Ο πρώην πρωθυπουργός της Αγγλίας Τόνι Μπλερ εστάλη πρόσφατα στη Ραμάλα από το «Συμβούλιο Ειρήνης» του Ντόναλντ Τραμπ, προκειμένου να ζητήσει από την Παλαιστινιακή Αρχή (ΠΑ) να αντικαταστήσει κάθε αναφορά στη λέξη «Παλαιστίνη» στα σχολικά βιβλία με την εβραϊκή ονομασία «Σαμάρεια», σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Middle East Eye (MEE).
https://info-war.gr/o-bler-zitise-na-afairesoun-tin-palaistini-apo-ta-scholika-vivlia/
Ο Τζέρεμι Γκρίνστοκ, ο οποίος διετέλεσε πρεσβευτής της Βρετανίας στον ΟΗΕ από το 1998 έως το 2003, δήλωσε στο MEE ότι ο Μπλερ (ο νέος σύμβουλος του ΑΝΤ1), επιχείρησε να ασκήσει πίεση στην Παλαιστινιακή Αρχή, υποστηρίζοντας ότι, εάν πράγματι επιθυμούσε να θεωρείται από το Συμβούλιο Ειρήνης ικανή να καταλήξει σε συμφωνία με το Ισραήλ για τον τερματισμό του πολέμου στη Γάζα, τότε η λέξη «Παλαιστίνη» θα έπρεπε να αφαιρεθεί από τα σχολικά εγχειρίδια.
Σε εκτενή συνέντευξή του στο David Hearst Podcast, ο Γκρίνστοκ ανέφερε ότι το αίτημα απορρίφθηκε από τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς.
Ο Γκρίνστοκ είπε επίσης ότι ο Μπλερ, πρώην πολιτικός προϊστάμενός του, αντιμετωπίζει «δυσκολίες» στον νέο του ρόλο, ο οποίος αφορά την εποπτεία της μεταπολεμικής διαχείρισης της Γάζας για λογαριασμό του Συμβουλίου. «Πρόσφατα, απ’ όσο γνωρίζω, του ζητήθηκε από το Συμβούλιο Ειρήνης να μεταβεί στη Ραμάλα και να ζητήσει να αφαιρεθεί από το παλαιστινιακό εκπαιδευτικό πρόγραμμα κάθε αναφορά στη λέξη “Παλαιστίνη”, προκειμένου [οι Παλαιστίνιοι] να θεωρηθούν από το Συμβούλιο Ειρήνης ικανοί να καταλήξουν σε συμφωνία με το Ισραήλ για τον τερματισμό της σημερινής σύγκρουσης, η οποία εκτυλίσσεται από την 7η Οκτωβρίου και μετά», δήλωσε ο Γκρίνστοκ, προσθέτοντας ότι έλαβε την πληροφορία αυτή από πηγή σε υπουργικό επίπεδο.
«Ο πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς είπε ότι δεν επρόκειτο να κάνει κάτι τέτοιο», ανέφερε προσθέτοντας: «Όμως και μόνο το γεγονός ότι το Συμβούλιο Ειρήνης θα μπορούσε να ζητήσει κάτι τέτοιο για το παλαιστινιακό εκπαιδευτικό πρόγραμμα, με κάνει να αναρωτιέμαι ποιες αρχές διέπουν τη λειτουργία του και ποια αντίληψη έχει για τη δικαιοσύνη, για το αίσθημα δικαίου και για ολόκληρη την ιστορία αυτού του ζητήματος».
Το Tony Blair Institute for Global Change (TBI) διέψευσε ότι ο πρώην Βρετανός πρωθυπουργός υπέβαλε αυτό το αίτημα.
Είναι γνωστό ότι ο Μπλερ ταξίδεψε στο Ισραήλ στα μέσα Αυγούστου μαζί με τον γαμπρό του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, και τον ύπατο εκπρόσωπο για τη Γάζα, Νικολάι Μλαντένοφ. Οι τρεις τους πραγματοποίησαν κρίσιμες συνομιλίες με τον Νετανιάχου, ο οποίος έχει απορρίψει τον οδικό χάρτη για τη Γάζα, και στη συνέχεια μετέβησαν στο Κάιρο, όπου συναντήθηκαν με παλαιστινιακή τεχνοκρατική ομάδα που προβλέπεται να αναλάβει τον έλεγχο της Γάζας, καθώς και με μέλη της Χαμάς.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Γκρίνστοκ υπερασπίστηκε τον ρόλο του Μπλερ στον πόλεμο του Ιράκ και του απέδωσε το ότι έπεισε τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους να επιδιώξει εντολή από τον ΟΗΕ πριν από την εισβολή. Ωστόσο, υπήρξε ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στον σημερινό ρόλο του Μπλερ στο Συμβούλιο Ειρήνης, το όργανο που συγκροτήθηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ για να επιβλέψει την ανοικοδόμηση της Γάζας. «Δεν πιστεύω ότι το Συμβούλιο Ειρήνης αποτελεί αρκετά ισχυρή δομή, ώστε να σηκώσει το βάρος των δύσκολων αποφάσεων που θα πρέπει να ληφθούν για το μέλλον των παλαιστινιακών εδαφών».
Ο Γκρίνστοκ είπε ότι δεν πιστεύει πως ο Μπλερ βρίσκεται σε θέση να διαπραγματεύεται με τις δύο πλευρές επιδεικνύοντας ίσο σεβασμό. «Λόγω του ιστορικού του στο Ιράκ και στην Παλαιστίνη από τότε που αποχώρησε από την κυβέρνηση, θα θεωρείται προκατειλημμένος. Επομένως, πιστεύω ότι θα αντιμετωπίσει -και ήδη αντιμετωπίζει- δυσκολίες».
Ο Γκρίνστοκ, ο οποίος αποχώρησε από την κυβερνητική υπηρεσία τον Μάρτιο του 2004, χαρακτήρισε το Συμβούλιο Ειρήνης «αφηρημένη και αυθαίρετη επιτροπή», της οποίας η σύνθεση δεν θα έχει ουσιαστικό αντίκτυπο επί του πεδίου ούτε στην ισραηλινή ούτε στην αραβική πλευρά του παλαιστινιακού ζητήματος. «Δεν πιστεύω ότι το Συμβούλιο Ειρήνης αποτελεί αρκετά ισχυρή δομή, ώστε να σηκώσει το βάρος των δύσκολων αποφάσεων που θα πρέπει να ληφθούν για το μέλλον των παλαιστινιακών εδαφών».
Το αποκαλούμενο Συμβούλιο Ειρήνης ιδρύθηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ μετά τη μεσολάβηση της Ουάσιγκτον για την επίτευξη κατάπαυσης του πυρός τον Οκτώβριο του περασμένου έτους, με στόχο τον τερματισμό του πολέμου του Ισραήλ στη Γάζα Η Χαμάς και άλλες παλαιστινιακές οργανώσεις συμφώνησαν σε σχέδιο αφοπλισμού τους, όμως το Ισραήλ αρνείται να αποσυρθεί μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Από τότε που τέθηκε σε ισχύ η κατάπαυση του πυρός, το Ισραήλ έχει επανειλημμένα πραγματοποιήσει αεροπορικές επιδρομές και επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε ολόκληρο τον θύλακα, με τουλάχιστον 1.300 Παλαιστίνιους νεκρούς και περισσότερους από 4.000 τραυματίες.
Την Τρίτη, τουλάχιστον επτά αεροπορικές επιδρομές έπληξαν, μέσα σε διάστημα δέκα λεπτών, περιοχή δυτικά της Πόλης της Γάζας. Στη συνέχεια, τετρακόπτερα περικύκλωσαν την περιοχή, άνοιξαν πυρ και έριξαν εκρηκτικά εναντίον οποιουδήποτε κινούνταν.
Η διαγραφή της Παλαιστίνης
Στο πλαίσιο μιας παγκόσμιας εκστρατείας, το Ισραήλ και οι υποστηρικτές του εντείνουν τις προσπάθειες για την εξάλειψη της λέξης «Παλαιστίνη» από βιβλία ιστορίας και μουσεία.
Την Τρίτη, οι ισραηλινές αρχές άρχισαν να επιβάλλουν το δικό τους εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε περισσότερους από 45.000 Παλαιστίνιους μαθητές κρατικών σχολείων στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, στο πλαίσιο ευρύτερης καταστολής στον τομέα της εκπαίδευσης στην κατεχόμενη περιοχή της πόλης. Σύμφωνα με πληροφορίες του MEE, αναθεωρημένο πρόγραμμα σπουδών φέρεται να κυκλοφορεί ιδιωτικά προς διαβούλευση στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.
