UBS: Η περιουσία των δισεκατομμυριούχων υπερδιπλασιάστηκε σε σχεδόν 10 χρόνια

 https://www.capital.gr/diethni/3889293/ubs-i-periousia-ton-disekatommuriouxon-uperdiplasiastike-se-sxedon-10-xronia/

 Η περιουσία των δισεκατομμυριούχων υπερδιπλασιάστηκε σε διεθνές επίπεδο σε ένα διάστημα σχεδόν 10 ετών, καταγράφοντας μεγαλύτερη αύξηση από τις χρηματαγορές, σύμφωνα με μία έρευνα της UBS, σύμφωνα με την οποία αυτή η απόκτηση πλούτου αφορά κυρίως τους δισεκατομμυριούχους του τεχνολογικού τομέα.

 

Το διάστημα μεταξύ 2015 και 2024, η αθροιστική περιουσία των δισεκατομμυριούχων αυξήθηκε κατά 121%, περνώντας από τα 6,3 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2015 στα 14 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2024, ανέφερε σήμερα η ελβετική τράπεζα σε ένα δελτίο Τύπου.

 

Η περιουσία τους, επομένως, αυξήθηκε παραπάνω σε σύγκριση με τον δείκτη MSCI AC World, που χρησιμοποιείται για να μετρηθεί η εξέλιξη των χρηματαγορών σε παγκόσμιο επίπεδο. Κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου, αυτός ο δείκτης κατέγραψε μία αύξηση 73%.

 

Αυτά τα δέκα χρόνια, ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων στο κόσμο αυξήθηκε από τους 1.757 στους 2.682, με την κορύφωση να καταγράφεται το 2021 με 2.686 δισεκατομμυριούχους. "Έκτοτε παρέμεινε σταθερός", διευκρινίζει η τράπεζα.

 

Σύμφωνα με την έρευνα της UBS, η περιουσία των Κινέζων δισεκατομμυριούχων υπερδιπλασιάστηκε μεταξύ 2015 και 2020, φθάνοντας στα 2,1 τρισεκατομμύρια δολάρια, όμως στη συνέχεια μειώθηκε στα 1,8 τρισεκατομμύρια δολάρια.

 

Αντιθέτως, οι δισεκατομμυριούχοι της Βόρειας Αμερικής συνέχισαν να βλέπουν την περιουσία τους να αυξάνεται καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, με μια αύξηση άνω του 50% το διάστημα μεταξύ 2015 και 2020, κατόπιν 58,5% το διάστημα μεταξύ του 2020 και του 2024, στα 6,1 τρισεκατομμύρια δολάρια.

 

Στη δυτική Ευρώπη, η περιουσία τους αυξήθηκε από τα 1,5 τρισεκατομμύρια στα 2,1 τρισεκατομμύρια δολάρια το διάστημα μεταξύ 2015 και 2020, με τον ρυθμό αύξησης να επιβραδύνεται έκτοτε. Το 2024 η αθροιστική περιουσία των δισεκατομμυριούχων ανερχόταν σε 2,7 τρισεκατομμύρια δολάρια.

 

Παρά τις διαφορές ανά περιοχή, ο πλουτισμός των δισεκατομμυριούχων εξηγείται σε μεγάλο μέρος από την "ταχεία αύξηση" των αθροιστικών περιουσιών στον τομέα της τεχνολογίας.

 

Η περιουσία των δισεκατομμυριούχων αυτού του κλάδου τριπλασιάστηκε σε αυτήν την περίοδο, φθάνοντας στα 2,4 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2024.

 

Ακολουθούν οι περιουσίες που συνδέονται με τη βιομηχανία, οι οποίες πέρασαν από τα 480,4 δισεκατομμύρια στα 1,3 τρισεκατομμύρια δολάρια κατά τη διάρκεια αυτών των 6 ετών.

 

Σύμφωνα με τους συντάκτες της έρευνας, ο τομέας που καταγράφει τη μεγαλύτερη υποχώρηση είναι εκείνος των ακινήτων.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Όταν ο Μίκης Θεοδωράκης τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης Λένιν

ΕΡΤ Αρχείο

 

Στις 6 Οκτωβρίου του 1983 ο Μίκης Θεοδωράκης τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης Λένιν για τη συνδρομή του στην ενίσχυση της ειρήνης μεταξύ των λαών.

Ήταν το αντίστοιχο του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης του τότε Ανατολικού Μπλοκ και τα τιμώμενα πρόσωπα ήταν διεθνείς εξέχουσες προσωπικότητες των επιστημών, των γραμμάτων και των τεχνών, καθώς και ηγετικές μορφές και πολιτικά πρόσωπα κομμουνιστικών ή αριστερών πεποιθήσεων.

Το βραβείο μετονομάστηκε σε Διεθνές Βραβείο Ειρήνης Λένιν για την Ενίσχυση της Ειρήνης μεταξύ των Λαών το 1956 στο εικοστό συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος όταν ο Νικήτα Χρουστσώφ ήταν ο Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης.

 

Η απονομή του βραβείου γινόταν ετησίως και συνεχίστηκε μέχρι το 1990. 

 

Με το βραβείο Λένιν τιμήθηκαν από την Ελλάδα:

1. ο λογοτέχνης και ποιητής Κώστας Βάρναλης το 1958

2. ο αγωνιστής της λευτεριάς Μανώλης Γλέζος το 1962

3. ο ποιητής των αγώνων Γιάννης Ρίτσος το 1976

4. ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης το 1983

5. ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, Χαρίλαος Φλωράκης, το 1984.

 

Προσωπικότητες από όλον τον κόσμο έχουν τιμηθεί με το συγκεκριμένο βραβείο Λένιν για την πολιτική τους δράση, το επιστημονικό και καλλιτεχνικό τους έργο όπως:

1. ο Χιλιανός ποιητής Πάμπλο Νερούδα

2. ο Γερμανός θεατρικός συγγραφέας Μπέρτολτ Μπρεχτ

3. η Ινδή πολιτικός και πρόεδρος της Ινδίας Ίντιρα Γκάντι

4. ο Νοτιοαφρικάνος Νέλσον Μαντέλα, αγωνιστής - ακτιβιστής κατά του Απαρτχάιντ και μετέπειτα πρόεδρος της Νοτίου Αφρικής

5. ο Ισπανός ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο.

.............................................

Ακολουθούν πλάνα αρχείου από την τελετή που έλαβε χώρα στη Μόσχα, σε συγκεκριμένο χώρο απονομής βραβείων στο Κρεμλίνο, όπου διακρίνεται ο πρόεδρος της επιτροπής των βραβείων Νικολάι Νικολάγιεβιτς Μπλαχίν, διακεκριμένος χειρούργος και πρωτοπόρος ογκολόγος να απονέμει στον Μίκη Θεοδωράκη το βραβείο και το μετάλλιο που το συνοδεύει.

Ακολούθως ο Μίκης Θεοδωράκης απευθύνει ευχαριστήριο λόγο στην αίθουσα τελετών.

Είναι αφιέρωμα από το Αρχείο της ΕΡΤ με αφορμή την επέτειο 41 χρόνια από την βράβευση του Μίκη Θεοδωράκη με το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης Λένιν για την Ενίσχυση της Ειρήνης μεταξύ των Λαών, στις 6 Οκτωβρίου 1983.

ΑΤΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ Συνεργασίας & Εμπιστοσύνης: Ειδική συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου για την πολιτική προστασία και τη θωράκιση της Αττικής,

Στην ειδική συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου για την πολιτική προστασία και τη θωράκιση της Αττικής, ο Γιώργος Ιωακειμίδης επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης υποστήριξε πως ως παράταξη δεν θέλουν να κάνουν εύκολη κριτική, αλλά να καταθέτουν προτάσεις για το καλό του τόπου μας.

Ο Αττικός Κύκλος Συνεργασίας & Εμπιστοσύνης κατέθεσε 10 + 1 προτάσεις για την πολιτική προστασία, με γνώμονα την ανάγκη αντιμετώπισης των έκτακτων φαινομένων από την κλιματική κρίση. Πρέπει, όπως ανέφερε, ο Γιώργος Ιωακειμίδης να οργανωθεί η Πολιτική Προστασία να είναι αποτελεσματική και να κινηθούμε γρήγορα για την ασφάλεια των πολιτών. 

 

Ακολουθούν επιγραμματικά οι προτάσεις του ΑΤΤΙΚΟΥ ΚΥΚΛΟΥ Συνεργασίας και Εμπιστοσύνης.

 

10+1 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

 

1. Αναχρονιστική Δομή του Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

► Επαναξιολόγηση της δομής του Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας.

