Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2019

Ανοιχτή επιστολή προς τη Διδάκτορα του Α.Π.Θ. κ. Άννα Παναγιωταρέα





Tο e-mail αυτό το απευθύνω στην κ. Παναγιωταρέα με την ιδιότητά της ως καθηγήτριας
πανεπιστημίου. 

Στην καθηγήτρια Δρ. Παναγιωταρέα, που εμφανίζεται στις τηλεοράσεις για να διατυπώσει κρίσεις για την κρίση στην παιδεία. Το κάνω για δεύτερη φορά, πιο οργανωμένα αυτή τη φορά..

Δεν γνωρίζω αν θα αποφασίσει να απαντήσει ή όχι.
Αν το κάνει θα φιλοξενήσω την απάντησή της στο blog μου.

Και επειδή δεν είμαι της γνώμης ότι οι απόψεις που αναπτύσσονται στο διαδίκτυο δεν πρέπει να μένουν μόνο μέσα σε αυτό, αλλά να διαχέονται και στο περιβάλλον εκτός, το στέλνω σε εμπλεκόμενους, σε συναδέλφους της, και σε ανθρώπους που πιστεύω ότι έχουν αποδείξει την ευαισθησία τους σε θέματα παιδείας και πολιτικής. Tους αναφέρω στο τέλος – δίνω τα ονόματά τους, αλλά όχι τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις τους οι οποίες πάντως είναι στο διαδίκτυο.

Μπορεί να διαλέξουν να ασχοληθούν με το θέμα. Μπορεί και όχι. H κυρία Παναγιωταρέα μπορεί να συνεχίσει να εμφανίζεται στην τηλεόραση ως ακαδημαϊκός δάσκαλος.

Θα γνωρίζει όμως ότι όλο και περισσότεροι γνωρίζουν γιατί, αυτή πρώτη, είναι μέρος όχι της λύσης, αλλά του προβλήματος.


From: DMR email: demasamere@yahoo.com
To: Anna Panagiotarea email: anpan_2190@jour.auth.gr και apanagiotarea@ert.gr



Αγαπητή Δρ. Παναγιωταρέα.

Σας απευθύνομαι ως μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας που είστε, και συγκεκριμένα σαν Αναπληρώτρια Kαθηγήτρια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μία θέση που συνεπάγεται δηλαδή την μονιμότητα.

Kαι παίρνω αφορμή επειδή σας βλέπω συχνά-πυκνά καλεσμένη στην εκπομπή του κ. Γιάννη Πρετεντέρη για τα θέματα της παιδείας.

H επιλογή του κ. Πρετεντέρη να σας καλεί είναι εξαιρετική.

Αναρωτιέμαι πότε θα την εκμεταλλευτεί κάποιος επιτέλους, καθώς η παρουσία σας σε τέτοιες συζητήσεις Δρ. Παναγιωταρέα είναι η πλέον κατάλληλη για να αποκαλυφθεί η παθογένεια του Ελληνικού Δημόσιου Πανεπιστήμιου, και το χάλι στο οποίο έχει περιέλθει.

Βλέπετε Δρ. Παναγιωταρέα, το Ελληνικό πανεπιστήμιο πάσχει πρώτα από όλα όχι γιατί οι φοιτητές κάνουν καταλήψεις. Πάσχει γιατί δε μπορούν να σεβαστούν ένα πανεπιστήμιο όπου κάποια σαν και εσάς, χωρίς σημαντικά ακαδημαϊκά προσόντα, χωρίς ερευνητικό έργο, χωρίς διεκπεραίωση τον βασικών υποχρεώσεων που έχετε απέναντι στο πανεπιστήμιο, κατέχει μόνιμη θέση καθηγητού σε αυτό.

Θα αναρωτιέστε με ποιο δικαίωμα σας απευθύνω τον λόγο.

H απάντηση Δρ. Παναγιωταρέα είναι ότι πρώτα από όλα με τους φόρους μου πληρώνω τους τρεις μισθούς σας – τον πρώτο στο δημόσιο πανεπιστήμιο, τον δεύτερο στην δημόσια τηλεόραση, την EΡT, τον τρίτο στο Δημοτικό Ραδιόφωνο της Αθήνας. (Tον τέταρτο μισθό σας τον πληρώνει το Ίδρυμα Ωνάση).

