27 Μαΐου, επέτειος για τα 63 χρόνια από τον θάνατο του Γρηγόρη Λαμπράκη. Ο άνθρωπος που με τον θάνατό του στιγμάτισε την σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.

«Η θλίψη που προκάλεσε αυτή η δολοφονία, ακόμα και πέρα από τα σύνορα αυτής της ταλαιπωρημένης χώρας, δεν εννοεί να σβήσει. Ήταν λες και η παλλόμενη καρδιά της δημοκρατίας κομματιάστηκε στη γενέτειρά της και τίποτα δεν θα ήταν ξανά το ίδιο»

..................

 ..........................

........................

.....................

...............

....................

...................

.......................

.........................

........................

Κούβα: Η παλιά τάξη των μαφιόζων του υπόοσμου από τις ΗΠΑ, των καζίνο και της πορνείας θέλει πίσω το νησί της

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ένα πολυεθνικό Εβραιο-Ιταλικο δίκτυο μαφίας με επίκεντρο τον Meyer Lansky και τον Santo Trafficante διοικούσε την Κούβα ως ιδιωτικοποιημένο βραχίονα εκμετάλλευσης της αυτοκρατοριας των ΗΠΑ: τζόγος, ξέπλυμα χρήματος, ναρκωτικά, πορνεία, πολιτική δωροδοκία κ.λπ....

Αυτο που οι ΗΠΑ δεν μπορουσαν να διαχειριστουν ανοιχτα στα συνορα τους, το συνδικατο το διαχειριζοταν γι’ αυτες στην Αβανα.

Ο Μπατιστα λαμβανε αμοιβη 1,28 εκατομμυριων δολαριων το μηνα, που παραδιδονταν καθε Δευτερα στο μεσημερι. Η τραπεζα αναπτυξης του χρηματοδοτουσε το ημισυ καθε νεου καζινο της μαφιας.

Και δεν επροκειτο μονο για τζογος. Η Αβανα ηταν κρισιμος κομβος στον αγωγο ηρωινης της μεταπολεμικης εποχης: οπium απο την Τουρκια, εργαστηρια στη Μασσαλια, μεταφορτωση στην Αβανα, διανομη στη Νεα Υορκη.

Μεχρι τα τελη της δεκαετιας του 1960, αυτο το δικτυο της Γαλλικης Συνδεσης προμηθευε το μεγαλυτερο μερος της ηρωινης της Αμερικανικής ηπείρου.

Μετα, ο Καστρο νικησε.

Τον Γεναρη του 1959, τα καζινο καταστραφηκαν, τα αφεντικα δραπετευσαν η συνεληφθησαν, και ο Μπατιστα διεφυγε με μια περιουσια που εκτιμηθηκε γυρω στα 300 εκατομμυρια δολαρια.

Η εθνικη λοταρια, που καποτε λειτουργουσε ως καναλι διαφθορας, μετατραπηκε σε ταμειο στεγασης.

Αλλα η μαφια δεν εξαφανιστηκε. Αναδιοργανωθηκε.

Ο αντιπροεδρος του Λανσκι, Doc Stacher, δηλωσε αργοτερα οτι ο Λανσκι προτεινε να χρηματοδοτησει τη δολοφονια του Καστρο ηδη απο το 1959. Μεχρι τον Σεπτεμβρη του 1960, η CIA διηυθυνε την επιχειρηση απευθειας.

Ο Οργανισμος προσελαβε τον Johnny Rosselli, τον Sam Giancana και τον Santo Trafficante. Η αρχικη προσφορα ηταν 150.000 δολαρια. Το οπλο: δηλητηριωδεις καψουλες απο το Τμημα Τεχνικων Υπηρεσιων της CIA.

Η Επιτροπη Church του 1975 βρηκε συγκεκριμενα στοιχεια για τουλαχιστον οκτω σχεδια της CIA εναντιον του Καστρο μεταξυ 1960 και 1965.

Ο ιδιος υποκοσμος Αβανας-Μαιαμι που εχασε την Κουβα το 1959 εγινε ξανα χρησιμος ως ο μη αρνουμενος βραχιονας βιας της αμερικανικης πολιτικης.

Απο τους τρεις μαφιοζους που προσελαβε η CIA, ο Γκιανκανα δολοφονηθηκε πριν προλαβει να καταθεσει στο Κογκρεσο. Ο Rosselli δολοφονηθηκε αφου κατεθεσε. Ο Trafficante επεζησε.

Η συνεχεια ειναι δομικη, οχι ανεκδοτικη: 
Ταμπα, Αβανα, Μαιαμι. Τα καζινο εγιναν παραστρατιωτικες εξοριστες δυναμεις. 
Οι εξοριστες παραστρατιωτικες δυναμεις εγιναν υποδομη λομπι.

Ο Χορχε Μας Κανοσα, βετερανος του Κολπου των Χοιρων και φιγουρα ραδιοφωνου της CIA, ιδρυσε το Κουβανικο Αμερικανικο Εθνικο Ιδρυμα το 1981 κατοπιν προτασης συμβουλων του Ριγκαν. Ηταν μοντελοποιημενο βασει του AIPAC και χτιστηκε για να σκληρυνει μονιμα την πολιτικη για την Κουβα.

Ο πιο διασημος πρακτορας του λομπι ηταν ο Λουις Ποσαδα Καριλες: εκπαιδευμενος απο τη CIA, βετερανος του Κολπου των Χοιρων, αναδοχος του Ιραν-Κοντρα υπο τον Ολιβερ Νορθ, δραστης της αεροπορικης βομβιστικης επιθεσης του 1976 στην Πτηση 455 της Cubana (73 νεκροι) και των ξενοδοχειακων βομβισμων της Αβανας του 1997 
[-*-] 

Μεχρι το 1998, ειχε δημοσια ονομασει τον Μας Κανοσα ως χρηματοδοτη του. 
Πεθανε ελευθερος στο Μαιαμι το 2018.

Δεν λομπιζαν απλως. Εγραφαν και τους νομους.

1992: Νομος για την Κουβανικη Δημοκρατια.

1996: Helms-Burton.

2019: Ο Τραμπ ενεργοποιει τον Τιτλο III, επιτρεποντας σε αμερικανους δικαιουχους να κυνηγησουν νομικα ξενες εταιρειες που χρησιμοποιουν κατασχετη κουβανικη ιδιοκτησια.

Σημερα, η νομικη μεταθανατια ζωη της Κουβας του Μπατιστα περναει μεσα απο τα ομοσπονδιακα δικαστηρια: αλυσιδες ξενοδοχειων, αξιωσεις κατασχεσης, νομοι εμπαργκο και πολιτικη ισχυς στη Μαιαμι.

Ο Μαρκο Ρουμπιο, νυν Υπουργος Εξωτερικων, ειναι προιον αυτου του μηχανισμου.

Οταν λέει «ελευθεριά στην Κούβα», ακούστε την ιστορία από κάτω: 
η παλιά τάξη των μαφιόζων του υπόκοσμου από τις ΗΠΑ, των καζίνο και της πορνείας θέλει πίσω το νησί της.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

[-*-] Οι ξενοδοχειακοι βομβισμοι της Αβανας το 1997 ηταν μια σειρα απο συντονισμενες τρομοκρατικες επιθεσεις με εκρηκτικους μηχανισμους σε τουριστικες υποδομες της Κουβας, οι οποιες σχεδιαστηκαν απο αντικαθεστωτικους εξοριστους. Ο κυριος στοχος των επιθεσεων ηταν να πληξουν τον αναπτυσσομενο τουριστικο τομεα της χωρας και να κλονισουν οικονομικα την κομμουνιστικη κυβερνηση του Φιντελ Καστρο. Μια σχέση που αναδεικνύεται στη σκηνή του κέικ της Κουβας απο τον «Νονό» (μέρος δεύτερο).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

:::::::::::::::::::::::::::::::::::
Το Χρονικο των Επιθεσεων

Οι εκρηξεις σημειωθηκαν κατα τη διαρκεια του καλοκαιριου και του φθινοπωρου του 1997, πληττοντας μερικα απο τα πιο γνωστα ξενοδοχεια και εστιατορια της πρωτευουσας:

12 Ιουλη 1997: Σημειωθηκαν σχεδον ταυτοχρονες εκρηξεις στα ξενοδοχεια Hotel Capri και Hotel Nacional de Cuba στην περιοχη Vedado, προκαλωντας υλικες ζημιες και τρεις τραυματισμους.

4 Αυγουστου 1997: Εκρηξη βομβας στο πολυτελες ξενοδοχειο Melia Cohiba.

4 Σεπτεμβρη 1997: Ηταν η πιο αιματηρη ημερα των επιθεσεων. Εκρηκτικοι μηχανισμοι πυροδοτηθηκαν στα ξενοδοχεια Copacabana, Chateau Miramar και Triton, καθως και στο ιστορικο εστιατοριο La Bodeguita del Medio. Απο την εκρηξη στο λομπι του ξενοδοχειου Copacabana εχασε τη ζωη του ο 32χρονος Ιταλος τουριστας Fabio di Celmo.

Οι Υπαιτιοι και οι Συλληψεις

Οι ερευνες των κουβανικων αρχων οδηγησαν γρηγορα στη συλληψη των φυσικων αυτουργων, οι οποιοι ηταν μισθοφοροι απο την Κεντρικη Αμερικη:

Ραουλ Ερνεστο Κρουζ Λεον (Raul Ernesto Cruz Leon):

Ο Σαλβαδοριανος που τοποθετησε τη βομβα στο Copacabana. Ομολογησε οτι στρατολογηθηκε εναντι αμοιβης 4.500 δολαριων για καθε βομβα. Καταδικαστηκε αρχικα σε θανατο, ποινη που μετατραπηκε σε 30 χρονια καθειρξη, και αποφυλακιστηκε στα τελη του 2024 εχοντας εκτισει την ποινη του.

Οτο Ρενε Ροντριγκεζ Γιερενα (Otto Rene Rodriguez Llerena): Συνεργος απο το Ελ Σαλβαδορ, ο οποιος επισης καταδικαστηκε σε 30 χρονια φυλακιση.

Λουις Ποσαδα Καριλες (Luis Posada Carriles): Γνωστος Κουβανος εξοριστος και πρωην πρακτορας της CIA, ο οποιος αναγνωριστηκε ως ο εγκεφαλος και χρηματοδοτης των επιθεσεων. Σε συνεντευξη του στους The New York Times το 1998, ειχε παραδεχτει τη διοργανωση των βομβιστικων ενεργειων, δηλωνοντας μαλιστα κυνικα για τον θανατο του Ιταλου τουριστα οτι βρεθηκε «στο λαθος μερος τη λαθος στιγμη». Ο Καριλες εζησε τα υπολοιπα χρονια της ζωης του στις ΗΠΑ και πεθανε το 2018 στο Μαιαμι, χωρις να δικαστει ποτε για τις συγκεκριμενες επιθεσεις.

Οι Πολιτικες Συνεπειες

Η Κουβα κατηγορησε ανοιχτα την κυβερνηση των ΗΠΑ και την Εθνικη Κουβανο-Αμερικανικη Ενωση (CANF) στο Μαιαμι για ανοχη και υποστηριξη των τρομοκρατικων αυτων δικτυων.

Παρα την προσπαθεια των δραστων να πληξουν την οικονομια, η Κουβα καταφερε να διατηρησει και να αναπτυξει τον τουρισμο της τα επομενα χρονια, μετατρεποντας τον σε βασικο πυλωνα των εσοδων της.

Η ιστορια αυτη ενεπνευσε επισης τη γνωστη κινηματογραφικη ταινια Wasp Network (Το Δικτυο των Κατασκοπων).

ΟΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ… ΜΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

 

Ο ουρανοξύστης στο Ελληνικό ονομάζεται Riviera Tower… 
Το είδα και ΤΡΟΜΑΞΑ

Έχει ύψος 200 μέτρων και 50 ορόφους και είναι το ψηλότερο κτίριο στην Ελλάδα…
Όπως μαθαίνω θα διαθέτει 180 πολυτελή διαμερίσματα τα οποία βγήκαν προς πώληση με την έναρξη των εργασιών και είναι sold out…

Οι τιμές των διαμερισμάτων ξεκινούν κατά μέσο όρο από τις 10.000 έως 14.000 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο για τους χαμηλούς ορόφους, ενώ για τα ρετιρέ οι τιμές ξεπερνούν τις 32.000 ευρώ ανά τ.μ.. Δηλαδή το πιο φτηνό διαμέρισμα θα στοιχίζει κάποια εκατομμύρια ευρώ…

Στο κέντρο της Αθήνας στα πεζοδρόμια και στα παγκάκια κοιμόντουσαν δεκάδες άστεγοι. Σύμφωνα με την επίσημη απογραφή που πραγματοποίησε ο Δήμος Αθηναίων, οι καταγεγραμμένοι άστεγοι στους δρόμους και τις δομές της πρωτεύουσας ξεπερνούν τους 1.000.

Πάνω από το 60% αυτών των ανθρώπων βρίσκονται στο δρόμο για τουλάχιστον δύο χρόνια, χάνοντας το σπίτι τους λόγω της ανεργίας και των εξώσεων.

Η οικονομική αυτή αντίθεση-όπως λένε οι «ειδικοί» αναλυτές- οφείλεται στην ελεύθερη αγορά, η οποία επιτρέπει τη συσσώρευση μεγάλου πλούτου σε ολίγους, την ίδια στιγμή που τα κοινωνικά συστήματα αδυνατούν να καλύψουν τις βασικές ανάγκες όλων των πολιτών.

Δεν μας λένε όμως ότι κάποιες χώρες έχουν καταφέρει να μειώσουν αυτήν την ανισότητα.

Στη Φινλανδία για παράδειγμα, οι άστεγοι μειώθηκε σχεδόν στο μηδέν. Το κράτος παρέχει αμέσως ένα μόνιμο διαμέρισμα σε όποιον μένει άστεγος, χωρίς προϋποθέσεις και στη συνέχεια τον βοηθά να βρει δουλειά ή να αντιμετωπίσει τυχόν προβλήματα υγείας.

Άλλες χώρες ενισχύουν την κατασκευή προσιτών κρατικών κατοικιών για χαμηλόμισθους.

Το μοντέλο κοινωνικής κατοικίας της Βιέννης αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα παγκοσμίως για το πώς η κρατική παρέμβαση μπορεί να εξασφαλίσει προσιτή στέγη. Αντί να αφήνει τη στέγαση αποκλειστικά στους κανόνες της ελεύθερης αγοράς, η πόλη αντιμετωπίζει το σπίτι ως δημόσιο αγαθό.

Περίπου το 60% των κατοίκων της Βιέννης ζει σε σπίτια που είτε ανήκουν στον δήμο είτε επιδοτούνται από αυτόν.

Αυτό σημαίνει ότι το κράτος είναι ο μεγαλύτερος ιδιοκτήτης ακινήτων και επειδή προσφέρει εκατοντάδες χιλιάδες ποιοτικά διαμερίσματα σε χαμηλές τιμές, οι ιδιώτες ιδιοκτήτες αναγκάζονται να κρατούν και τα δικά τους ενοίκια χαμηλά για να παραμείνουν ανταγωνιστικοί.

Τα εισοδηματικά κριτήρια για να μπει κάποιος σε αυτά τα σπίτια είναι πολύ υψηλά (αφορούν περίπου το 75-80% του πληθυσμού). Έτσι, στα ίδια κτίρια μένουν μαζί χαμηλόμισθοι, φοιτητές και άτομα της μεσαίας τάξης, εμποδίζοντας τη δημιουργία γκέτο ή υποβαθμισμένων περιοχών.

