Ο Τσώρτσιλ στην Αθήνα και ο "μασκαράς" Δαμασκηνός

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Σαν σήμερα, 25 Δεκεμβρίου 1944,στον Πειραιά, οι Βρετανοί καταλαμβάνουν τον Ηλεκτρικό Σταθμό του Φαλήρου και αρχίζουν να προωθούνται προς Μοσχάτο και Ρέντη. Στις συγκρούσεις αυτές διακρίθηκε ο λόχος της ΕΠΟΝ,ο οποίος διεξήγε μάχη σώμα με σώμα, προξενώντας σοβαρές απώλειες στους επιτιθέμενους.

Την ίδια μέρα, 25 Δεκεμβρίου, μεσημέρι, το αεροσκάφος Skymaster που μεταφέρει τον Τσώρτσιλ από τη Νεάπολη στην Αθήνα, προσγειώνεται στο Καλαμάκι.

Με το που προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, ο Τσώρτσιλ, συνοδευόμενος από τον Βρετανό υπουργό των Εξωτερικών Α. Ίντεν, πραγματοποίησε πολύωρη συνάντηση με τους Αλεξάντερ, ΜακΜίλαν και Λήπερ, που τον ενημέρωσαν για την κατάσταση "ήτις ήτο μεν ανησυχητική προ δεκαπενθημέρου, αλλά τώρα παρουσιάζεται κατά πολύ βελτιωμένη".

Ο Αλεξάντερ αναλύει την κατάσταση. Συμπεραίνει ότι η εξουδετέρωση του ΕΛΑΣ είναι δύσκολη και ότι και αν ακόμα πετύχουν την απώθηση των δυνάμεων του ΕΛΑΣ από την Αθήνα, θα χρειαστεί δύσκολο έργο για την οριστική του εξουδετέρωση. Ο Τσώρτσιλ απάντησε ότι οι Βρετανοί "δεν επρόκειτο να αποχωρήσουν εγκαταλείποντας φίλους δύσκολων ημερών".

Αποφασίστηκε σύγκληση διάσκεψης για την επόμενη μέρα "έχουσα ως Κύριον σκοπό την εξεύρεσιν λύσεως" στη στρατιωτική σύγκρουση, στην οποία θα καλούνταν και ο ΕΛΑΣ.

Στις 4 το απόγευμα, ο Τσώρτσιλ πήγε, με θωρακισμένο αυτοκίνητο, στον Όρμο του Φαλήρου, και επιβιβάστηκε στο πολεμικό "Ajax".

Λίγο αργότερα, έφθασαν ο Μακ-Μίλλαν, ο Λήπερ και ο Σκόμπι, με τον Γ. Παπανδρέου και τον Δαμασκηνό. Ajax".

Όταν ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός ανέβηκε στο "Ajax",τον περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη. Γράφει ο Φοίβος Γρηγοριάδης (Ιστορία του Εμφυλίου Πολέμου 1945-49 σ. 260.εκδόσεις Κ. Καμαρινόπουλος):

"Κατά την επίσκεψή του στο Βρετανικό πολεμικό, ο Δαμασκηνός υπέστη αρκετή γελοιοποίηση, κατά παρεξήγηση. Με έθιμο του αγγλικού ναυτικού, την παραμονή των Χριστουγέννων μασκαρεύονται μερικοί άνδρες του πληρώματος. Είχε λοιπόν σχηματισθεί μια μασκαράτα Κινέζων και μαύρων Αφρικανών όταν έφθασε.

Αυτοί τον πέρασαν για όμοιό τους όπως τον είδαν πανύψηλο με τα παράξενα για τους Άγγλους ράσα και γενειοφόρο. Ο "κύλινδρος" (καλυμμαύκι) στο κεφάλι του τον έδειχνε ακόμη πιο ψηλό και νόμισαν πως πατούσε σε ξυλοπόδαρα. Τον περικύκλωσαν Αφρικανοί και Κινέζοι χορεύοντας κανιβαλικά γύρω του και έτοιμοι να τον αρχίσουν στις φάπες, σαν τον καλύτερο μασκαρά της βραδιάς. Τον διέσωσε όμως ο κυβερνήτης του σκάφους, πέφτοντας ανάμεσα στους ναύτες του για να τον γλυτώσει από την παρεξήγησή. Ο Τσώρτσιλ εν τω μεταξύ, δεν μπορούσε να καταλάβει τι συνέβαινε με την αργοπορία του “Υψηλού του ξένου".