Και επιπλέον όπως εσείς διατηρείτε το δικαίωμα να κρίνετε τους φοιτητές εγώ ως πολίτης έχω το δικαίωμα να κρίνω εσάς.

Την αφορμή μου την δίνει η προκλητική και θρασύτατη παρουσία σας στα τηλεοπτικά πάνελ ως τμητού της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η παιδεία στη χώρα μας, όταν εσείς είστε το χαρακτηριστικότερο αίτιο.

Kαι εξηγώ:

Επισκέφτηκα τον διαδικτυακό τόπο του πανεπιστημιακού τμήματος στο οποίο διδάσκετε και μόνη εσείς από όλους τους διδάσκοντες δεν αναφέρετε ούτε το αντικείμενο του διδακτορικού σας, ούτε τις δημοσιεύσεις σας, ούτε την έρευνα την οποία πραγματοποιείτε;

Γιατί Δρ. Παναγιωταρέα;

Είναι μυστικά;

Γιατί η ακαδημαϊκή κοινότητα να μη γνωρίζει την σημαντική συνεισφορά σας στην επιστήμη την οποία απαιτεί η καθηγητική καρέκλα που καταλάβατε;

Πείτε μας λοιπόν κυρία Παναγιωταρέα, ποια είναι η ερευνητική δουλειά με την οποία ασχολείστε στην παρούσα φάση;

Σε ποια έγκυρα διεθνή επιστημονικά περιοδικά του εξωτερικού έχουν δημοσιευθεί εργασίες σας; Για να μην μπερδευτείτε, δεν εννοώ τα άρθρα σας στις εφημερίδες. Δεν εννοώ το μυθιστόρημα σας και το βιβλίο συνέντευξη ενός πολιτικού προσώπου. Εννοώ αυτά τα επιστημονικά περιοδικά (refereed scientific journals) στα οποία η δημοσίευση περνάει από κρίση ΜΕ ΚΡΙΤΕΣ από μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, (το λεγόμενο peer review system) και βάσει των οποίων η διεθνής ακαδημαϊκή κοινότητα κρίνει τα μέλη της.

Ποιες από τις εργασίες αυτές υπάρχουν στο "Citation Index", τον κατάλογο εκείνο που παρουσιάζει εργασίες άλλων επιστημόνων που αναφέρονται στο δικό σας επιστημονικό έργο;

Πόσες διδακτορικές εργασίες έχετε επιβλέψει από τότε που γίνατε καθηγήτρια και που βρίσκονται οι διδακτορικοί φοιτητές σας σήμερα;

Mε βάση ποιο επιστημονικό έργο εκλεχτήκατε στην βαθμίδα του μόνιμου καθηγητή στο δημόσιο πανεπιστήμιο;

Ποιο είναι το θέμα του διδακτορικού σας και που το εκπονήσατε;
Που δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα του; Πώς προχώρησε την επιστήμη;

Δρ. Παναγιωταρέα, όταν βγαίνετε στην τηλεόραση οι τηλεθεατές δεν είναι όλοι ανόητοι όπως εσείς πιστεύετε.

Μερικοί από αυτούς έχουν αποκτήσει και διδακτορικό, έχουν διδάξει σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, και γνωρίζουν τη σκληρή, επίμονη, ανελέητη διαδικασία που χρειάζεται για να ανέβει κάποιος τις καθηγητικές βαθμίδες.

