Praxis Review
"Δεν ημπορούμε λοιπόν να υποσχεθούμε τίποτε σχετικά με το ζήτημα τούτο": Σαν σήμερα, 18 Ιουλίου 1941, ο Ιωσήφ Στάλιν θέτει στον Τσώρτσιλ το ζήτημα για την οργάνωση ενός δεύτερου μετώπου, ενάντια στους ναζί.
Παρά τις προσπάθειες της Σοβιετικής ηγεσίας για μια σαφή δέσμευση, αναφορικά με το χρόνο που το δεύτερο μέτωπο θα γινόταν πραγματικότητα στην πράξη οι δυτικοί "σύμμαχοι" δεν έκαναν τίποτα.
12 Απριλίου 1942 η Σοβιετική κυβέρνηση πήρε πρόσκληση από τον Ρούσβελτ να στείλει στην Ουάσιγκτον αντιπροσωπεία για να συζητηθούν οι τρόποι παροχής στρατιωτικής βοήθειας στην ΕΣΣΔ.
Για την πρωτοβουλία του αυτή ο Αμερικανός πρόεδρος επικαλούνταν πίεση της κοινής γνώμης στις ΗΠΑ. Έγραφε σε επιστολή του Τσώρτσιλ (3 Απρίλη 1942): "Ο λαός σας και ο ιδικός μου απαιτούν τη δημιουργία ενός νέου μετώπου για να αλαφρύνουν τους Ρώσους από την πίεση που δέχονται, και οι λαοί μας είναι αρκετά πληροφορημένοι επίσης για να καταλαβαίνουν ότι οι Ρώσοι σκοτώνουν σήμερα περισσότερους Γερμανούς και καταστρέφουν περισσότερο υλικό από όσο εσείς και εμείς ηνωμένοι".
Ο Τσώρτσιλ όμως, μετά από διάφορα ήξεις - αφίξεις, έγραψε στους Σοβιετικούς: "Δεν ημπορούμε λοιπόν να υποσχεθούμε τίποτε σχετικά με το ζήτημα τούτο, αν όμως θεωρήσωμε την επιχείρηση δικαιολογημένη και σκόπιμη, δε θα διστάσωμε να εφαρμόσωμε τα σχέδιά μας".
Δηλαδή την ώρα που εκατομμύρια Σοβιετικοί έδιναν την ζωή τους ενάντια στον ναζισμό, την ώρα που τα αντιφασιστικά κινήματα στις κατεχόμενες ώρες έχαναν αμέτρητους αγωνιστές στον αντιφασιστικό αγώνα, οι ιμπεριαλιστές δήλωναν κυνικά ότι θα επέμβουν όποτε..τους συμφέρει.
Όταν οι ήρωες του Στάλινγκραντ πολεμούσαν τον ναζισμό, ΗΠΑ και Βρετανία στην ουσία έβλεπαν..ευκαιρία για αμοιβαία εξασθένηση της ΕΣΣΔ και της Γερμανίας που θα τους έδινε τη δυνατότητα και να ξεμπερδεύουν με το Εργατικό Κράτος της ΕΣΣΔ και να μοιράσουν τις παγκόσμιες αγορές αναμεταξύ τους, χωρίς έναν μεγάλο ανταγωνιστή, όπως ήταν η Γερμανία.
Ετσι, αρνήθηκαν να ανοίξουν ένα δεύτερο μέτωπο στην Ευρώπη και έδωσαν τη δυνατότητα στο Χίτλερ να συγκεντρώσει στο Ανατολικό μέτωπο τεράστιο αριθμό δυνάμεων και πολεμικού υλικού.
Μάλιστα, ο Τσώρτσιλ ταξίδεψε ο ίδιος στη Μόσχα για να ξεκαθαρίσει στον Στάλιν ότι μέσα στο 1942 ΗΠΑ και Βρετανία δεν θα προχωρούσαν σε άνοιγμα του δευτέρου μετώπου!
Γράφει ο Τσώρτσιλ για τις σκέψεις του ενω ταξίδευε: "Σκεπτόμουν την αποστολή που με έφερνε στο θλιβερό αυτό μπολσεβικικό κράτος. Αλλοτε, είχα προσπαθήσει με όλες τις δυνάμεις μου να το στραγγαλίσω. Ποιο ήταν τώρα το καθήκον μου; Ο στρατηγός Ουέιβελ τα ανακεφαλαίωσε όλα σε ένα ποίημα με πολλές στροφές, που τελείωνε με τις λέξεις: "Οχι δεύτερο μέτωπο το 1942".
Ήταν τόσο απροκάλυπτη η άρνηση των δυτικών "συμμάχων" να ανοίξουν δεύτερο μέτωπο, που εξέπληξε ακόμα και τους ναζί.
Ο Μπαίσιλ Χένρυ Λίντελ Χαρτ, Βρετανός αξιωματικός, στρατιωτικός θεωρητικός και ιστορικός γράφει, αναφερόμενος σε μια συζήτησή του, μετά τον πόλεμο,με το Γερμανό αρχιστράτηγο στρατάρχη Ρούντστετ: "Ηρώτησα τον στρατάρχην εάν είχεν αναμείνει μίαν συμμαχικήν απόβασιν εις την Δύσιν εις άλλας χρονολογίας προ εκείνης, καθ' ην αυτή έλαβε πράγματι χώραν. Μου απάντησε: "Εξεπλάγην διατί δεν επιχειρήσατε απόβασιν το 1941, όταν οι στρατοί μας είχον προχωρήσει βαθέως εντός της Ρωσίας".
Τελικά οι δυτικοί πραγματοποίησαν επέμβαση τρία χρόνια μετά, μόνο όταν ο πόλεμος είχε μπεί στο τελικό του στάδιο, οι Σοβιετικοί (με αμέτρητες θυσίες) είχαν απωθήσει τους ναζί και οι ιμπεριαλιστές φοβόντουσαν ότι η προέλαση του Κόκκινου Στρατού θα έβαζε σε κίνδυνο την ύπαρξη τους στην Ευρώπη.
Ενω η ανθρωπότητα ζούσε τα πρωτοφανή εγκλήματα του ναζισμού, οι "δημοκράτες" καπιταλιστές είχαν, αντικειμενικά, παραχωρήσει στον Χίτλερ και το έδαφος και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές για να συνεχίσει τον πόλεμο (και τα εγκλήματα σε όλη την Ευρώπη).
Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια για τον αστικό "αντιφασισμό" του ΒΠΠ. Ο κάλπικος αστικός "αντιφασισμός" επιβεβαιώνεται και από τα γεγονότα πριν και μετά τον πόλεμο, μέχρι σήμερα, που οι αστοί ξεπλένουν τον ναζισμό με αντικομμουνισμό και "θεωρίες των άκρων".
Όπως έλεγε και ο Μπρέχτ: "Όποιος δε θέλει να εγκαταλείψει την ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, όχι μονάχα δε θ’ απαλλαγεί από το φασισμό, αλλά θα τον χρειάζεται...ο μοναδικός, πραγματικός εχθρός του φασισμού είναι ο κομμουνισμός".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου