανακηρύξει την 12η Απριλίου ως Διεθνή Ημέρα Πτήσης Ανθρώπινου Διαστήματος, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ εξέφρασε τη βαθιά πεποίθησή της για το κοινό συμφέρον της ανθρωπότητας για την προώθηση και επέκταση της εξερεύνησης και περαιτέρω χρήση του διαστήματος για ειρηνικούς σκοπούς.