Το περιστατικό με τον Δαμασκηνό που τον πέρασαν για μασκαρά το επιβεβαιώνει και ο Σπύρος Μαρκεζίνης, με πιο "κομψό" τρόπο, στην "Σύγχρονη Πολιτική Ιστορία της Ελλάδος" (σ. 53,54):

"Μεταμφιεσμένοι ναύτες διασταυρώθηκαν με τον Δαμασκηνό καθώς μετέβαινε προς συνάντηση του Τσώρτσιλ. Με την ιερατική εμφάνισή του και το επανωκαλύμαυχο, εξελήφθη από τους ναύτες ως μεταμφιεσμένο μέλος του πληρώματος. Την παρεξήγηση αποσόβησε η παρέμβαση του Βρεττανού Ναυάρχου"

 

Ο Μάνος Κατράκης απαγγέλει Μενέλαο Λουντέμη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Μάνος Κατράκης απαγγέλει Μενέλαο Λουντέμη
https://www.youtube.com/watch?v=tewjKgrnl_U

Ποιος μου χτυπά το τζάμι;

Μη μου χτυπάτε δεν είμαι εδώ...

Εδώ κατοικεί η μοναξιά με μόνιμη νοικάρισσα τη πλήξη

Το ξέρω είναι σκληρό να φύγεις χωρίς να προφτάσεις να πεις μια καλημέρα...

Γιατί καμιά δεν ήταν καλή...

Να μην προφτάσεις να κυλήσεις για λίγο τη ρόδα της ζωής

και ούτε καν την ρόδα των παιχνιδιών σου...

Να μην προφτάσεις να ξεφυλλίσεις το αλφαβητάρι της αγάπης.

Και ούτε και να διαβάσεις την απορία που πλέει μες τα μάτια των παιδιών.

Να μην προφτάσεις να μιλήσεις για έρωτα από ένα μπαλκόνι του Απρίλη...

Να μην προφτάσεις να σφουγγίσεις τον ιδρώτα σου κι ούτε καν να ιδρώσεις...

Να μην προφτάσεις να δείξεις το φεγγάρι και δυο μάτια που τόσο το καρτερούν…

Κι ούτε να ουρλιάξεις από θυμό στους επαγγελματίες της βαρυκοϊας...

Μα ας είναι εγώ υποκλίνομαι...

"Κι απ όλα όσα δεν πρόφτασα, κείνο που με καίει πιο πολύ είναι που δεν πρόφτασα να πω ένα απαγορεύεται... το πρώτο της ζωής μου

Ν' απαγορεύσω στ' άγουρα παιδάκια να παίζουν τους πολέμους..."

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Η εικόνα είναι απ την ταινία "Ταξίδι στα Κύθηρα", όταν... 
Ο γέρος μιλάει στον θάνατο γιατί νιώθει κοντά του την ανάσα του.

Λίγες μέρες αργότερα ο Μανος Κατράκης στις 2 Σεπτεμβρίου 1984 έφυγε από την ζωή.

 

 

 

Η ΕΣΣΔ και οι "δημοκρατίες - πολιτισμοί" των χωρών της Ευρώπης & των ΗΠΑ

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το 1954, κατά την δύση στην "άθλια και άγρια" ΕΣΣΔ, Σοβιετικοί επιστήμονες δημιούργησαν την πρώτη στον κόσμο εγκατάσταση για ελεγχόμενη θερμοπυρηνική σύντηξη και πέτυχαν θερμοκρασία πλάσματος 10 εκατομμυρίων βαθμών. Η εγκατάσταση αυτή δεν προοριζόταν για άμεση παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά έθεσε τα θεμέλια μιας εντελώς νέας τεχνολογικής κατεύθυνσης, παρέχοντας τη γνώση και τις τεχνολογίες που σήμερα στηρίζουν άλλες ενεργειακές εφαρμογές καθώς και κρίσιμες ιατρικές τεχνολογίες, όπως η μαγνητική τομογραφία.

1958, στο Βέλγιο, στην "προοδευμένη και πολιτισμένη Ευρώπη", εξακολουθούσαν να υπάρχουν ανθρώπινοι ζωολογικοί κήποι. 

Στη Γαλλική Γουιάνα, ακόμη και τη δεκαετία του 1970, υπήρχαν στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας για κρατουμένους, με συνθήκες κράτησης παρόμοιες με στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Κι όμως, όταν γίνεται ο λόγος λάσπη για τον υπαρκτό σοσιαλισμό, τα δυτικά μέσα και τα στερεότυπα συχνά εξαντλούνται στις περίφημες "πόρνες με καλσόν", στα "δελτία τροφίμων" και σε μια μονοδιάστατη αφήγηση μιζέριας, μια καλοπληρωμένη προπαγάνδα που αγνοεί συστηματικά ακόμη και σήμερα τα επιστημονικά, τεχνολογικά και κοινωνικά επιτεύγματα της εποχής της ΣΟΒΙΕΤΙΚΉΣ ΈΝΩΣΗΣ

80 Χρόνια από τη συντριβή του ΝΑΖΙσμού - φασισμού, η Γερμανία επανεξοπλίζεται και δεν πληρώνει τις πολεμικές αποζημιώσεις στην Ελλάδα!