Νωρίτερα φέτος, η UNRWA στον Λίβανο -η οποία έχει απαγορευτεί από το Ισραήλ– βρέθηκε επίσης αντιμέτωπη με συντονισμένη εκστρατεία σχετικά με το εκπαιδευτικό της πρόγραμμα. Η UNRWA στον Λίβανο αντικατέστησε τη λέξη «Παλαιστίνη» με τις ονομασίες «Δυτική Όχθη» και «Λωρίδα της Γάζας» σε ορισμένους χάρτες του υλικού περιφερειακής γεωγραφίας για την έκτη τάξη, κίνηση που προκάλεσε απεργίες και διαμαρτυρίες.
Αυτό συνέβη παρά το γεγονός ότι Ανεξάρτητη Ομάδα Αξιολόγησης, υπό την πρώην υπουργό Εξωτερικών της Γαλλίας Κατρίν Κολονά, δεν βρήκε στοιχεία που να τεκμηριώνουν τις ισραηλινές κατηγορίες ότι εργαζόμενοι της UNRWA συμμετείχαν σε τρομοκρατικές οργανώσεις, αν και διατύπωσε 50 συστάσεις «για την ενίσχυση της ουδετερότητας του οργανισμού του ΟΗΕ».
Την ίδια ώρα, στη Βρετανία, διακομματική ομάδα βουλευτών έχει ζητήσει να διεξαχθεί έρευνα σχετικά με την αφαίρεση από το Βρετανικό Μουσείο των όρων «Παλαιστίνη», «Παλαιστίνιος» και «ισραηλιτική κατοχή» από εκθέματά του. Έρευνα του MEE αποκάλυψε ότι οι αποφάσεις του μουσείου να αφαιρέσει τους συγκεκριμένους όρους ελήφθησαν ως άμεση ανταπόκριση σε πιέσεις φιλοϊσραηλινών ακτιβιστών μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου 2024.
Στη συνέντευξη, ο Γκρίνστοκ, ο οποίος συγκαταλέγεται σε ομάδα πρεσβευτών που ζητούν την απαγόρευση όλων των προϊόντων από παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς, απηύθυνε σαφή προειδοποίηση στον νέο Βρετανό πρωθυπουργό Άντι Μπέρναμ σχετικά με την ανάγκη να αντιταχθεί στο Ισραήλ.
«Εάν η κυβέρνηση Μπέρναμ δεν υπερασπιστεί αρχές θεμελιώδους χαρακτήρα, πώς μπορεί να ενεργεί βάσει αρχών οπουδήποτε αλλού;» είπε ο Γκρίνστοκ.
«Πώς μπορεί ο Άντι Μπέρναμ να μεταβαίνει στο Κίεβο και να υποστηρίζει τον πρόεδρο Ζελένσκι επειδή οι Ρώσοι εισέβαλαν παράνομα στην Ουκρανία, κατά παράβαση των αρχών των Ηνωμένων Εθνών -κάτι που καταδικάστηκε σε όλο τον κόσμο ως παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών- και ταυτόχρονα να μην υπερασπίζεται τη δικαιοσύνη στη Μέση Ανατολή, στο αραβοϊσραηλινό ζήτημα;»
Ο Γκρίνστοκ είπε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να εξετάσει «πολύ προσεκτικά» τα όπλα που προμηθεύει στο Ισραήλ και υποστήριξε ότι, εάν ο Νετανιάχου ή ο πρώην υπουργός Άμυνας Γιοάβ Γκάλαντ έφταναν στη Βρετανία, θα έπρεπε να συλληφθούν.
Και οι δύο αποτελούν αντικείμενο ενταλμάτων σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. «Έχουμε σχετική υποχρέωση λόγω των δεσμεύσεών μας στο πλαίσιο του ΟΗΕ και λόγω της υποστήριξής μας στο Καταστατικό του ΔΠΔ. Σε ό,τι αφορά το ΔΠΔ, πιστεύω ότι οποιοσδήποτε έχει παραπεμφθεί από τους δικαστές του θα πρέπει να συλλαμβάνεται».
Ο Γκρίνστοκ είπε ότι είναι πεπεισμένος πως φιλοδοξία του Νετανιάχου είναι να εκπληρώσει την υπόσχεση που έδωσε στον πατέρα του, Μπεντσιόν Νετανιάχου, μελετητή της εβραϊκής ιστορίας, να επαναφέρει τη Δυτική Όχθη υπό ισραηλινή κυριαρχία.
«Προσωπικά είμαι πεπεισμένος -αν και χρειάζονται οριστικές αποδείξεις, καθώς ίσως δεν είναι ακόμη απολύτως σαφές- ότι ο Νετανιάχου φιλοδοξεί να εκπληρώσει για τον πατέρα του την επιστροφή της Ιουδαίας και της Σαμάρειας στην ισραηλινή κυριαρχία και ότι είδε μια ευκαιρία στις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023».
Είπε ότι, παρότι το Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να τρέφει μεγάλο θαυμασμό για όσα έχει επιτύχει το Ισραήλ ως δημοκρατία και ως τεχνοκρατική κοινωνία και πρόσθεσε: «Αλλά εάν αυτό που κάνει στην Παλαιστίνη και στην ευρύτερη περιοχή παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, είναι απαράδεκτο για την πλειονότητα της κοινής γνώμης στο Ηνωμένο Βασίλειο και πηγαίνει πολύ πιο πέρα απ’ όσο πιστεύαμε ποτέ ότι θα έφτανε το Ισραήλ στην προσπάθειά του να σκοτώσει κάθε εχθρό του μέσω δολοφονιών ή στρατιωτικών επιχειρήσεων, αντί να αναζητήσει πολιτική διευθέτηση για όλα αυτά τα προβλήματα, είναι αυτό ένα Ισραήλ με το οποίο μπορούμε να συνεχίσουμε να συναλλασσόμαστε;»
Μια προειδοποίηση
Ο Γκρίνστοκ απηύθυνε επίσης την ακόλουθη προειδοποίηση στους Ισραηλινούς πολίτες: «Αν ήμουν Ισραηλινός πολίτης, θα ανησυχούσα ότι η χώρα μου χάνει την ελκυστικότητά της ως δύναμη ήπιας ισχύος σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό έχει σημασία μακροπρόθεσμα και έχει σημασία για την ειρήνη και την ασφάλεια στη Μέση Ανατολή. Θα πρέπει να υπάρξει κάποια διάθεση συμβιβασμού, κάποια συμβιβαστική συμφωνία για την ασφάλεια με τα αραβικά κράτη και με το Ιράν, όταν τελειώσουν αυτές οι μάχες.
»Κάπου πρέπει να υπάρξει μια διευθέτηση. Δεν μπορούμε να εισβάλουμε χερσαία στο Ιράν με στρατιώτες, να αντικαταστήσουμε το καθεστώς, στη συνέχεια να αποχωρήσουμε και να περιμένουμε ότι το Ιράν θα έχει μετατραπεί σε ένα εντελώς διαφορετικό έθνος. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Και το να εισβάλεις σε μια χώρα με περισσότερους από 90 εκατομμύρια κατοίκους χρησιμοποιώντας μερικές εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες, απλώς δεν είναι ρεαλιστικό».
Ο Γκρίνστοκ επισήμανε ότι ούτε η Βρετανία ούτε οι ΗΠΑ έχουν κερδίσει πόλεμο μετά το Κόσοβο. Είπε ότι ο θεμελιώδης λόγος για τις διαδοχικές αποτυχίες στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στην Υεμένη, στη Λιβύη, στη Συρία και πλέον στο Ιράν είναι η υπερβολική εξάρτηση των ΗΠΑ από τη «σκληρή ισχύ» (hard power), ενώ η νομιμοποίηση της χρήσης όπλων για την επιβολή της βούλησης μιας χώρας έχει περιοριστεί σημαντικά. «Αν ήμουν Ισραηλινός πολίτης, θα ανησυχούσα ότι η χώρα μου χάνει την ελκυστικότητά της ως δύναμη ήπιας ισχύος σε ολόκληρο τον κόσμο».