 

► Ανταλλαγή τεχνογνωσίας με χώρες και μητροπολιτικούς Δήμους του εξωτερικού.

 

2. Πολυνομία-Έλλειμμα Κωδικοποίησης του Κανονιστικού Πλαισίου για την Πολιτική Προστασία

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

► Την κωδικοποίηση του κανονιστικού πλαισίου που διέπει την Πολιτική Προστασία και η οποία λόγω των συνθηκών αποτελεί σήμερα αδήριτη ανάγκη.

 

3. Έλλειψη Πόρων, Μέσων και Ανθρώπινου Δυναμικού

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

► Διοχέτευση του 1% του ΦΠΑ που εισπράττεται στην Αττική για τη δημιουργία και συντήρηση υποδομών Πολιτικής Προστασίας.

► Άμεση στελέχωση όλων των αρμόδιων υπηρεσιών των φορέων Πολιτικής Προστασίας καθώς και των Δασικών Υπηρεσιών της χώρας.

► Δημιουργία οργανωμένου δικτύου πυροφυλακίων, αξιοποιώντας τα δίκτυα των εθελοντών και τα μέλη της πολιτικής προστασίας που γνωρίζουν το δάσος.

 

 4. Εκπαίδευση του Προσωπικού των ΟΤΑ και των Αιρετών που εργάζονται εντεταλμένοι στην Πολιτική Προστασία

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

► Στοχευμένη και συνεχή εκπαίδευσή των υπαλλήλων και των αιρετών Δήμων και των Περιφερειών για κάθε είδους καταστροφή είναι αναγκαία για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά τους. 

 

5. Συντονισμός των Διαθέσιμων Μέσων των ΟΤΑ για τη Συνδρομή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

► Ανάληψη του συντονισμού του συνόλου των μέσων (μηχανήματα έργου, υδροφόρα οχήματα, λεωφορεία κ.λπ.) των ΟΤΑ από έναν κεντρικό μηχανισμό με την ανάπτυξη ειδικής πλατφόρμας με πραγματική εικόνα διαθεσιμότητας των μέσων σε όλη τη χώρα. 

 

6. Ανάληψη Αρμοδιοτήτων από τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Συντονιστικά Όργανα Πολιτικής Προστασίας (ΠΕΣΟΠΠ) για το Συντονισμό Δράσεων Δήμων Ανά Περιφερειακή Ενότητα

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

► Τα ΠΕΣΟΠΠ να αναλάβουν περαιτέρω συντονιστικές και εποπτικές αρμοδιότητες σε επίπεδο Περιφερειακών Ενοτήτων, όταν τίθενται ζητήματα που εμπλέκονται παραπάνω από ένας Δήμοι.

 

7. Χρήση Νέων Τεχνολογιών για την Πολιτική Προστασία

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

► Χρήση νέων τεχνολογιών για την Πολιτική Προστασία και συνέργειες με Πανεπιστημιακά Ιδρύματα της χώρας.

 

8. Σύγχρονες Πολιτικές για τη Διαχείριση των Δασών

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

► Την ανάπτυξη της οικονομίας του δάσους. Υπάρχουν πολλές δυνατότητες αξιοποίησης του δασικού πλούτου που μπορούν να ενισχύσουν σημαντικά τις τοπικές κοινωνίες (πχ οργανωμένη υλοτομία, εκμετάλλευση ρητίνης κ.λπ.).

Οι πολιτικές αυτές θα πρέπει να διαμορφωθούν με τη συμμετοχή των ΟΤΑ Α΄ και Β΄ βαθμού.

► Ανάληψη μέτρων για την διασφάλιση της παρ. 3 του άρθρου 117 του Συντάγματος της Ελλάδος για την υποχρεωτική κήρυξη αναδασωτέων των περιοχών που καταστράφηκαν από πυρκαγιά ή με άλλον τρόπο αποψιλώθηκαν και να διασφαλιστεί ότι αποκλείεται να διατεθούν για άλλο προορισμό.

► Ταχεία ολοκλήρωση της ανάπτυξης των έργων ορεινής υδρονομίας στους 5 ορεινούς όγκους της Αττικής. 

 

9. Επίσπευση Μελετών και Έργων Αντιπλημμυρικής Προστασίας

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

► Συνολική αναμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου για την αδειοδότηση και δημοπράτηση των αντιπλημμυρικών μελετών και έργων.