Πόση παραδοξότητα και παραλογισμό μπορούμε να αντέξουμε; 
https://www.youtube.com/watch?v=hzoaNutLNBk

Το Βερολίνο που προκλητικά αρνείται να πληρώσει στην Ελλάδα όσα της οφείλει για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι Γερμανοί στη χώρα μας, απαιτεί από τους Ευρωπαίους πολίτες να χρεωθούν κι άλλο για να δοθούν αποζημιώσεις στην Ουκρανία.

Το θέμα των Γερμανικών αποζημιώσεων δεν θα κλείσει ποτέ και όσα λέει στο militaire channel, ο Αριστομένης Συγγελάκης, συγγραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, το αποδεικνύουν, για μία ακόμη φορά.

Ο κ.Συγγελάκης επισημαίνει το μέγα θέμα του επανεξοπλισμού της Γερμανίας, υπό την ανεξήγητη ανοχή των Ευρωπαίων.

Η συζήτηση με τον κ.Συγγελάκη γίνεται με αφορμή ενός εξαιρετικά ενδιαφέροντος τόμου από τα ΤΕΤΡΑΔΙΑ που είναι αφιερωμένος στα 80 χρόνια από την συντριβή του φασισμού. Ο οποίος σήμερα προσπαθεί να σηκώσει ξανά κεφάλι…
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Μια συνέντευξή του Αριστομένη Συγγελάκη στον Πάρη Καρβουνόπουλο στο κανάλι Militaire για τη διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών, τον Επανεξοπλισμό της Ευρώπης με πρωταγωνίστρια τη Γερμανία.

Αφορμή η κυκλοφορία ενός σημαντικού συλλογικού τόμου από τις εκδόσεις Στοχαστής και το ιστορικό περιοδικό ΤΕΤΡΑΔΙΑ για τα 80 χρόνια από τη συντριβή του Φασισμού.

Δείτε, ιδίως, το τέλος της συνέντευξης όπου αναφέρεται το αξέχαστο μάθημα που έδωσαν οι ηρωικοί επιζώντες των Ολοκαυτωμάτων της Κρήτης στον Γερμανό Πρόεδρο Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάιερ, πριν ένα χρόνο στη μαρτυρική Κάντανο. Ένα παράδειγμα αγώνα και θάρρους που αποτελεί οδηγό για τη διεκδίκηση των εθνικών μας δικαίων!

 

ΤΟ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΟ ΛΟΜΠΙ ΚΑΙ ΟΙ ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Palestinian Community of Greece

Ο podcaster και πρώην παρουσιαστής του Fox News, Tucker Carlson, ανακηρύχθηκε «Αντισημίτης της Χρονιάς 2025» από την οργάνωση Stop Anti Semitism - έναν οργανισμό με έντονη πολιτική ατζέντα.
Μια «διάκριση» που αποκαλύπτει κάτι πολύ πιο βαθύ: τη συστηματική εργαλειοποίηση της κατηγορίας του αντισημιτισμού για τη φίμωση κάθε φωνής που τολμά να ασκήσει κριτική στο Ισραήλ.
Η οργάνωση επικαλείται συνεντεύξεις και απόψεις του Carlson, επειδή:

 
- άσκησε κριτική στον σιωνισμό,

- αμφισβήτησε την άνευ όρων αμερικανική στήριξη στο Ισραήλ, 

- έδωσε βήμα σε πρόσωπα που το ίδιο το σύστημα χρησιμοποιεί ως άλλοθι για να βαφτίζει
   κάθε διαφωνία «μίσος».

Ο ίδιος ο Carlson έχει αρνηθεί κάθε κατηγορία αντισημιτισμού, ξεκαθαρίζοντας ότι η κριτική του είναι πολιτική και όχι εναντίον των Εβραίων ως λαού ή θρησκείας.

Το μοτίβο είναι γνωστό:

Όποιος μιλά για εγκλήματα πολέμου, γενοκτονία στη Γάζα ή τον ρόλο του σιωνισμού, στοχοποιείται.

Η έννοια του αντισημιτισμού απονευρώνεται και διαστρεβλώνεται, ενώ οι πραγματικοί αγώνες ενάντια στο μίσος απαξιώνονται.

Η κριτική στο Ισραήλ δεν είναι αντισημιτισμός.

Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων του Παλαιστινιακού λαού δεν είναι μίσος.

Το να λες την αλήθεια για τη Γάζα δεν είναι έγκλημα.

 

 

Ο Γερμανός Καγκελάριος Friedrich Merz έστησε το φιάσκο με τα fake Ρωσικά drones για να σύρει την ΕΕ σε έναν καταστροφικό πόλεμο

 

Kindinews.gr

Συνταρακτική εξέλιξη - Stern: Ο Γερμανός Καγκελάριος Friedrich Merz z έστησε το φιάσκο με τα fake Ρωσικά drones για να σύρει την ΕΕ σε έναν καταστροφικό πόλεμο

https://www.bankingnews.gr/diethni/articles/836036/syntaraktiki-ekseliksi-o-kagkelarios-merz-estise-to-fiasko-me-ta-fake-rosika-drones-gia-na-syrei-tin-ee-se-olethria-syrraksi

Ο Γερμανός Καγκελάριος Friedrich Merz έστησε μία φρικιαστική προβοκάτσια. 
Κάθε ψεύτικο περιστατικό αύξανε την πίεση για... αύξηση των εξοπλιστικών

Οι μάσκες έπεσαν μία και... καλή στη Γερμανία, καθώς αποδείχθηκε ότι τα δήθεν ρωσικά drones που... «τρομοκρατούσαν» τις ευρωπαϊκές χώρες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα καλοσχεδιασμένο σχέδιο του Καγκελάριου Merz, με απώτατο σκοπό τη στρατιωτικοποίηση της Ευρώπης, μέσω της εκμετάλλευσης της αντιρωσικής υστερίας.

Όπως γράφαμε από την πρώτη στιγμή στο BN, επρόκειτο για ένα καλοσκηνοθετημένο έργο προβοκάτσιας από την ευρωπαϊκή ηγεσία, προκειμένου η Ρωσία να συρθεί σε μεγάλο πόλεμο με το ΝΑΤΟ - με καταστροφικές συνέπειες για όλες τις πλευρές.
Πλέον, το γερμανικό μέσο Stern Plus έρχεται να επιβεβαιώσει ό,τι υποψιαζόταν κάθε υποτυπωδώς σκεπτόμενος πολίτης: Τα γεράκια προσπάθησαν να παρασύρουν τη Ρωσία σε ένα θανάσιμο παιχνίδι και αρχιτέκτονας αυτού το σχεδίου ήταν ο ίδιος ο Γερμανός Καγκελάριος.

Οι τρομερές αποκαλύψεις του Stern: 
Ο Γερμανός Καγγελάριος Friedrich Merz βρίσκεται πίσω από το προβοκατόρικο «θέατρο με τα Ρωσικά drones»

Το γερμανικό περιοδικό Stern επικαλείται πηγή από το εσωτερικό της εταιρείας United Unmanned Systems (UUS), που μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας, και αποκάλυψε ότι ο Friedrich Merz κατασκέυασε σκόπιμα σενάρια περί ρωσικών απειλών, προκειμένου να προωθήσει τεράστια εξοπλιστικά συμβόλαια υποστηρίζοντας εγχώριους κατασκευαστές drones, όπως η UUS.

 Οι πρόσφατες αναφορές για περιστατικά με drones σε ευαίσθητες τοποθεσίες—μεταξύ των οποίων το αεροδρόμιο του Μονάχου τον Οκτώβριο, καθώς και το Aalborg στη Δανία τον Σεπτέμβριο—ενδέχεται, σύμφωνα με το περιοδικό, να μην προκλήθηκαν από «ξένη δύναμη», όπως ισχυριζόταν η γερμανική ηγεσία, αλλά να ενορχηστρώθηκαν σκόπιμα.
Σκοπός, η ενίσχυση της πολιτικής πίεσης υπέρ μιας μαζικής στρατιωτικής αναβάθμισης της Bundeswehr.

Ο Γερμανός Καγκελάριος Friedrich Merz έδωσε την εντολή, ο CEO της εταρείας UUS έστησε τα πάντα!

Οι απίστευτες, αυτές, αποκαλύψεις προέρχονται από εσωτερικές πηγές της εταιρείας UUS, της οποίας ο Διευθύνων Σύμβουλος, Julian Kaelterborn, δραστηριοποιείται πολιτικά από το 2023 ως τοπικός σύμβουλος του CDU, του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος του οποίου ηγείται ο Friedrich Merz.