«Ζούμε πλέον σε έναν κόσμο όπου η ισχύς έχει διαχυθεί με κάθε λογής τρόπους. Και η ήπια ισχύς έχει αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία. Η ικανότητα να πείθεις αντί να εξαναγκάζεις έχει γίνει εξαιρετικά σημαντική, καθώς ο κόσμος έχει γίνει πιο ελεύθερος και οι φορείς λήψης αποφάσεων είναι πλέον πολύ περισσότεροι από τις κυβερνήσεις. Στην παγκόσμια κοινή γνώμη έχει περιοριστεί η νομιμοποίηση της χρήσης όπλων για την επιβολή της βούλησής σου».
Ο Γκρίνστοκ είχε άμεση εμπειρία από τις επαφές με την κυβέρνηση Μπους σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράκ και υπηρέτησε μαζί με τον Πολ Μπρέμερ, επικεφαλής της Προσωρινής Αρχής του Συνασπισμού στο Ιράκ.
Αναλογιζόμενος εκείνη την περίοδο, είπε: «Πιστεύω ότι το Ηνωμένο Βασίλειο πράγματι άσκησε κάποια επιρροή. Ο Τόνι Μπλερ έπεισε – η βρετανική ομάδα έπεισε την αμερικανική ομάδα, και ο Κόλιν Πάουελ ήταν αρκετά επιδραστικός σε αυτό – να ακολουθήσουν την οδό του ΟΗΕ, το φθινόπωρο του 2002. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της βρετανικής παρέμβασης.
»Όμως, όταν ήρθε η στιγμή να αποφασιστεί ο χρόνος της στρατιωτικής επιχείρησης στο Ιράκ, τον Μάρτιο του 2003, η επιθυμία του Τόνι Μπλερ να την αναβάλει και να περιμένει περισσότερο, έως ότου υπάρξουν σαφείς αποδείξεις για όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ, απορρίφθηκε ως υπερβολική κωλυσιεργία».
Είπε ότι, όσον αφορά το Ιράκ, η επιρροή της Βρετανίας στις ΗΠΑ στις πραγματικά δύσκολες αποφάσεις ήταν «δεύτερης κατηγορίας, όχι πρώτης». «Οι δύο βασικοί σύμβουλοι του Τζορτζ Μπους ήταν ο αντιπρόεδρός του, Ντικ Τσέινι, και ο υπουργός Άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ. Η άποψη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπως εκφραζόταν μέσω του υπουργού Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ, ουσιαστικά δεν μπήκε ποτέ στη συζήτηση σχετικά με όλες τις λεπτές πτυχές αυτού στο οποίο εμπλέκονταν. Βασίζονταν στη σκληρή ισχύ και, όταν γίνονται τέτοιες συζητήσεις και συμμετέχουν οι Βρετανοί, η επιρροή τους στις πιο δύσκολες αποφάσεις είναι δεύτερης και όχι πρώτης κατηγορίας».
Ο πόλεμος με το Ιράν και η Συμφωνία της Μέκκας
Ο Γκρίνστοκ είπε ότι ο Τραμπ παρερμήνευσε εξαρχής τη φύση του Ιράν σε αυτόν τον πόλεμο.
«Δεν είδα κανένα στοιχείο που να δείχνει ότι η Ουάσιγκτον είχε προσομοιώσει τα πιθανά σενάρια που θα μπορούσαν να προκύψουν από μια επίθεση στο Ιράν. Την ικανότητα του Ιράν να πλήξει την άλλη πλευρά του Κόλπου, την ικανότητα του Ιράν να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ – κάτι που ίσως εξέτασαν από την άποψη της ναρκοθέτησης και στη συνέχεια της εκκαθάρισης των ναρκών.
»Δεν είχαν υπολογίσει την ασύμμετρη ισχύ του πολέμου με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, όχι μόνο ως μέσο φυσικής επίθεσης σε διάφορα στοιχεία της σκληρής ισχύος σου, αλλά και ως μέσο αποτροπής της εμπορικής ναυσιπλοΐας, της μεταφοράς πετρελαίου και του συνήθους θαλάσσιου εμπορίου, μέσω της πιθανότητας να πληγούν πλοία από drones, επιπλέον της τοποθέτησης ναρκών στα Στενά. Τίποτε από αυτά δεν μου φάνηκε να είχε εξεταστεί μέσω προσομοιώσεων στην Ουάσιγκτον πριν ληφθεί αυτή η απόφαση».