Το σύστημα συντηρείται από έναν ειδικό φόρο 1% επί των μισθών (0,5% από τον εργαζόμενο και 0,5% από τον εργοδότη), ο οποίος επανεπενδύεται αποκλειστικά στην κατασκευή και ανακαίνιση κατοικιών.

Είναι φανερό λοιπόν ότι υπάρχει τρόπος αρκεί να υπάρχει βούληση;

Στην Ελλάδα υπάρχει;

Σχέσεις ΣΙΩΝισμού με ΦΑΣΙΣΜΟ και ΝΑΖΙσμό: μια καλά κρυμμένη ιστορία

Το Ισραήλ διαχρονικά δίνει τεράστια σημασία στην προπαγανδιστική επικοινωνιακή του πολιτική, γνωστή ως hasbara, και με εργαλείο αυτήν έχει διαμορφώσει ένα κατάλληλο για το σιωνιστικό σχέδιο αφήγημα. Ένας από τους βασικούς στόχους του αφηγήματός του είναι η ψυχολογική επιρροή στην παγκόσμια κοινή γνώμη και η δημιουργία θετικών συναισθημάτων απέναντί του. 

 

Για την επίτευξη αυτής της ψυχολογικής επιρροής, η έννοια-κλειδί είναι η θυματοποίηση των εβραίων. Το σιωνιστικό αφήγημα αυθαίρετα εκλαμβάνει τους εβραίους ως ένα ενιαίο σώμα, ιδιοτελώς τους ταυτίζει με το Ισραήλ και οικειοποιούμενο το Ολοκαύτωμα τούς παρουσιάζει -αλλά με την λαθροχειρία της ταύτισης, τελικά αυτοπαρουσιάζεται- ως το απόλυτο θύμα.

Η ισραηλινή προπαγάνδα μας λέει ότι στη διάρκεια του Β’ΠΠ οι εβραίοι στο σύνολό τους στοχοποιήθηκαν ανηλεώς από τη χιτλερική Γερμανία. 

 

Στο σύνολό τους; Όχι ακριβώς. Οι σιωνιστές συνεργάστηκαν επί δεκαετίες, τόσο με τον γερμανικό ναζισμό, όσο και με τον ιταλικό φασισμό. Αλλά αυτές οι πτυχές της ιστορίας του σιωνισμού -μερικές από τις οποίες αναφέρουμε στη συνέχεια- αποσιωπώνται επιμελώς, συσκοτίζονται επιτηδευμένα και μένουν μακριά από την δημόσια συζήτηση. Πρόσφατα, αρχεία κρατικών ισραηλινών υπηρεσιών αποχαρακτηρίστηκαν ως άκρως απόρρητα και επιβεβαιώνουν αυτήν την συνεργασία, σχετικό άρθρο δημοσιεύθηκε στο διαδικτυακό αγγλόφωνο περιοδικό The Cradle.

 

Στην Ιταλία, το Δεκέμβριο του 1922, αντιπροσωπεία Ιταλών σιωνιστών -μεταξύ των οποίων ο Moshe Beilinson, σημαντική φυσιογνωμία του εργατικού σιωνισμού- επισκέφθηκε τον νέο Ιταλό ηγέτη Mussolini και υποσχέθηκε πίστη στο νέο ιταλικό φασιστικό καθεστώς.

Το 1923, ο Vladimir Jabotinsky -ηγέτης του αναθεωρητικού σιωνισμού- δημοσίευσε το άρθρο του «The Iron Wall», στο οποίο αναδεικνύονται οι αυταρχικές και μιλιταριστικές τάσεις του αναθεωρητικού σιωνισμού και η ιδεολογική του συγγένεια με τον ιταλικό φασισμό. 

 

Το 1928, ο Abba Achimeir -σημαντικός ιδεολόγος του αναθεωρητικού σιωνισμού- δημοσίευσε μια σειρά από άρθρα με τίτλο «Diario de un Fascista» (Ημερολόγιο ενός Φασίστα) σε τακτική στήλη στην εφημερίδα Doar HaYom των σιωνιστών στην ιστορική Παλαιστίνη.

 

Το 1934, στη πόλη Civitaveccia, με την πλήρη υποστήριξη και συνεργασία του φασιστικού καθεστώτος Mussolini, ιδρύθηκε η Ναυτική Σχολή της Betar -όπου Betar ήταν η οργάνωση νεολαίας του αναθεωρητικού σιωνισμού- και στη συνέχεια οι απόφοιτοί της εντάχθηκαν ως ναυτικοί στις σιωνιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις στην ιστορική Παλαιστίνη και στο μετέπειτα ισραηλινό ναυτικό.

 

Στη Γερμανία, με την άνοδο του Hitler στην εξουσία -τον Ιανουάριο του 1933- ξεκίνησε μια περίοδος ενεργού συνεργασίας μεταξύ ΣΙΩΝισμού και ΝΑΖΙσμού, βασισμένη σε κοινές ιδεολογικές αρχές και πρακτικά συμφέροντα. 