Πληροφοριοδότης της εταιρείας, μιλώντας στο Stern, επιβεβαίωσε ότι η UUS διατηρεί στενούς διαύλους επικοινωνίας με την ηγεσία του CDU και ότι ο ίδιος ο Friedrich Merz κινείται έντονα στο παρασκήνιο, προωθώντας συμβόλαια και προγράμματα επιδότησης που ωφελούν άμεσα την εταιρεία.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, ο Καγκελάριος χρησιμοποιεί συστηματικά το Οικονομικό Συμβούλιο του CDU ως πλατφόρμα για να επηρεάσει υπουργεία και αρχές προμηθειών.

Μάλιστα, σε ανεπίσημες συναντήσεις έχουν συζητηθεί επανειλημμένα συγκεκριμένοι όροι διαγωνισμών, οι οποίοι είναι προσαρμοσμένοι στις τεχνολογίες της UUS – όπως τα συστήματα ανίχνευσης drone ή τα drones «καμικάζι».
«Ο Merz θέλει να ελέγχει τη συζήτηση – όχι μόνο πολιτικά, αλλά και οικονομικά. Έδωσε την εντολή, και ο Kaelterborn έστησε τα πάντα», ανέφερε η πηγή.

Κάθε ψεύτικο περιστατικό αύξανε την πίεση για... αύξηση των εξοπλιστικών δαπανών

«Κάθε νέο ‘περιστατικό’ αυξάνει την πίεση στην κυβέρνηση συνασπισμού να επενδύσει σε συστήματα άμυνας – και η UUS είναι ήδη εκεί, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως τον “εγχώριο προμηθευτή” για “άμεση λύση”».

Κάθε δημόσια τοποθέτηση του Merz περί αναγκαιότητας δημιουργίας ενός ειδικού ταμείου δισεκατομμυρίων ευρώ για την ασφάλεια απέναντι στην απειλή drones, θυμίζει περισσότερο εργαλείο marketing. 

Ο πληροφοριοδότης της UUS τονίζει ότι ο Kaelterborn δεν βλέπει τη διπλή του ιδιότητα – επιχειρηματίας και πολιτικός του CDU – ως σύγκρουση συμφερόντων, αλλά ως «στρατηγική συνέργεια», μια στάση που συμμερίζεται και ο Merz.

«Πίσω από τη βιτρίνα του εθνικού διαλόγου για την ασφάλεια, διαφαίνεται ένα σαφές μοτίβο: τεχνητά δημιουργημένα σενάρια απειλής, τα οποία παράγουν μια πολιτικά νομιμοποιημένη ζήτηση για drones, από την οποία επωφελείται άμεσα η εταιρεία UUS – γεγονός που ενισχύει ταυτόχρονα και τη βάση εξουσίας του Καγκελάριου», σημειώνει το Stern.

Σκάνδαλο υπ' αριθμόν 2: Ο ΥΠΑΜ Pistorius ενέκρινε στα τυφλά αγορές 900 εκατ. ευρώ για άχρηστα drones

Την ίδια στιγμή, ένα ακόμη απίστευτο σκάνδαλο αναδύεται στη Γερμανία σχετικά με άλλη μία προμήθεια όπλων για την Bundeswehr, ήτοι για τις Γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Ο λόγος για τον Γερμανό Υπουργό Άμυνας, Boris Pistorius, ο οποίος ενέκρινε στα τυφλά συμβάσεις για την παράδοση αποδεδειγμένα ανεπιτυχών drones-καμικάζι, συνολικής αξίας 900 εκατομμυρίων ευρώ.

Σύμφωνα με τον Γερμανικό Τύπο, τα αποτελέσματα των δοκιμών που πραγματοποιήθηκαν σε πεδίο βολής στο Münster κατέδειξαν ότι τα drones Stark είναι εντελώς ακατάλληλαγια χρήση σε μάχη. 

Συγκεκριμένα, ένα UAV Stark έχασε τον στόχο του κατά 150 μέτρα, ενώ ένα δεύτερο ξέφυγε από την προβλεπόμενη τροχιά του και συνετρίβη σε δάσος.
Είναι χαρακτηριστικό ότι εκπρόσωποι της Rheinmetall δεν παρέστησαν καν στις δοκιμές, προφανώς συνειδητοποιώντας ότι η εταιρεία δεν είχε τίποτα να επιδείξει.

Εν τω μεταξύ, τα drones Helsing ολοκλήρωσαν 17 επιτυχημένες πτήσεις.
Ωστόσο, παρά την προφανή αποτυχία, τρεις εταιρείες — η Stark, η Helsing και η Rheinmetall — θα λάβουν έκαστη 300 εκατομμύρια ευρώ για την παράδοση των προϊόντων τους στην Bundeswehr.

Έτσι, η μόνη εταιρεία της οποίας τα drones λειτουργούσαν έστω και από μακριά — η Helsing — αναγκάζεται τώρα να μοιραστεί τη σύμβαση με κατασκευαστές που παρουσίασαν καταφανώς καταστροφικά έργα.

Είχε προηγουμένως αναφερθεί ότι μαχητές των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, στους οποίους η Helsing είχε προμηθεύσει έναν αριθμό από τα drones της, παραπονέθηκαν για το πολύ πρωτόγονο σύστημα καθοδήγησης, τις αδύναμες κεφαλές και το αναξιόπιστο και πολύπλοκο λογισμικό αυτών των UAVs.

Η αξιοπιστία του Merz στη Γερμανία και σε όλο τον κόσμο καταρρέει

Το ρεπορτάζ του περιοδικού Stern καταλήγει σε δραματικό τόνο: «Αν αποδειχθεί ότι τα περιστατικά με drones ενορχηστρώθηκαν σκόπιμα για να δικαιολογηθούν εξοπλιστικές δαπάνες από την πίσω πόρτα, δεν διακυβεύεται μόνο η φήμη της UUS, αλλά και η αξιοπιστία του Merz ως δήθεν υπερασπιστή της Γερμανίας απέναντι σε εξωτερικές απειλές, όπως οι ρωσικές επιθέσεις με drones ή υβριδικές επιχειρήσεις». «Οι υπηρεσίες ασφαλείας εξετάζουν ήδη τα πρώτα στοιχεία – όμως όσο οι πηγές παραμένουν ανώνυμες, η αλήθεια παραμένει κρυμμένη μέσα στην ομίχλη της δυτικής προπαγάνδας του.... πολέμου των drones».

Ακούστε εσείς. Η ψυχή μου έμεινε εξορία. - Μενέλαος Λουντέμης

 

 Ακούστε εσείς.

Εσείς που κοιμηθήκατε κι’ απόψε στα ζεστά,
σβήνοντας με μια κίνηση το φώς.
Σαν τους θεούς που παίζουν τη «Δημιουργία»:
(«Γεννηθήτω φως» -και εγένετο). Ακούστε με!
.......................
Τούτη την άναρθρη νύχτα που σωπαίνουν οι λύκοι –
Γιατί ουρλιάζουν οι άνθρωποι. Ακούστε με.
Εσείς, που κοιμάστε αγκαλιά με τα όνειρα.
Εσείς, που σας φιλά στο στόμα η Ζωή.
Που σας χαϊδεύει με το μετάξι της. Εσείς.
Ακούστε με!
.......................
Λίγες μόνο ώρες απ’ τη στεργιά,
Και χίλια χρόνια μακρυά απ’ την Οικουμένη.
Παλεύει ένα ολομόναχο νησί,
πέτρινος αφαλός στο χάος της θάλασσας
στο ασίγαστο Αιγαίο, που σηκώθηκε ορθό.
Και χύθηκε πάνω στα γκρεμνά του.
.......................
Απόψε έφτασε εκεί ο Κατακλυσμός,
Ξεκολλημένος απ’ τις σελίδες της Μυθολογίας.
Κι’ έσπασε τους μύλους του Νησιού.
Και χόρεψε στην πέτρινη ράχη του
τον πυρρίχιο της λύσσας.
.......................
Απόψε βρέχει μαχαίρια η βροχή,
Και σκίζουν τις κοιλιές των τσαντηριών τους.
Ο βοριάς δείχνει ολόϊσα το νησί.
Κραυγή στα πέρατα. Και τα κύματα?
Αδειάζουν τις άγριες δεξαμενές τους
ίσα πάνω του.
Και σκάβουν, σκάβουν, την πλαγιά.
(Κι’ ο κόσμος εγέμισε ρυτίδες…)
.......................
Α, τι κυλούν τις νύχτες οι κατεβασιές.
Τι παίρνουν, και τι φέρνουν, και τι κυνηγούν.
Τι μπόγους, τι σοδειές, και τι υπάρχοντα.
Τι αίματα, τι δέματα, και τι φυλαχτά…
Το γράμμα της μανούλας… Που βράχηκε,
Και δε θα διαβάζεται πια
(Κι ήταν τόσο λίγη η ορθογραφία της…)
.......................
Κι’ όλα αυτά, γιατί; Μα γιατί;
Γιατί η ματιά τους είναι απλή και φεγγερή.
Γιατί ζεσταίνει τις πληγές του κόσμου.
Γιατί η μιλιά τους είν’ γλυκειά και ταπεινή.
Σαν την «επί του όρους» ομιλία.
.......................
Απόψε πάλι δε θα κοιμηθώ.
Απόψε πάλι θα βραχώ με τους βρεγμένους.
Και θα βογγήξω με τους άρρωστους.
Γιατί η ψυχή μου έμεινε εκεί.
Γιατί ο Γολγοθάς που με κάρφωσε
μούδωσε το σταυρό του μαζί μου…
.......................