 

10. Ενίσχυση των Εθελοντικών Ομάδων Πολιτικής Προστασίας

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

► Να προβλεφθούν θεσμοθετημένα πρόσθετα μέτρα ενίσχυσης των εθελοντικών ομάδων, εκτός από τα ήδη υπάρχοντα σε υλικά και σε μέσα (εξοπλισμός, είδη ρουχισμού και υπόδησης που μπορούν να παρέχουν και οι ΟΤΑ Α΄ και Β΄ βαθμού), ως ένας γενικότερος τρόπος προσέλκυσης κόσμου στις εθελοντικές ομάδες πολιτικής προστασίας.

 

11. Ολοκληρωμένος Αντιπλημμυρικός Σχεδιασμός και Εφαρμογή ΠΕΣΠΚΑ

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

► Την υλοποίηση των αντιπλημμυρικών σχεδίων να τις αναλάβουν οι Περιφέρειες, αυτό όμως θα πρέπει να γίνει με όρους μητροπολιτικότητας, με σκοπό τη μείωση των γραφειοκρατικών εμποδίων και την αποφυγή αλληλοεπικαλύψεων.

► Επαναξιολόγηση των αστικών δικτύων ομβρίων ως προς την παροχετευτικότητά τους, καθώς πρόσφατα είδαμε συμπολίτες μας να κινδυνεύουν σε περιοχές όπως τα Σεπόλια και το Παγκράτι, ακόμη και στο κέντρο της Αθήνας, στη Βασιλίσσης Σοφίας, από νερά μιας βροχόπτωσης.

► Τη σύσταση αυτοτελούς Υπηρεσίας στην Περιφέρεια Αττικής (λόγω της εμπλοκής πέραν της μίας Γενικής Διεύθυνσης της Περιφέρειας Αττικής για την εφαρμογή του ΠΕΣΠΚΑ και της επιτελικότητας που πρέπει να έχει μια τέτοια Υπηρεσία) που θα είναι επιφορτισμένη με την παρακολούθηση, επικαιροποίηση και εφαρμογή του ΠΕΣΠΚΑ.

Οι μαύρες γροθιές που έγραψαν ιστορία!

  

Tόμι Σμίθ και ο Τζον Κάρλος ύψωσαν τις γροθιές τους στους Ολυμπιακούς του Μεξικό, καταγγέλλοντας σε ολόκληρη την ανθρωπότητα τον ρατσισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες.

http://vathikokkino.gr/archives/162223

https://betmasters.gr/sport-news/44831-oi-grothies-pu-egrapsan-istoria

Ολυμπιάδα στο Μεξικό και το πρωινό της 16ης Οκτωβρίου 1968 πραγματοποιείται ο τελικός των 200 μέτρων. Ο ΑφροΑμερικάνος Τόμι Σμιθ κερδίζει με παγκόσμιο ρεκόρ 19:38. Πίσω του ο Αυστραλός Πίτερ Νόρμαν και τρίτος ο επίσης ΑφροΑμερικανός, Τζον Κάρλος. Ανεβαίνουν στο βάθρο των νικητών και ενώ ακούγεται ο εθνικός ύμνος των ΗΠΑ σηκώνουν το ένα τους χέρι φορώντας μαύρο γάντι, σύμβολο του κινήματος “Μαύροι Πάνθηρες”. Ακολουθούν τεράστιες αντιδράσεις στις ΗΠΑ και η αποβολή των αθλητών από τον αγώνα.

 

Οι δύο αθλητές είχαν ήδη αποφασίσει να μετατρέψουν σε σιωπηλή διαμαρτυρία υπέρ των δικαιωμάτων των ΑφροΑμερικανών στις ΗΠΑ την απονομή. Μπήκαν με μαύρες κάλτσες χωρίς παπούτσια στο στάδιο, για να δείξουν όπως ανέφερε τότε το ρεπορτάζ του BBC, την φτώχεια στην ρατσιστική Αμερική.

 

Ο Σμιθ φορούσε ένα μαύρο φουλάρι για να εκφράσει την μαύρη περηφάνεια. Σήκωσε τη δεξιά γαντοφορεμένη στα μαύρα γροθιά του για να δείξει την μαύρη δύναμη στην Αμερική και ο Κάρλος την αριστερή για να δείξει την μαύρη ενότητα. Τα περίφημα αυτά δερμάτινα γάντια έγιναν το σύμβολο των Μαύρων Πανθήρων.

 

Ο τρίτος της… παρέας, ο Αυστραλός Peter Norman (Πίτερ Νόρμαν), αν και λευκός ήταν θερμός υποστηρικτής των δικαιωμάτων των μαύρων, οπότε αποφάσισε να σταθεί στο πλευρό τους. O Tόμι Σμιθ με το χρυσό μετάλλιο και ο Τζον Κάρλος με το χάλκινο υψώνουν τις γροθιές τους. Ο Πίτερ Νόρμαν με το ασημένιο μετάλλιο στέκεται ψύχραιμος στο βάθρο, ενώ ήταν δική του ιδέα να φορέσει ο ένας στο δεξί χέρι μαύρο γάντι και ο άλλος στο αριστερό. Ο ίδιος o Nόρμαν πήρε από τον Πολ Χόφμαν, μέλος της Aμερικανικής ομάδας ποδηλασίας που αν και λευκός ήταν ενεργό μέλος του κινήματος υπέρ των δικαιωμάτων των AφροAμερικανών, την κονκάρδα της Ολυμπιακής Καμπάνιας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που ήδη φορούσαν στο στήθος και οι Σμιθ και Κάρλος. Ο Νόρμαν τη φόρεσε και αυτός.

 

Σμιθ και Κάρλος επέστρεψαν κακήν κακώς στις ΗΠΑ, τους αφαιρέθηκαν τα μετάλλια, τους απαγορεύτηκε η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες, έζησαν κυνηγημένοι και στην αφάνεια. Με το κίνημα για τα δικαιώματα των ΑφροΑμερικανών και γενικότερα για τα πολιτικά δικαιώματα στις ΗΠΑ να βρίσκεται σε άνοδο, ακτιβιστές και ΑφροΑμερικανοί, όμως, τους δέχτηκαν ως ήρωες.

 

Τι έγινε με τον Νόρμαν; Εκείνος είχε χειρότερη μοίρα από τους δύο συναθλητές του, καθώς η αντίδραση της Αυστραλιανής Ολυμπιακής Επιτροπής ήταν άμεση και βίαιη. Ο ασημένιος ολυμπιονίκης δέχτηκε αυστηρή επίπληξη και παρά το γεγονός ότι το κατόρθωμά του στους Αγώνες ήταν πρωτοφανές για τη χώρα, αντιμετωπίστηκε από τα ΜΜΕ και κατ’ επέκταση από τους πολίτες σα να είχε διαπράξει το χειρότερο των εγκλημάτων.

 

Εκείνος συνέχισε τον πρωταθλητισμό, όμως παρά το γεγονός ότι έπιασε το όριο για τους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου… 13 φορές, δεν του επέτρεψαν να αγωνιστεί. Τελικά εγκατέλειψε και έγινε καθηγητής γυμναστικής ασχολούμενος με το ποδόσφαιρο, ενώ δούλεψε ακόμη και σε κρεοπωλείο για να τα βγάλει πέρα. Ο ίδιος όσο και η οικογένειά του παρέμειναν δακτυλοδεικτούμενοι για χρόνια. Έπειτα από ένα σοβαρό ατύχημα στο ποδόσφαιρο, όπου τραυματίστηκε στον αχίλλειο τένοντα, έπαθε γάγγραινα και παραλίγο να τον ακρωτηριάσουν. Πέρασε χρόνια καθισμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, κάτι που προφανώς του στοίχισε ακόμη περισσότερο, με αποτέλεσμα να δώσει μάχη και με την κατάθλιψη και με τον αλκοολισμό.

 

Χρειάστηκε να περάσουν 48 ολόκληρα χρόνια από τότε και 6 από το θάνατο του Νόρμαν για να ζητήσει δημόσια συγνώμη η Ολυμπιακή Επιτροπή της Αυστραλίας. Πέθανε από καρδιακή ανακοπή στις 9 Οκτωβρίου του 2006. Το φέρετρό του σήκωσαν στους ώμους ο Τόμι Σμιθ και ο Τζον Κάρλος.

 

Οι μαύρες γροθιές που έγραψαν ιστορία!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 http://vathikokkino.gr/archives/162223

 

https://betmasters.gr/sport-news/44831-oi-grothies-pu-egrapsan-istoria

 

16 Οκτώβρη 1967 ο Tόμι Σμίθ και ο Τζον Κάρλος ύψωσαν τις γροθιές τους στους Ολυμπιακούς του Μεξικό, καταγγέλλοντας σε ολόκληρη την ανθρωπότητα τον ρατσισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

 

Διεξαγόταν η Ολυμπιάδα στο Μεξικό.