Απαιτείται κουραστική και χρονοβόρα έρευνα, δημοσιεύσεις σε έγκριτα διεθνή επιστημονικά περιοδικά με ΚΡΙΤΕΣ, παρουσιάσεις σε διεθνή συνέδρια, επίβλεψη διδακτορικών εργασιών και ερευνητικού έργου, διδασκαλία σε μεταπτυχιακό επίπεδο και προπτυχιακό επίπεδο (δηλαδή προετοιμασία παραδόσεων, διορθώσεις εργασιών, βαθμολόγηση εξετάσεων κλπ). Ακόμα και για καθηγητές πανεπιστημίου που έχουν αποκτήσει τα διδακτορικά τους από πανεπιστήμια τα οποία βρίσκονται στη διεθνή κατάταξη πολύ υψηλότερα από ότι αυτό στο οποίο έχετε σπουδάσει εσείς, δηλαδή για επιστήμονες με τεράστιο ταλέντο και μεγάλες επιστημονικές επιδόσεις, οι απαιτήσεις της καθηγητικής καρέκλας απαιτούν όλο το χρόνο τους, όλη την ενέργειά τους, για πάρα πολλά χρόνια.

Εσείς όμως ζείτε στην Αθήνα, εργάζεστε σε τρεις (τουλάχιστον) διαφορετικές δουλειές εκτός του πανεπιστημίου, γράψατε ένα μυθιστόρημα, και ταυτόχρονα προσπαθείτε να μας πείσετε ότι εκπληρώνετε τις υποχρεώσεις σας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο που βρίσκεται σε μία άλλη πόλη από εκείνη που βρίσκεται ο τόπος κατοικίας σας και της κύριας εργασίας σας, στη Θεσσαλονίκη.

Και αυτό που με εκπλήσσει Δρ. Παναγιωταρέα, αυτό που με θυμώνει ως πολίτη και ως μέλους της ακαδημαϊκής κοινότητας είναι ότι όχι μόνο δεν κρύβεστε, αλλά επειδή έχετε το θράσος να βγαίνετε στις τηλεοράσεις και να παριστάνετε την αγανακτισμένη με την κατάντια του Ελληνικού Πανεπιστημίου, στην οποία πρώτη από όλους συνεισφέρετε εσείς.

Το διαδίκτυο είναι ένα νέο μέσο διαλόγου και μετάδοσης πληροφορίας. Αν σας αδίκησα περιμένω την απάντησή σας την οποία θα δημοσιεύσω χωρίς περικοπές αυτούσια στο blog μου, που είναι
demasamere.blogspot.com όπου βρίσκεται και η επιστολή μου προς εσάς.


Mε τιμή,

DMR

Yπόψιν
Αναστασία Δουλκέρη: Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα ΜΜΕ, ΑΠΘ
Ανδρέας Βέγλης: Αναπληρωτής Καθηγητής, Τμήμα ΜΜΕ, ΑΠΘ
Ελευθερία Καρνάβου: Πρόεδρος Ενιαίου Συλλόγου Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού, ΑΠΘ
Γιάννης Κρεστενίτης: Γραμματέας Πρόεδρος Ενιαίου Συλλόγου Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού, ΑΠΘ
Γιάννης Πρετεντέρης: Δημοσιογράφος
Στάθης Σταυρόπουλος: Δημοσιογράφος – Σκιτσογράφος Εφημερίδα Ελευθεροτυπία
Λάκης Λαζόπουλος: Ηθοποιός – Σχολιαστής


Εφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ"
Εφημερίδα Πρώτο Θέμα
Περιοδικό "Δες" Εφημερίδα Παρών
Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
Εφημερίδα Καθημερινή
Ραδιοφωνικός Σταθμός Σκαι
Εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία
Εφημερίδα το 'Εθνος
Εφημερίδα Αυγή
Εφημερίδα ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Press-gr Blog

Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 2019

Η Δημοκρατία σε κίνδυνο



Η de facto μονομερής ενημέρωση υπέρ της κυβέρνησης σε συνθήκες αδιαφάνειας, ανομίας και κατάλυσης της δημοσιογραφικής ανεξαρτησίας


Link:

Toυ Γ. Λακόπουλου

«Και ποιος θα το μάθει;»

Απάντηση εκδοτικού παράγοντα της εποχής σε παρατήρηση δημοσιογράφου ότι ο τότε Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου θα καταγγείλει τις μεθοδεύσεις σε βάρος του.

« H Le Monde εστίαζε ανέκαθεν στην ανεξαρτησία των δημοσιογράφων από την γραμμή της ιδιοκτησίας. Σήμερα η ανεξαρτησία κινδυνεύει. Εμείς, ως δημοσιογράφοι της είμαστε αποφασισμένοι να  την υπερασπιστούμε  και να διατηρήσουμε τη σχέση εμπιστοσύνης με τους αναγνώστες μας».

Από τη διεθνή ειδησεογραφία των ημερών.

Ένα φάντασμα πλανάται το τελευταίο διάστημα πάνω από την Γ’ Ελληνική Δημοκρατία: το φάντασμα της μονόπλευρης ενημέρωσης υπέρ του κόμματος που βρίσκεται σήμερα στην κυβέρνηση.

Ενας ιστός της αράχνης -που περιλαμβάνει παροχές, συναλλαγές, παρεμβάσεις, υποσχέσεις και απειλές- παγιδεύει τα  ΜΜΕ στην άκριτη υποστήριξη της κυβερνητικής παρουσίας και την τυφλή αποδόμηση της αντιπολιτευτικής δράσης.
Ειδικά μετά τις εκλογές η κυριαρχία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην πληροφόρηση είναι απόλυτη και εν δυνάμει απολυταρχική. Ένας κύκλος  ΜΜΕ και δημοσιογράφων λειτουργούν σα να βρίσκονται στην υπηρεσία του -και συχνά βρίσκονται.

Στη χώρα ισχύει πάντα η πλήρης ελευθερία του λόγου και του Τύπου, όπως αρμόζει σε μια κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Ο καθένας μπορεί να ιδρύσει ένα μέσο ενημέρωσης οποιασδήποτε μορφής και να υποστηρίζει οποια πολιτική και όποιο κόμμα θέλει – ασκώντας   δικαίωμα. Τύποις όλα δείχνουν κανονικά.

Στην πράξη όμως έχει επιβληθεί de facto ένα ιδιότυπο καθεστώς κατά το οποίο η συντριπτική πλειοψηφία των μέσων, ολοκλήρου του μιντιακού  φάσματος, αποθεώνουν την κυβέρνηση αναδεικνύοντας αρετές που δεν έχει και απομονώνουν την αξιωματική αντιπολίτευση με αποσιώπηση ή διαστρέβλωση της παρουσία της.

Εμφανώς το σύστημα ενημέρωσης βρίσκεται εκτός ισορροπίας. Με αφύσικο τρόπο. Και πέρα από την εύλογη εμπλοκή των ΜΜΕ στο πολιτικό παιχνίδι. Κανείς δεν το επιβάλλει παρανόμως. Αλλά το επιβάλλει δια της χρήσης άλλων μέσων. Εξ αντικειμένου η μονομέρεια είναι κραυγαλέα και επεκτείνεται. Με αποτέλεσμα η ενημέρωση στη χώρα να είναι προβληματική, επειδή είναι εν πολλοίς ελεγχόμενη. Αυτή η κατάσταση νοθεύει την ενημέρωση, ακυρώνει τη δημοσιογραφία και εγκυμονεί κινδύνους για τη Δημοκρατία.

Για πολλά ισχυρά ΜΜΕ υπάρχει μόνο η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός και τους πιστώνουν ακόμη και όσα δεν τους ανήκουν.  Η αξιωματική αντιπολίτευση και ο αρχηγός της ωθούνται στο περιθώριο και τους χρεώνουν μέχρι και τις εφτά πληγές του Φαραώ.

Αυτή η προβληματική κατάσταση έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που είναι ταυτόχρονα πηγές και αποτελέσματα  της μονομέρειας.
Π.χ. στην τηλεόραση υπάρχει εμφανής προνομιακή λειτουργία υπέρ της κυβέρνησης και μεροληψία σε βάρος της αντιπολίτευσης. Με την παραβίαση της δεοντολογίας  και τη μετατροπή καναλιών σε εργαλείο προσωπικών επιδιώξεων του ιδιοκτήτη τραυματίζεται ο πλουραλισμός και η ανεμπόδιστη διακίνηση της πληροφορίας.