Η ψυχή μου έμεινε εξορία
Μενέλαος Λουντέμης
https://www.youtube.com/watch?v=6Z9eAt5w8M

"Ακούω μηνύματα. Φωνές απ’ την Ελλάδα. Ελληνικά καλέσματα. “Έλα! Ο επαναπατρισμός σου είναι ελεύθερος”. Μα εγώ ρωτώ: Ο επαναπατρισμός μου ναι είναι ελεύθερος. Εγώ όμως θα είμαι ελεύθερος μετά τον επαναπατρισμό μου;

Ένας αγαπητός μου φίλος μου τηλεφώνησε. “Έχεις το κλειδί της πατρίδας στο χέρι σου! Άνοιξε και μπες”. Μα εγώ θέλω ν’ ανοίξω την πόρτα της πατρίδας μου μ’ ελληνικό χέρι, ενώ η επίσημη δήλωση είναι κάπως θολή. Τέλος πάντων, τι μου προσφέρουν, ιθαγένεια ή επαναπατρισμό; “Επαναπατρισμόν” μου απαντούν “χωρίς Ιθαγένεια”. Και τότε αποφασίζω να πεθάνω στα ξένα!

Γιατί νάρθω στην Ελλάδα. Για ν’ ανεβοκατεβαίνω τις σκάλες των υπηρεσιών ζητιανεύοντας πατρίδα. Η πικρή μου εμπειρία με προφύλαξε από τέτοιες ταπεινώσεις. Είμαι πολύ άρρωστος, πολύ κουρασμένος και προ πάντων πάρα πολύ κακοπαθημένος για να παίξω εθελοντικά την κωμωδία του Δημοσίου κινδύνου. Προτιμώ να ζήσω εκπατρισμένος και ελεύθερος παρά επαναπατρισμένος και επιτηρούμενος.

Είμαι πικραμένος αφάνταστα για τη μεταχείριση των αρχών απέναντί μου. Μα είναι απελπιστικό. Η Ελλάδα που γεννήθηκε για να προσφέρει την ελευθερία στους άλλους ν’ αρνείται να την προσφέρει στα παιδιά της.

Η πατρίδα μας από φριχτά ολισθήματα, λάθη και προδοσίες άλλων, μπήκε στον κυκλώνα μιας αληθινής τραγωδίας. Και να γιατί σαστίζω. Πώς σε μια τόσο μεγάλη Ελλάδα δεν μπορούν να χωρέσουν στον κόρφο της μερικές χιλιάδες ορφανεμένα της παιδιά.

Δεν ξέρω τι με περιμένει στο μέλλον. Αύριο ξαναμπαίνω στο Νοσηλευτήριο, πολύ μακριά από το Βουκουρέστι και δε θα μπορώ να λέω πια τα παράπονά μου στον αγαπημένο μου Ελληνικό Τύπο. Έτσι λυπούμαι που δεν θα μπορέσω να εξοφλήσω ούτε ένα από τα χρέη μου.

Περιορίζομαι μόνο ν’ απευθύνω τις ολόθερμες ευχαριστίες μου που με τόση γενναιοφροσύνη και ανθρωπιά μου συμπαραστάθηκαν στον ανέλπιδο αγώνα μου.

Σφίγγω με αγάπη στο στήθος μου την παλλόμενη ελληνική καρδιά του Κέβιν Άντριους. Χαιρετώ όλους όσοι με σκέπτονται και με καρτερούν."
============
ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ
14 Ιανουαρίου 1912, Μικρά Ασία
22 Ιανουαρίου 1977, Αθήνα

Από την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ", 11 Απρίλη 1975

Εργατικός τομέας Ρουβίκωνα

Πορεία στο σπίτι της Υπουργού Εργασίας Νίκης Κεραμέως στο Ψυχικό, ενάντια στη μετατροπή των χώρων εργασίας σε σφαγεία.

Γύρω στους 200 νεκρούς εργάτες μόνο το πρώτο ενιάμηνο του 2025, δηλαδή ένας νεκρός ανά 2 ημέρες περίπου, 272 σοβαροί τραυματισμοί, και ακόμα μετράμε, ενώ η Eurostat υπολογίζει περίπου 40 εργατικά ατυχήματα την ημέρα στην Ελλάδα που δεν καταγράφονται.