 

Το πρωινό της 16ης Οκτωβρίου 1968 πραγματοποιείται ο τελικός των 200 μέτρων. 

 

Ο Αφροαμερικάνος Τόμι Σμιθ κερδίζει με παγκόσμιο ρεκόρ 19:38. Πίσω του ο Αυστραλός Πίτερ Νόρμαν και τρίτος ο επίσης Αφροαμερικανός, Τζον Κάρλος. Ανεβαίνουν στο πόντιουμ και ενώ ακούγεται ο εθνικός ύμνος των ΗΠΑ σηκώνουν το ένα τους χέρι φορώντας μαύρο γάντι, (τα περίφημα αυτά δερμάτινα γάντια έγιναν το σύμβολο των Μαύρων Πανθήρων). σε μια κίνηση συμβολική, για την καταδίκη του ρατσισμού και την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στις ΗΠΑ πριν λίγους μήνες είχε δολοφονηθεί ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. 

 

Οι δύο αθλητές είχαν ήδη αποφασίσει να μετατρέψουν σε σιωπηλή διαμαρτυρία υπέρ των δικαιωμάτων των αφροαμερικανών στις ΗΠΑ την απονομή. Μπήκαν με μαύρες κάλτσες χωρίς παπούτσια στο στάδιο, για να δείξουν όπως ανέφερε τότε το ρεπορτάζ του BBC, την φτώχεια στην ρατσιστική Αμερική.

 

Ο Σμιθ φορούσε ένα μαύρο φουλάρι για να εκφράσει την μαύρη περηφάνεια.

Σήκωσε τη δεξιά γαντοφορεμένη στα μαύρα γροθιά του για να δείξει την μαύρη δύναμη στην Αμερική και ο Κάρλος την αριστερή για να δείξει την μαύρη ενότητα. 

 

Ακολουθούν τεράστιες αντιδράσεις στις ΗΠΑ και η αποβολή των αθλητών από τον αγώνα. Οι δύο Αφροαμερικανοί αποβλήθηκαν από το Ολυμπιακό Χωριό και στη συνέχεια τους αφαιρέθηκαν τα μετάλλια, απαγορεύοντας τους τη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Χειρότερα ήταν τα πράγματα για τον Νόρμαν καθώς η αντίδραση της Αυστραλιανής Ολυμπιακής Επιτροπής ήταν άμεση και βίαιη. Ο ασημένιος ολυμπιονίκης δέχτηκε αυστηρή επίπληξη και παρά το γεγονός ότι το κατόρθωμά του στους Αγώνες ήταν πρωτοφανές για τη χώρα, αντιμετωπίστηκε από τα ΜΜΕ και κατ’ επέκταση από τους πολίτες σα να είχε διαπράξει το χειρότερο των εγκλημάτων.

 

Εκείνος συνέχισε τον πρωταθλητισμό, όμως παρά το γεγονός ότι έπιασε το όριο για τους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου… 13 φορές, δεν του επέτρεψαν να αγωνιστεί. Τελικά εγκατέλειψε και έγινε καθηγητής γυμναστικής ασχολούμενος με το ποδόσφαιρο, ενώ δούλεψε ακόμη και σε κρεοπωλείο για να τα βγάλει πέρα. Ο ίδιος όσο και η οικογένειά του παρέμειναν δακτυλοδεικτούμενοι για χρόνια. Έπειτα από ένα σοβαρό ατύχημα στο ποδόσφαιρο, όπου τραυματίστηκε στον αχίλλειο τένοντα, έπαθε γάγγραινα και παραλίγο να τον ακρωτηριάσουν. Πέρασε χρόνια καθισμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, κάτι που προφανώς του στοίχισε ακόμη περισσότερο, με αποτέλεσμα να δώσει μάχη και με την κατάθλιψη και με τον αλκοολισμό.

 

Χρειάστηκε να περάσουν 48 ολόκληρα χρόνια από τότε και 6 από το θάνατο του Νόρμαν για να ζητήσει δημόσια συγνώμη η Ολυμπιακή Επιτροπή της Αυστραλίας. Πέθανε από καρδιακή ανακοπή στις 9 Οκτωβρίου του 2006. Το φέρετρό του σήκωσαν στους ώμους ο Τόμι Σμιθ και ο Τζον Κάρλος.