Τον Ιούνιο του 1959, λίγους μήνες μετά τον θρίαμβο της κουβανικής επανάστασης, ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, με τη σύμφωνη γνώμη του Φιντέλ Κάστρο, έκανε περιοδεία σε χώρες της Ασίας για να στηρίξει τα αντιαποικιοκρατικά κινήματα. Μετά από τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Νάσερ της Αιγύπτου, επισκέφτηκε και την Γάζα, που τότε ήταν υπό αιγυπτιακή διακυβέρνηση.
Η επίσκεψη του Τσε Γκεβάρα ήταν ιδιαίτερα σημαντική, αφού για πρώτη φορά μετά την Νάκμπα ένας διάσημος επαναστάτης έφτανε στην ιστορική Παλαιστίνη. Οι ηγέτες της παλαιστινιακής αντίστασης, των φενταγίν (στα αραβικά σημαίνει μαχητές της ελευθερίας), τον υποδέχθηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό.
Ο Τσε Γκεβάρα είπε στους Παλαιστίνιους ότι πρέπει να αγωνιστούν για να απελευθερώσουν τη γη τους από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα, να μην σταματήσουν τον αγώνα μέχρι τη λευτεριά.
Αναγνώρισε ότι η περίπτωση ήταν δύσκολη, επεσήμανε όμως ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνο η αδιάκοπη ένοπλη αντίσταση στη σιωνιστική κατοχή, και επέμενε ότι το δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων θα πρέπει διατηρηθεί όσα χρόνια και αν περάσουν.
Αναγνώρισε ότι η περίπτωση ήταν δύσκολη, επεσήμανε όμως ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνο η αδιάκοπη ένοπλη αντίσταση στη σιωνιστική κατοχή, και επέμενε ότι το δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων θα πρέπει διατηρηθεί όσα χρόνια και αν περάσουν.
«Πού είναι τα στρατόπεδα εκπαίδευσης μαχητών; Πού είναι τα εργοστάσια κατασκευής όπλων; Πού είναι τα κέντρα κινητοποίησης του λαού;» ήταν μερικές από τις ερωτήσεις που απεύθυνε ο Τσε στους Παλαιστίνιους ηγέτες. Προσφέρθηκε να τους παρέχει όπλα και εκπαίδευση, αλλά ο Φιντέλ προτίμησε αυτού του είδους η κουβανική διεθνιστική βοήθεια να συντονιστεί μέσω του Νάσερ.
Αυτή ήταν η αρχή της πολύ στενής σχέσης της Κούβας με την Παλαιστίνη, σχέση η οποία διατηρείται ιδιαίτερα αδελφική μέχρι και σήμερα. Μετά την επίσκεψη του Τσε, η Κούβα χορήγησε υποτροφίες σε Παλαιστίνιους φοιτητές, απένειμε υπηκοότητα σε Παλαιστίνιους που είχαν εγκλωβιστεί στη χώρα, πήρε σημαντικές διεθνείς πρωτοβουλίες και διοργάνωσε πολλές διασκέψεις για την υποστήριξη της παλαιστινιακής υπόθεσης.
Η επίσκεψη του Τσε στη Γάζα το 1959 συνδέει με ένα ιδιαίτερα συμβολικό τρόπο την Κούβα με την Παλαιστίνη, την Παλαιστίνη που αναμφίβολα συνιστά παγκόσμιο σύμβολο αγώνα για την απελευθέρωση του τελευταίου απεχθέστερου μακροχρόνιου εγχειρήματος εποικιστικής αποικιοκρατίας.
Αλλά ταυτόχρονα αυτή η επίσκεψη του μεγάλου επαναστάτη στη Γάζα εκφράζει με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο την επαναστατική υποχρέωση υποστήριξης των αντιαποικιακών και αντιιμπεριαλιστικών αγώνων, όπου της γης, άποψη που συνιστά πάγια θέση της σοσιαλιστικής και διεθνιστικής Κούβας.
Σήμερα που η αμερικανική επιθετικότητα απέναντι στο νησί της επανάστασης έχει ενταθεί όσο ποτέ άλλοτε, σήμερα η Κούβα, πολύ περισσότερο από άλλες φορές, χρειάζεται την αλληλεγγύη μας.
Η ίδια όμως η Κούβα, με τα πεπραγμένα της, μας υπενθυμίζει ότι ο αγώνας για την προάσπισή της συνδέεται απόλυτα με τον αγώνα για το τσάκισμα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, της αποικιοκρατίας, του σιωνισμού.
Με την Κούβα, λοιπόν! Αλλά και με τις παλαιστινιακές οργανώσεις της αντίστασης με πρώτη τη Χαμάς, με τη Χεζμπολάχ, με τους Χούθι, με το Ιράν! Όχι κατ’ ανάγκη για αυτό που είναι, αλλά οπωσδήποτε -και χωρίς καμιά υποσημείωση, χωρίς κανέναν ενδοιασμό- για αυτό που κάνουν.
Κι αυτό που κάνουν με το όπλο -και όχι με το πληκτρολόγιο- στο χέρι, είναι εξαιρετικά σημαντικό για ολόκληρο τον ελεύθερο κόσμο σήμερα, είναι εξαιρετικά σημαντικό για όλους μας. Μάχονται ό,τι χειρότερο, δολοφονικότερο, ανηθικότερο, και τελικά απάνθρωπο, υπάρχει στον πλανήτη Γη την σημερινή εποχή που ζούμε: τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τον σιωνισμό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου