O ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ της επανάστασης του 1821 και των επαναστατών στις 23 του Μάρτη το 1821 από τον πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄

Συγκεκριμένα ο αφορισμός αναφέρεται σε κάποιους τους οποίους χαρακτηρίζει ως «ξυπόλητους και ξεβράκωτους αλήτες…που εξεγέρθηκαν και συνωμότησαν ενάντια στη θέληση του θεού που είναι ο Τούρκος Σουλτάνος….»

Σαν σήμερα 23 Μάρτη 1821 το Πατριαρχείο, επιφορτισμένο από το οθωμανικό καθεστώς με το καθήκον του τοποτηρητή της ευταξίας στους υπ’ ευθύνη της πληθυσμούς και εχθρικό προς τα φιλελεύθερα - αστικά ιδεώδη που έφερε η Επανάσταση του 1821, επιστρατεύει το όπλο του ΑΦΟΡΙΣΜΟΥ (όπως είχε πράξει και στο παρελθόν στα Ορλωφικά, στις εξεγέρσεις του 1807, του 1808, κλπ.).

Στον αφορισμό του ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄ χαρακτήριζε την Επανάσταση ως «αχαριστία … συνοδευμένη και με πνεύμα κακοποιόν και αποστατικόν εναντίον της κοινής ημών ευεργέτιδας και τροφού, κραταιάς και αηττήτου βασιλείας», που «εμφαίνει και τρόπον αντίθεον»!

Τους δε «ασεβείς πρωταίτιους», Μ. Σούτσο και Α. Υψηλάντη, τους καταδίκαζε ως «συμπράκτορες φιλελεύθερους», οι οποίοι, «επιχείρησαν έργον μιαρόν, θεοστεγές και ασύνετον» και καλούσε τους πιστούς «να τους μισήτε και να τους αποστρέφεσθε».

Το κείμενο διαβάστηκε από άμβωνος σε όλους τους χριστιανικούς πληθυσμούς, κάνοντας μεγάλη ζημιά στην υπόθεση του Αγώνα (ιδιαίτερα μεταξύ των αγροτικών πληθυσμών). Την ίδια στιγμή προκάλεσε την κατακραυγή σημαντικού μέρους των καταπιεζόμενων λαών, που μέσα τους έκαιγε η φλόγα της Επανάστασης.

ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η «ΠΡΟΣΦΟΡΑ» ΤΩΝ ΡΑΣΟΦΟΡΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