Στον Τύπο, εκτός από το απόλυτο μονοπώλιο στη διανομή, σε κάποιες περιπτώσεις η εκδοτική ιδιότητα είναι πάρεργο ή κλάδος άλλων δραστηριοτήτων.
Στο Διαδίκτυο, παρά την φαινομενική ελευθερία, η ροή μαύρου και ανεξέλεγκτου χρήματος, αλλά και η εμφανής διαφημιστική  χρηματοδότηση, δημιουργεί υπερτροφικούς πόλους ενημέρωσης που στοιχίζονται στην κυβερνητική υποστήριξη με κραυγαλέο τρόπο και καλλιεργούν την παραπληροφόρηση σε βάρος της αντιπολίτευσης- σε βαθμό buling κατά των στελεχών της ενίοτε.

Σε μεγάλα έντυπα, ηλεκτρονικά και ψηφιακά μέσα ενημέρωσης, η δημοσιογραφία με τους κανόνες της έχει εξοβελιστεί από τη λογοκρισία και την υποχρεωτική εξυπηρέτηση της κυβέρνησης -σε συνδυασμό με την επιβαλλόμενη άνωθεν επίθεση στην αντιπολίτευση.

Σε πολλά ΜΜΕ οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να γράψουν ή να μεταδώσουν τις  πληροφορίες και τις ειδήσεις που γνωρίζουν, ούτε  να διατυπώσουν ελεύθερα τη γνώμη τους.

Η αδέσμευτη δημοσιογραφία είναι είδος σε ανεπάρκεια. Η ανεξαρτησία του δημοσιογράφου θεωρείται  ανέκδοτο. Ο διευθυντικός αυταρχισμός στα ΜΜΕ  είναι αντίστοιχος της ποιότητας όσων επιλέγονται για διευθυντές.

Στην αδιαφάνεια, τον έλεγχο, τον εξαναγκασμό και την διατεταγμένη δημοσιογραφία προστίθεται και η πρωτοφανής επιχείρηση δημιουργίας κυβερνητικού στρατού δημοσιογράφων… δια νόμου. Με τις επίσημες προσλήψεις στα υπουργεία και τον κρατικό μηχανισμό εν γένει.
Με σίγουρη κρατική μισθοδοσία, πολλαπλάσια των ισχνών αμοιβών που δίνουν -όταν τις δίνουν- οι μιντιακές  επιχειρήσεις, δημιουργείται μια κάστα πραιτοριανών ενός κόμματος στην ενημέρωση- με λεφτά των φορολογούμενων.

Είναι επίσης πρωτοφανής η ετερόκλητη συσσώρευση προβεβλημένων δημοσιογράφων στο Μέγαρο Μαξίμου, χωρίς επαρκείς εξηγήσεις  δημοσίου συμφέροντος.

Στην ΕΡΤ ανακυκλώνεται ο… παραδοσιακός κυβερνητικός έλεγχος σε άλλη κατεύθυνση και με άλλα πρόσωπα πλέον.

Σ’ αυτό το σκηνικό η ελευθεροτυπία και η ανεμπόδιστη ενημέρωση υπάρχει μονο στα χαρτιά. Στην πράξη η δύναμη του χρήματος, η χρήση της κρατικής  εξουσίας, η κομματική παρέμβαση και η στενευμένη δημόσια και ιδιωτική χρηματοδότηση τα ακυρώνουν.

Οι δημοσιογράφοι, έπαψαν να είναι λειτουργοί της ενημέρωσης. Οι περισσότεροι προσφέρουν εργασία για με εξευτελιστική αμοιβή, που δε καταβάλλεται καν συχνά. Πλέον συγκροτούν ένα αδύναμο προλεταριάτο.

Κυνηγώντας τον βιοπορισμό τους αυτοεξετελίζονται, υποτασσόμενοι σε υποδείξεις και κατ’ εντολήν   αξιολόγηση ειδήσεων. Χωρίς δικαιώματα και επαγγελματική υπόσταση απλώς εκτελούν εντολές  των «ανωτέρων» τους.

Στο ραδιοφωνικό τομέα δημοσιογράφοι συμπράττουν αντιδεοντολογικά με επιχειρήσεις που εμφανίζονται ως χορηγοί εκπομπών και προβάλλουν οι ίδιοι το διαφημιστικό υλικό των εταιριών ως πληροφορία -παροτρύνοντας επίμονα το κοινό να τις προτιμήσει.

Η Δημοκρατία φθίνει χάνοντας το οξυγόνο της ενημέρωσης. Αλλά η Πολιτεία δεν ασκεί ούτε καν τον βασικό έλεγχο στις μιντιακές επιχειρήσεις που παραβιάζουν την εργασιακή, την φορολογική και την ασφαλιστική νομοθεσία. Ή λειτουργούν με αδιαφάνεια και   πόρους άγνωστης προέλευσης, αλλά εμφανούς σκοπιμότητας.

ΥΓ: 
Για όσους μιντιακούς επιχειρηματίες λένε «μαγαζί μου είναι, ό,τι θέλω κάνω»
η απάντηση ήρθε από το Παρίσι, μόλις προχθές: ΕΔΩ.

Πόσοι Έλληνες δημοσιογράφοι θα υπέγραφαν ένα τέτοιο κείμενο;

Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2019

Οι 10 αλήθειες για την Επιτροπή Ανταγωνισμού


Βασιλική Θάνου



Link:


Είναι αλήθεια πως η Ν.Δ. προσπαθεί να διώξει από την Επιτροπή Ανταγωνισμού τη Βασιλική Θάνου, όχι γιατί δεν κάνει καλά τη δουλειά της, αλλά επειδή την έβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ; Το ακριβώς αντίθετο: θέλει να τη διώξει επειδή κάνει καλά τη δουλειά της. 

1)      Η Βασιλική Θάνου ορίστηκε πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού στις αρχές του 2019, έπειτα από πρόταση του Αλέξη Τσίπρα. Μετράει δηλαδή μόλις 7 μήνες στη συγκεκριμένη θέση. 

2)      Προηγούμενος πρόεδρος ήταν ο Δημήτρης Κυριτσάκης. Έκανε δύο θητείες, παρέμεινε στη θέση 10 ολόκληρα χρόνια. 

3)      Ο κ. Κυριτσάκης ορίστηκε πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού το 2009 με πρόταση τού τότε υπουργού Ανάπτυξης Κωστή Χατζηδάκη. Ήταν κι αυτός δικαστικός λειτουργός (έφτασε μέχρι την αντιπροεδρία του Αρείου Πάγου) και τότε είχε μόλις συνταξιοδοτηθεί. Η θητεία του ανανεώθηκε το 2014, πάλι με πρόταση του κ. Χατζηδάκη.

4)      Δικηγόρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού επί Κυριτσάκη ήταν ο νυν υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης. Αν αυτό σημαίνει κάτι... 

5)      Ο ρόλος της Επιτροπής Ανταγωνισμού είναι, επιγραμματικά, ο εξής:
·           Διατήρηση ή αποκατάσταση της υγιούς ανταγωνιστικής δομής της αγοράς.
·           Προστασία των συμφερόντων του καταναλωτή.
·           Οικονομική ανάπτυξη.

6)      Σημαντικός ο ρόλος της Επιτροπής Ανταγωνισμού, δεν λέω, η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς είναι κάτι που απαιτεί διαρκή εποπτεία. Αλλά έχω την αίσθηση πως το πολιτικό, ειδικό βάρος της είναι πιο μικρό σε σχέση με άλλες Ανεξάρτητες Αρχές, π.χ. το ΕΣΡ. Τότε γιατί ο χαμός με τον διορισμό της Βασιλικής Θάνου;

7)      Η απάντηση είναι απλή: επειδή η Επιτροπή Ανταγωνισμού ασχολήθηκε με το μονοπώλιο στη διανομή του Τύπου στη χώρα μας, από το πρακτορείο «Άργος» που ανήκε στον Βαγγέλη Μαρινάκη. Casus belli για πολλούς δημοσιογράφους και ΜΜΕ. 

8)      Επί κ. Κυριτσάκη το «Αργος» δεν αντιμετώπισε κάποιο πρόβλημα με την Επιτροπή. Ας ήταν καλά ο πρόεδρός της. Επί κ. Θάνου τα πράγματα άλλαξαν. Πάρθηκαν αποφάσεις εναντίον του μονοπώλιου. Και ήδη πραγματοποιείται έλεγχος στο πρακτορείο, το οποίο αναγκάστηκε να πάρει πίσω μονομερείς αποφάσεις εναντίον κάποιων εφημερίδων.  

9)      Για να καταλάβετε πόσο όμορφα και αγγελικά είναι πλασμένος ο κόσμος, δείτε αυτό: η Επιτροπή Ανταγωνισμού διερεύνησε το πρακτορείο «Άργος» επειδή ανήκε κατά 70% στον Βαγγέλη Μαρινάκη που κατείχε και εφημερίδες ο ίδιος, οπότε είχαμε καραμπινάτη νόθευση του υγιούς ανταγωνισμού. Τι συνέβη λοιπόν; Ο κ. Μαρινάκης δήλωσε στην Επιτροπή πως μοίρασε τις μετοχές του (τις δώρισε μήπως; τις χάρισε; τις έστειλε με κούριερ;) στα Παραπολιτικά, το Πρώτο Θέμα και τον Πρωταθλητή! Η Επιτροπή Ανταγωνισμού επί Κυριτσάκη το αποδέχτηκε ασμένως, δεν γνωρίζω μήπως του έστειλε και συγχαρητήρια επιστολή.  

10)  Ποιες υποθέσεις εξέτασε (ή εξετάζει) επί Βασιλικής Θάνου η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Μία για ένα θέμα με Βωξίτες και μία με το «Άργος». Εσείς ποια από τις δύο λέτε να ενδιαφέρει περισσότερο (σε πολιτικό επίπεδο) και ποιους άραγε καίει; 

Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2019

Δανεισμός τέλος: «Αν θέλετε τα Γλυπτά του Παρθενώνα, αναγνωρίστε ότι είναι δικά μας», λέει το Βρετανικό Μουσείο





Πηγή: iefimerida.gr

Με μια προκλητική απάντηση της εκπροσώπου του Βρετανικού Μουσείου στην εφημερίδα «Τα Νέα», μάλλον παίρνει τέλος η συζήτηση για τον δανεισμό των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα, όπως πρότεινε με τη συνέντευξή του στον Observer ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Προϋπόθεση για να μπούμε σε οποιαδήποτε συζήτηση περί δανεισμού των Γλυπτών του Παρθενώνα είναι να αναγνωρίσετε ότι νόμιμος ιδιοκτήτης τους είναι η Βρετανία και όχι η Ελλάδα» ήταν η δήλωση-απάντηση της εκπροσώπου τύπου του Μουσείου στον Ελληνα Πρωθυπουργό, προσθέτοντας ότι οποιαδήποτε απόφαση θα ληφθεί από το Βρετανικό Μουσείο και όχι από την βρετανική κυβέρνηση.

Η απάντηση μάλλον δίνει πρόωρο τέλος στην ιδέα να επιστραφούν τα Γλυπτά έστω και ως δάνειο με αφορμή τους εορτασμούς για τα 200 χρόνια της Επανάστασης του 1821 αφού όχι μόνο δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει τέτοια δήλωση από την οποιαδήποτε Ελληνική κυβέρνηση, αλλά ο κ. Μητσοτάκης είχε φροντίσει νωρίτερα, στην ίδια αυτή συνέντευξη στον Observer, να σημειώσει οτι: « Οχι απλώς «η απαίτηση μας για επιστροφή των γλυπτών παραμένει ακέραια», αλλά και οτι ο δανεισμός των γλυπτών δεν θα αποτελούσε απλώς και μόνο μια χειρονομία καλής θέλησης αλλά και μια «ουσιαστική αναγνώριση των Βρετανών για το δίκαιο της ελληνικής απαίτησης».

Επιμένει στην σκληρή γραμμή το Βρετανικό Μουσείο

Η απάντηση της εκπροσώπου του Μουσείου είναι η ίδια που είχε δώσει και πάλι στα Νέα ο διευθυντής του Μουσείου Χάρτβιχ Φίσερ, που είχε πει αποκλείσει το ενδεχόμενο μόνιμης επιστροφής η επ αόριστον δανεισμού των γλυπτών, αρνούμενος ακόμα και τον βραχυχρόνιο δανεισμό τους αν η Ελλάδα δεν αναγνωρίσει ότι ανήκουν στους Βρετανούς.


Η εφημερίδα φιλοξενεί ακόμα δήλωση και από την Ντάουνινγκ Στριτ, με τον εκπρόσωπο του Μπόρις Τζόνσον να επισημαίνει ότι τα Γλυπτά του Παρθενών αποτελούν ιδιοκτησία του Βρετανικού Μουσείου και συνεπώς οι αποφάσεις που σχετίζονται με αυτά λαμβάνονται από τους Επιτρόπους του Βρετανικού Μουσείου χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις.
Άγρια κόντρα με τον ΣΥΡΙΖΑ

Η πρόταση Μητσοτάκη προκάλεσε μεγάλη κόντρα της κυβέρνησης με τον ΣΥΡΙΖΑ με την αξιωματική αντιπολίτευση να κάνει λόγο για «μεγαλειώδη γκάφα» του Κυριάκου Μητσοτάκη και την πρώην υπουργό Πολιτισμού Μυρσίνη Ζορμπά να κατηγορεί τον πρωθυπουργό, ότι «ο δανεισμός των Γλυπτών προς έκθεση αποδέχεται στην ουσία τις κατά καιρούς απαντήσεις των δανειστών, περί αναγνώρισης της κυριότητας εκ μέρους της χώρας μας ως προϋπόθεση του δανεισμού, γεγονός το οποίο υπονομεύει και ακυρώνει την οριστική επιστροφή και επανένωση».


Για απίστευτο κυνισμό κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ και την Μυρσίνη Ζορμπά η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, σημειώνοντας τις προϋποθέσεις που έχει θέσει ο κ. Μητσοτάκης για τον δανεισμό των γλυπτών, την επισήμανσή του οτι το αίτημα της επιστροφής παραμένει ακέραιο και θυμίζοντας τα έργα και τις ημέρες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στον χώρο του Πολιτισμού.

Μενδώνη: Δεν δεχόμαστε ότι η κυριότητα ανήκει στους Βρετανούς

Η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, μιλώντας στον ΣΚΑΙ είπε ακόμα ότι είναι απολύτως ψευδές ότι αποδεχόμαστε ότι η κυριότητα των Γλυπτών ανήκει στους Βρετανούς. «Από την στιγμή που έχουμε κλοπή ή δεν δημιουργείται κανένα απολύτως δικαίωμα. Η πάγια θέση είναι ότι η Ελλάδα όχι απλώς δεν αναγνωρίζει την ιδιοκτησία των Γλυπτών αλλά ούτε τη νομή ούτε και την κατοχή». Είπε ακόμα ότι ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, έθεσε ένα απολύτως σαφές και ξεκάθαρο θέμα προς τους Βρετανούς. Ένα αίτημα δανεισμού, υπό την προϋπόθεση του πλαισίου που ήδη υπάρχει. Δεν τίθεται θέμα κυριότητας των γλυπτών. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε την κλοπή», ξεκαθάρισε.

Η κ. Μενδώνη είπε ακόμα ότι ο δανεισμός, η πρόταση να εκτεθούν στην Αθήνα από τον πρωθυπουργό δεν αλλάζει το πάγιο αίτημα. Έχουν ανταποκριθεί πολύ θετικά στο αίτημα του πρωθυπουργού. Είναι μια χειρονομία καλής θέλησης. Εμείς σαν υπουργείο Πολιτισμού θα ετοιμάσουμε την γραπτή πρόταση και ο πρωθυπουργός έχει την απόλυτη δικαιοδοσία των κινήσεων». Στο ερώτημα αν είναι έτοιμη η πρόταση, η υπουργός Πολιτισμού είπε ότι ετοιμάζεται η πρόταση και όλα είναι θέμα διαπραγμάτευσης.