 

Η συμφωνία Haavara υπογράφτηκε τον Αύγουστο του 1933 μεταξύ της Γερμανικής ΣΙΩΝιστικής Ομοσπονδίας (Zionistische Vereinigung für Deutschland), της Jewish Agency for Palestine -της κύριας ΣΙΩΝιστικής οργάνωσης που λειτουργούσε ως η de facto κυβέρνηση της ΣΙΩΝιστικής κοινότητας στην Παλαιστίνη- και των ΝΑΖΙστικών οικονομικών αρχών.

 

 Κοινός στόχος της συμφωνίας ναζιστών και σιωνιστών ήταν να φύγουν οι Γερμανοί εβραίοι από τη Γερμανία -όπως επιθυμούσαν οι ναζιστές- και να πάνε ως έποικοι στην ιστορική Παλαιστίνη -όπως επιθυμούσαν οι σιωνιστές-. Όσοι Γερμανοί εβραίοι ήταν πρόθυμοι να γίνουν έποικοι, μπορούσαν, κατ’ εξαίρεση, να αγοράσουν γερμανικά προϊόντα -με μέρος από τα ήδη δεσμευμένα από τους χιτλερικούς κεφάλαιά τους- και να τα πάρουν μαζί τους στην Παλαιστίνη. Παράλληλα, οι σιωνιστές ανέλαβαν την υποχρέωση να κάνουν εκστρατεία κατά του διεθνούς μποϊκοτάζ γερμανικών προϊόντων, που είχαν ήδη κηρύξει άλλες εβραϊκές οργανώσεις. Η συμφωνία Haavara λειτούργησε μέχρι την έναρξη του Β'ΠΠ, το 1939, οπότε περίπου 65.000 Γερμανοί εβραίοι εποίκησαν την ιστορική Παλαιστίνη φέρνοντας μαζί τους και σημαντικά κεφάλαια, ενισχύοντας έτσι την οικονομική ανάπτυξη της εκεί σιωνιστικής κοινότητας.

 

Το 1933, ο αξιωματικός των SS Leopold von Mildenstein, συνοδευόμενος με τον Kurt Tuchler της Γερμανικής ΣΙΩΝιστικής Ομοσπονδίας, επισκέφθηκε την ιστορική Παλαιστίνη, επέστρεψε στην Γερμανία, δημοσίευσε σειρά άρθρων με τίτλο «Ένας ΝΑΖΙ ταξιδεύει στην Παλαιστίνη» στην εφημερίδα Der Angriff και προήχθη σε διευθυντή της υπηρεσίας εβραϊκών υποθέσεων των SS, ενώ παράλληλα ο Γερμανός υπουργός προπαγάνδας Joseph Goebbels εξέδωσε αναμνηστικό μετάλλιο με τη σβάστικα από τη μία πλευρά και το άστρο του Δαβίδ από την άλλη. 

 

Το 1935, ο Georg Kareski -ένας από τους ηγέτες του γερμανικού αναθεωρητικού σιωνισμού- δήλωσε θετική στάση για τους ρατσιστικούς νόμους της Νυρεμβέργης -ιδίως για τον φυλετικό διαχωρισμό μεταξύ Εβραίων και μη-, νόμοι που στοχοποιούσαν τους Γερμανούς Εβραίους και απετέλεσαν βήμα κλιμάκωσης της ναζιστικής αντιεβραϊκής πολιτικής προς το Ολοκαύτωμα.

 

Το 1937, o Feivel Polkes, πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών πληροφοριών της τρομοκρατικής σιωνιστικής οργάνωσης Haganah που δρούσε στην ιστορική Παλαιστίνη, είχε απ’ ευθείας επαφές με στελέχη των SS και της SD (η υπηρεσία πληροφοριών των SS), τους προσέφερε τις υπηρεσίες του, ο δε Adolf Eichmann -ο θεωρούμενος αρχιτέκτονας του Ολοκαυτώματος- μετά τις επαφές αυτές του Polkes, ταξίδεψε ο ίδιος στην ιστορική Παλαιστίνη και συναντήθηκε με στελέχη της Haganah. 

 

Το 1938, ο David Ben-Gurion -ηγέτης του εργατικού σιωνισμού και μετέπειτα πρώτος πρωθυπουργός του Ισραήλ- στο πλαίσιο επίσημης συζήτησης γύρω από το βρετανικό σχέδιο μεταφοράς εβραιόπουλων από τη ναζιστική Γερμανία στην Αγγλία, δήλωσε ωμά -και έχει καταγραφεί σε σχετικά πρακτικά- ότι αν ήταν δυνατόν να σώσει όλα τα εβραιόπουλα της Γερμανίας μεταφέροντάς τα στην Αγγλία ή μόνο τα μισά μεταφέροντάς τα στο Ισραήλ, θα επέλεγε το δεύτερο. 

 

Προτεραιότητα έχει ο σιωνισμός, όχι η προάσπιση του συνόλου των εβραίων, ήταν η επίσημη θέση της σιωνιστικής ηγεσίας. Με αυτήν την προτεραιότητα πορεύτηκε το σιωνιστικό κίνημα από την ίδρυσή του, χωρίς κανένα απολύτως ηθικό ενδοιασμό, ακόμα και όταν εξελισσόταν το Ολοκαύτωμα.

 

Τον Ιανουάριο του 1941, ο Avraham Stern, επικεφαλής της Lehi -διάσπαση από την τρομοκρατική σιωνιστική οργάνωση Irgun- απέστειλε πρόταση στον Hitler για ενεργό συμμετοχή της Lehi στον Β΄ΠΠ στο πλευρό της ναζιστικής Γερμανίας, με αντάλλαγμα η Γερμανία να αναγνωρίσει και να υποστηρίξει τη δημιουργία ενός ολοκληρωτικού (δηλ. φασιστικού τύπου) εβραϊκού σιωνιστικού κράτους στην ιστορική Παλαιστίνη. Μετά την ίδρυσή του, το σιωνιστικό κράτος τίμησε τον Avraham Stern εκδίδοντας γραμματόσημο με την προσωπογραφία του, εντάσσοντάς τον στο πάνθεο των σιωνιστών ηρώων. 

 

Το 1943, ο Yitzhak Gruenbaum, επικεφαλής της Rescue Committee of the Jewish Agency -μιας επιτροπής που ιδρύθηκε με σκοπό τη διάσωση των Εβραίων της Ευρώπης από τη ναζιστική εξόντωση- στη διάρκεια επίσημης συνεδρίασης και έντονης διαμάχης σχετικά με την κατανομή πόρων μεταξύ της άμεσης διάσωσης εβραίων της Ευρώπης και της οικοδόμησης του σιωνιστικού κράτους στην Παλαιστίνη, επιχειρηματολογώντας υπέρ του δεύτερου, δήλωσε ότι «ο ΣΙΩΝισμός είναι πάνω απ' όλα», επαναλαμβάνοντας κυνικά την πάγια αρχή του ΣΙΩΝισμού. 

 

Το 1944, ο Rezso Kasztner, ηγέτης των Ούγγρων σιωνιστών, συμφώνησε με τον Adolf Eichmann για την διάσωση 1.650 περίπου επιλεγμένων Ούγγρων εβραίων σιωνιστών που μεταφέρθηκαν με τρένο στην Ελβετία, με αντάλλαγμα να πείσει τους Ούγγρους ομόθρησκούς του να μην αντισταθούν στις εναντίον τους χιτλερικές διώξεις, αποσιωπώντας παράλληλα πληροφορίες για τις εκτοπίσεις στο Auschwitz. 

 

Στη δεκαετία του 1950, ο Kasztner, όντας ήδη αξιωματούχος του ισραηλινού κράτους, κατηγορήθηκε από επιζήσαντα Ούγγρο εβραίο για συνεργασία με τους ναζί. Το ισραηλινό κράτος, για να προστατέψει τον αξιωματούχο του, κινήθηκε νομικά κατά του καταγγέλλοντα μηνύοντάς τον για συκοφαντική δυσφήμηση. Στη δίκη που ακολούθησε ο καταγγέλλων αθωώθηκε, ο δε πρόεδρος του δικαστηρίου δήλωσε χαρακτηριστικά για τον Kasztner ότι «πούλησε και την ψυχή του στο διάβολο» για να σώσει τους δικούς του, ενώ άφησε τους υπόλοιπους Ούγγρους εβραίους αβοήθητους. 

 

Στην αντιπέρα όχθη, αυτή του αντισιωνισμού, το 1948, επιφανείς Εβραίοι διανοούμενοι, μεταξύ των οποίων και ο Albert Einstein -ο οποίος είχε αρνηθεί ΣΙΩΝιστική πρόταση να γίνει ο πρώτος Πρόεδρος του Ισραήλ-, δημοσίευσαν επιστολή στην εφημερίδα The New York Times καταγγέλλοντας τον Menachem Begin -μέχρι τότε επικεφαλής της τρομοκρατικής σιωνιστικής οργάνωσης Irgun, μετέπειτα πρωθυπουργό του Ισραήλ, αργότερα ιδρυτή του κόμματος Likud- και το τότε κόμμα του Herut, ως «στενά συγγενικό με τα ναζιστικά και φασιστικά κόμματα στις μεθόδους, την οργάνωση, την πολιτική φιλοσοφία και τις κοινωνικές του απαιτήσεις».

 

Σήμερα, η διεθνής εικόνα του κράτους-τρομοκράτη έχει φθαρεί όσο ποτέ άλλοτε στο παρελθόν και η προπαγανδιστική επικοινωνιακή πολιτική του δουλεύει πάλι στο έπακρο. Για την hasbara, στον προϋπολογισμό του 2026, προβλέφθηκαν 730 εκ. δολάρια, ποσό περίπου 100 φορές υψηλότερο από τον μέχρι πριν από δύο χρόνια μέσο όρο.

 

Στη σιωνιστική προπαγάνδα όχι μόνο δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε να γράψει και άλλα κεφάλια μυθοπλασίας, διαστρέβλωσης της αλήθειας, απόκρυψης ή οικιοποίησης ιστορικών γεγονότων, αλλά θα πρέπει σταθερά και συστηματικά να αρχίσουμε να διαλύουμε και όλους αυτούς τους μύθους που μέχρι σήμερα έχει πλάσει. 

 

Και μαζί με την σιωνιστική προπαγάνδα θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και τον ίδιο τον σιωνισμό, που συνεργαζόμενος με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό υφαίνουν σχέδια κατάλυσης εθνικής κυριαρχίας και εκμετάλλευσης λαών όχι μόνο στη Δυτική Ασία, αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη, των χωρών της Λατινικής Αμερικής συμπεριλαμβανομένων, όπως αποκάλυψε πολύ πρόσφατα ανεξάρτητη έρευνα που παρουσίασε σε άρθρο της η ισπανική εφημερίδα El País.