Είπε ότι ο χρόνος έναρξης του πολέμου δεν καθορίστηκε μόνο από τις ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών. Ο Γκρίνστοκ υποστήριξε ότι δεν ήταν σύμπτωση το γεγονός πως τα πλήγματα κατά του Ιράν εξαπολύθηκαν σε μια περίοδο κατά την οποία οι εικασίες σχετικά με τους φακέλους Τζέφρι Έπσταϊν και οι δικαστικές υποθέσεις εναντίον της κυβέρνησης Τραμπ βρίσκονταν στο αποκορύφωμά τους. «Δεν είναι τυχαίο ότι ο χρόνος εκείνης της επίθεσης στο Ιράν ενδέχεται να επηρεάστηκε από όσα συνέβαιναν στο εσωτερικό της χώρας».
Ο Γκρίνστοκ είπε ότι η Συμφωνία της Μέκκας, που υπογράφηκε πρόσφατα μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν στο Ριάντ, αποτέλεσε αντίδραση στην απώλεια εμπιστοσύνης προς την αμερικανική ισχύ. «Η Συμφωνία της Μέκκας αποτελεί μια πολύ σαφή δήλωση ενδιαφέροντος για αυτάρκεια, όμως δεν εξασφαλίζει κάθε πτυχή αυτής της αυτάρκειας. Πρέπει να γίνουν περισσότερα και θα γίνουν περισσότερα».
Ο Γκρίνστοκ είπε ότι υπάρχουν δύο θεμελιώδεις λόγοι για την απώλεια εμπιστοσύνης προς τις ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. «Ο ένας είναι ότι η υπεροχή της σκληρής ισχύος των Ηνωμένων Πολιτειών είναι πλέον σαφές ότι δεν πρόκειται να μεταφραστεί σε αναμόρφωση της πολιτικής της Μέσης Ανατολής με τον τρόπο που θα ήθελαν οι αραβικές χώρες ή έστω με τρόπο στον οποίο θα μπορούσαν να συμβιβαστούν και να καταλήξουν. Επομένως, η αμερικανική σκληρή ισχύς δεν επιτυγχάνει αυτό που ισχυρίζεται ότι μπορεί να επιτύχει.
»Και ταυτόχρονα, η Αμερική, τόσο στη ρητορική όσο και στην πράξη, θέτει με διαφανή τρόπο τα δικά της συμφέροντα στο πλαίσιο του “Make America Great Again” πάνω από τα συμφέροντα των συμμάχων της ή από οποιονδήποτε συμβιβασμό σχετικά με αυτά τα συμφέροντα. Έτσι, τόσο ο τόνος όσο και η ουσία αυτού που αντιπροσωπεύει στην πράξη η Αμερική στα μάτια των Αράβων συμμάχων της έχουν αποδυναμωθεί από την εξέλιξη των γεγονότων».
Ο Γκρίνστοκ είπε ότι σήμερα βρισκόμαστε σε μια διαφορετική εποχή: «Έχουμε περάσει σε μια εποχή κατά την οποία οι ηθικές αρχές στην εξωτερική πολιτική εκτοπίζονται σταδιακά. Πρόκειται για τους κανόνες και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και όλων των συμβάσεων στο πλαίσιο της οικογένειας οργανισμών του ΟΗΕ. Κινούμαστε προς μια πολύ πιο συνειδητή και, σε κάποιο βαθμό, καταστροφική επιδίωξη του εθνικού συμφέροντος.
»Η εικόνα αυτή είναι διαφορετική από εκείνη που υπήρχε όταν αποχώρησα από την κυβερνητική υπηρεσία το 2003. Μέσα σε 23 χρόνια ο κόσμος έχει αλλάξει εντυπωσιακά και πουθενά αλλού αυτή η αλλαγή δεν έχει επηρεάσει τόσο έντονα την περιφερειακή πολιτική όσο στη Μέση Ανατολή.
»Δεν υπάρχει ένα ενιαίο σύνολο αρχών που να ακολουθείται στη Μέση Ανατολή. Τα αραβικά έθνη, οι λαοί των οποίων αποτελούν μακράν την πολυπληθέστερη ομάδα στη Μέση Ανατολή, δεν έχουν ενωθεί ώστε να διατυπώσουν ίσως κάποιου είδους πλαίσιο, αντίστοιχο με εκείνο που οικοδομήσαμε στην Ευρώπη στο πλαίσιο της Διάσκεψης για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη».

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου