Ο διεστραμμένος σχιζοφρενής Αδόλφος Χίτλερ είχε όνειρο και σκοπό να δει την παρέλαση της Βέρμαχτ και τα SS των ΝΑΖΙ στη Μόσχα, μάλιστα ετοιμαζόταν γι' αυτό και πράγματι την είδε! Αλλά πώς;;;;
Στρατιώτες, αξιωματικοί και στρατηγοί του στρατού "Κέντρου" της ΝΑΖΙστικής Βέρμαχτ επιτέλους είδαν την Μόσχα αλλά ως αιχμάλωτοι.
80.000 ηττημένοι Γερμανοί στρατιωτικοί "περιηγήθηκαν" στους δρόμους της πόλης υπό συνοδεία, το γεγονός που έμεινε γνωστό ως «η παρέλαση των ηττημένων» αν και η ονομασία που είχε δώσει η NKVD ήταν «το μεγάλο βαλς»
Στην συνέχεια, υπό τα χειροκροτήματα των Μοσχοβιτών, όλοι οι δρόμοι πλύθηκαν με νερό για να "φύγει η πράσινη μούχλα".
Από ραδιοφωνικό ρεπορτάζ του Γάλλου συγγραφέα Jean-Richard Blok για τους συμπατριώτες του:
«Μόλις τους είδα όλους, 80.000! Τα απομεινάρια του Γερμανικού ΝΑΖΙστικού στρατού και των συμμάχων τους του ΑΞΟΝΑ στο “Κέντρο”'. Αιχμάλωτοι από κοντά, Βιτέμπισκ, Μπομπρούισκ, Mινσκ...
Βγήκα να
τους κοιτάξω, όπως όλοι οι Ρώσοι Μοσχοβίτες.
Το ραδιόφωνο
καλεί για ηρεμία. Υπερβολικά μέτρα ασφαλείας.
Το πλήθος
της Μόσχας εντυπωσιάζει με την αξιοπρεπή συμπεριφορά του...
Ο καιρός ήταν καλός, και οι Μοσχοβίτες ήταν ντυμένοι με λευκά λινά κοστούμια και ελαφριά φορέματα.
Ένα γήινο, γκριζόμαυρο "ποτάμι" αιχμαλώτων ΝΑΖΙστών κυλούσε ανάμεσα σε δύο όχθες από ανθρώπους και ο ψίθυρος των φωνών, που συγχωνεύονταν, θρόιζε σαν καλοκαιρινό αεράκι.
Αυτοί οι χιλιάδες άνθρωποι μόνον μια φορά πέρασαν τα σύνορα της περιφρονητικής ενατένισης.
Καθώς πέρασε και η τελευταία σειρά των ΝΑΖΙστών, εμφανίστηκαν ψεκαστήρες, που άστραφταν από ασήμι και ψέκαζαν την άσφαλτο με απολυμαντικό - αντισηπτικό υγρό για να καθαρίσει ο δρόμος από τη ΝΑΖΙστική χολέρα κι από μόλυνση.
Τότε ήταν
που ο ρωσικός λαός ξέσπασε σε γέλια.
Και όταν
ένας γίγαντας γελάει, κάτι σημαίνει ...»