 

Σαν σήμερα πριν από 78 χρόνια ο σιωνισμός, με μαμή την βρετανική αποικιοκρατία και με τροφό τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό στη συνέχεια, γέννησε το κράτος-απαρτχάιντ. 

 

Εμείς πρέπει να αγωνιζόμαστε για μια ελεύθερη και ενιαία Παλαιστίνη, από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα, με ίσα δικαιώματα για όλους τους γηγενείς μουσουλμάνους, εβραίους και χριστιανούς κατοίκους της. 

 

Όσο για τους ΣΙΩΝιστές εποίκους, θα έχουν μόνο ένα δικαίωμα: να πάρουν τα πράγματά τους και να γυρίσουν εκεί από όπου ήρθαν, όπως έχει πει ο Αμερικανός, Εβραίος, πολιτικός επιστήμονας, γιος θυμάτων του Ολοκαυτώματος, Norman Filkenstein.

25 Αναπάντητα ερωτήματα για την οικονομική κατάσταση των Ελλήνων

 

Πολλαπλά κύματα μειώσεων μισθών, παροχών και συντάξεων στην Ελλάδα με το επιχείρημα των σχεδιαστών του προγράμματος “βοήθειας” [-στην πραγματικότητα δανεισμού και όχι βοήθειας-] ότι η Ελλάδα καθώς ανήκει σε μια νομισματική ένωση χρειάζεται μια εσωτερική υποτίμηση ώστε να αυξηθεί το ισοζύγιο πληρωμών της, μέσω του μειωμένου κόστους παραγωγής, κι έτσι να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητά της.
Ας δεχτούμε ότι το παραπάνω επιχείρημα έχει κάποια λογική. Όμως ποιος “υπεύθυνος” των κυβερνήσεων που περάσανε έως και την σημερινή, μετά το τέλος των μνημονίων, μπορεί να μας δώσει απαντήσεις στα παρακάτω;

1. Γιατί έχουμε τόσο τεράστια εμμονή στην μείωση των μισθών – και μόνο; 

2. Πόσο θα βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητά μας εφόσον ακόμα και δωρεάν να δουλεύουμε
    όλοι το εργασιακό κόστος αντιπροσωπεύει στην χειρότερη περίπτωση το 8-10% της τελικής
    τιμής του προϊόντος;

3. Δεν είναι παράδοξο που οι ίδιοι οι εργοδότες δεν το έθεσαν ποτέ ως προτεραιότητά τους;

4. Γιατί η Γερμανία, Γαλλία, Σουηδία, Αμερική, Καναδάς έχουν τόσο σημαντική βιομηχανική
    παραγωγή ενώ έχουν ακριβά ημερομίσθια;

5. Γιατί η Βουλγαρία με μισθούς το 1/5 των πριν την κρίση ελληνικών και αντίστοιχα η
    Αλβανία, Σκόπια και άλλοι γείτονες δεν έχουν γεμίσει με ξένες επενδύσεις και βιομηχανική
    παραγωγή εφόσον το εργατικό κόστος είναι τόσο σημαντικό;

6. Γιατί στα πλαίσια της “εσωτερικής υποτίμησης” δεν μειώνονται και τα τιμολόγια των
    ΔΕΚΟ που δεν αντιπροσωπεύουν μικρότερο ποσοστό στα κόστη των επιχειρήσεων από
    αυτό των μισθών και επί πλέον επιβαρύνουν τα μειωμένα εισοδήματα των καταναλωτών;

7. Γιατί δεν μειώνεται ο ειδικός φόρος στα καύσιμα που όλοι γνωρίζουν ότι αυτά επιβαρύνουν
    πολύ σημαντικά την τελική τιμή των προϊόντων μας, την ανταγωνιστικότητα της χώρας, τον
    πληθωρισμό και τελικά την εσωτερική ζήτηση;

8. Γιατί, ενώ με την αύξηση του ειδικού φόρου στα καύσιμα το δημόσιο χάνει από την μείωση
    της κατανάλωσης περί τα 500 εκατομμύρια € τον χρόνο, κανείς δεν επαναφέρει τον φόρο
    στα προηγούμενα επίπεδα έτσι ώστε να αυξηθούν τα έσοδα του δημοσίου, να μειωθεί το
    κόστος παραγωγής και διάθεσης που θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της
    ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας;

9. Πώς θα έχουμε ανάπτυξη όταν η ζήτηση εξαιτίας των παραπάνω μειώνεται συνεχώς;

10. Γιατί δεν μειώνονται οι χρεώσεις στα διόδια στα πλαίσια της αύξησης της
      ανταγωνιστικότητας της χώρας;

11. Ποιος δεν καταλαβαίνει ότι η μείωση του εσωτερικού τουρισμού κατά 40% φέτος είναι
      αποτέλεσμα του παραπάνω κόστους;

12. Ποιος δεν καταλαβαίνει ότι πλέον είναι πολύ φθηνότερο να κάνει κανείς διακοπές στο
      εξωτερικό από ότι στο εσωτερικό εξ αιτίας των παραπάνω;

13. Ποιος δεν καταλαβαίνει ότι σε μια πλήρως ανοιχτή αγορά η επιβάρυνση του εσωτερικού
      κόστους οδηγεί στην υποκατάσταση των εγχώριων προϊόντων με εισαγωγές;

14. Ποιος δεν γνωρίζει ότι αυτό που ζητούν οι επενδυτές για να εγκατασταθούν σε μια χώρα
      είναι ένα σταθερό φορολογικό σύστημα;

15. Γιατί μετά από 3 χρόνια κρίσης δεν έχει τεθεί σε ισχύ ένα νέο, απλό και εγγυημένα μόνιμο
      φορολογικό σύστημα;

16. Γιατί αλλάζει κάθε χρόνο ο τρόπος φορολόγησης;

17. Γιατί ως μακροοικονομολόγος δεν μπορώ να βρω σε κανένα βιβλίο και καμία θεωρία
      οικονομικής ανάπτυξης και αντιμετώπισης κρίσεων ως ενδεδειγμένη πολιτική την
      δραματική αύξηση των φόρων και την ελαχιστοποίηση των κρατικών δαπανών;

18. Γιατί οι παρεμβατικοί οικονομολόγοι Κεϋνσιανοί κλπ προτείνουν την αύξηση των
      κρατικών δαπανών σε μια περίοδο βαθειάς ύφεσης;

19. Γιατί οι αντίπαλοι στην οικονομική θεωρία μη-παρεμβατικοί οικονομολόγοι νεο-κλασικοί,
      μονεταριστές, κλπ προτείνουν την μείωση των φόρων σε μια περίοδο βαθειάς κρίσης;

20. Γιατί ο Stiglitz - νομπελίστας οικονομολόγος - λέει ότι “τα χειρότερο που μπορείς να
      κάνεις σε μια ύφεση είναι να απολύσεις δημοσίους υπαλλήλους;

21. Ποιος αποφασίζει και για ποιο λόγο εφαρμόζει ακριβώς την αντίθετη από την
      ενδεδειγμένη οικονομική πολιτική σε περιόδους ύφεσης και κρίσης;

22. Ποιος δεν βλέπει την συνεχιζόμενη ύφεση από τα παραπάνω μέτρα σε ύψος ρεκόρ του 7%
      ετησίως;

23. Γιατί δεν αλλάζει η αποδεδειγμένα – πέρα από τις υποδείξεις της οικονομικής θεωρίας –
      αποτυχημένη πολιτική συνταγή εξαθλίωσης της χώρας και των πολιτών της;

24. Τι κάνουν επιτέλους τόσοι υπουργοί επί 3 χρόνια στην κρίση και τα πράγματα είναι πολύ
      χειρότερα κάθε χρόνο;

25. Με βάση όλα τα παραπάνω που έχουν τόση σχέση με την λογική όση και η
      ακολουθούμενη πολιτική με την διάσωση της Ελλάδας, ποιος τελικά επωφελείται από την
      συντήρηση της κρίσης και της ύφεσης στην χώρα μας;
      :::::::::::::::::::::::::::::
    Δρ. Ευάγγελος Ιωακειμίδης
    Διδάκτωρ Μηχανικός ΕΜΠ

Ο αστέρας της FC Barcelona Lamine Yamal, με την Παλαιστινιακή σημαία!

Μια εικόνα με ισχυρό συμβολισμό, που δείχνει πως η Παλαιστίνη 
παραμένει ζωντανή στις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων 
σε όλο τον κόσμο, ακόμη και μέσα στα μεγαλύτερα 
αθλητικά γεγονότα. 
..........................................

Ο αστέρας της FC Barcelona και ένα από τα μεγαλύτερα νέα ταλέντα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, Lamine Yamal, πανηγύρισε την κατάκτηση του Ισπανικού πρωταθλήματος σηκώνοντας την Παλαιστινιακή σημαία!

Η σημαία της Παλαιστίνης συνεχίζει να υψώνεται απέναντι στη σιωπή, την αδικία και τα εγκλήματα που διαπράττονται στη Λωρίδα της Γάζας και σε όλη την κατεχόμενη Παλαιστίνη.

 

 

Δριμεία επίθεση κατά της βρετανικής κυβέρνησης από την εκπρόσωπο του Ρωσικού Υπ. Εξωτερικών, Maria Zakharova,

Δριμεία επίθεση κατά της βρετανικής κυβέρνησης προκάλεσαν οι πρόσφατες κυρώσεις σε ρωσικές δομές, μεταξύ των οποίων ένα ψυχιατρικό νοσοκομείο και παιδικές κατασκηνώσεις.

Ειδικότερα, η εκπρόσωπος του Ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Maria Zakharova, συνέστησε στη βρετανική κυβέρνηση να... αναζητήσει ιατρική βοήθεια.

«Όταν η κυβέρνηση του [Βρετανού Πρωθυπουργού Keir] Starmer επιβάλλει κυρώσεις σε ψυχιατρικό νοσοκομείο, είναι καιρός το Λονδίνο να καλέσει νοσοκόμους για τον εαυτό του», σημείωσε η διπλωμάτης σε σχόλιό της στην εφημερίδα «Izvestia».

    - Πόσο πιο κάτω θα πάνε οι Εβρο-παίοι;

    - Είναι σαν να κρατάνε την αναπνοή τους για να σκάσουν οι Ρώσοι πια

      Maria Nikolakaki