Πριν λίγες ημέρες, στις 6 Δεκέμβρη, ένας ακόμα εργάτης, ένας ακόμα άνθρωπος της τάξης μας, χάνει τη ζωή του δουλεύοντας για την ανέγερση των πολυτελών κατοικιών Little Athens στο project του Ελληνικού.

27 ετών, μετανάστης, ημέρα Σάββατο, μετά από 6ημερη συνεχόμενη δουλειά και με εξαντλητικά ωράρια και υπερωρίες πάνω στο 12ωρο. Σύμφωνα μάλιστα με καταγγελία του σωματείου, ο εργάτης δεν ήταν δηλωμένος την ημέρα του εργατικού ατυχήματος στα παρουσιολόγια, ενώ έπεσε από διώροφο, υπό κατασκευή, κτίριο στο οποίο δεν υπήρχαν ούτε κιγκλιδώματα ούτε κουπαστές. Ένα ακόμη εργοδοτικό έγκλημα με υπεύθυνη αυτήν τη φορά την κατασκευατική εταιρεία Lamda Development της οικογένειας Λάτση.

Και αυτό είναι μονάχα ένα από τα πιο πρόσφατα μεγάλα παραδείγματα του απέραντου νεκροταφείου ανθρώπων της τάξης μας, εργατών και καταπιεσμένων, ντόπιων και μεταναστών, που έχει χτίσει το ανθρωποφάγο και κοινωνιοκτόνο καπιταλιστικό σύμπλεγμα. Ένα σύμπλεγμα αναπαραγωγής θανάτου, πολέμων, μιζέριας, εκμετάλλευσης, φτώχειας και εξαθλίωσης.

Η Νίκη Κεραμέως, πιστή υπηρέτρια των αφεντικών και του μεγάλου κεφαλαίου, συνεχίζει να χτίζει την καριέρα της πάνω στη μεγάλη αυτή συσσώρευση νεκρών της τάξης μας, σκάβοντας χέρι χέρι με τους βιομήχανους του ΣΕΒ και τους πουλημένους υπαλλήλους της ΓΣΕΕ τον μεγάλο λάκκο του 13ωρου. Μια πραγματικότητα που εντάσσεται σε μια διεθνή εκστρατεία ολομέτωπης επίθεσης και αφαίμαξης της κοινωνικής βάσης από κράτος και κεφάλαιο.

Τα αφεντικά δεν υπολογίζουν ανθρώπινες ζωές και επιβεβαιώνουν έναν από τους βασικούς κανόνες του καπιταλισμού: δεν μετράνε όλες οι ζωές το ίδιο - κάποιες, φυσικά όχι οι δικές τους, έχουν απλά λιγότερη αξία από άλλες. Μπροστά στα κέρδη των αφεντικών και τα συμφέροντα του κεφαλαίου, τα πάντα, ακόμη και οι ανθρώπινες ζωές, μπαίνουν αυτόματα σε δεύτερη μοίρα.

Οι μισθοί πείνας, η υπερ-εντατικοποιημένη και εξαντλητική εργασία, η εργοδοτική τρομοκρατία, τα ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας και τα κάτεργα εργασίας έχουν πλέον θεσμοθετηθεί και επικυρωθεί, ως άλλο επιστέγασμα της εργασιακής επισφάλειας που δρομολογείται εδώ και καιρό. Πάνω σε αυτά βασίζονται και τα διάφορα διευθυντικά στελέχη και οι μεγαλοκαρχαρίες που βιάζονται να γεμίσουν κι άλλο τις ήδη γεμάτες τσέπες τους, εφαρμόζοντας και κανονικοποιώντας τον, βαμμένο με αίμα, νόμο Κεραμέως.

Η ένταξη της εργασιακής παραγωγής σε συνθήκες πολέμου, η προτεραιότητα στις επενδύσεις της πολεμικής βιομηχανίας, των μέσων επιτήρησης, ελέγχου και καταστολής των διεκδικήσεων και των αγώνων της βάσης, οι εθνικισμοί και η μισσαλοδοξία, η υποχώρηση κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, η κατάρρευση των δομών κοινωνικής πρόνοιας και η στέρηση βασικών κοινωνικών αγαθών, όπως η υγεία, η στέγαση και η τροφή, η καλπάζουσα ακρίβεια, ο εξανδραποδισμός της υπαίθρου από τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, είναι όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν τη σημερινή πραγματικότητα φτώχειας, εξαθλίωσης και υποταγής για τους περισσότερους εργαζόμενους και εργαζόμενες. Την επιβολή, με άλλα λόγια, συνθηκών εργασίας 19ου αιώνα με μέσα 21ου, την επιβολή συνθηκών εργασίας και διαβίωσης με το πιστόλι στον κρόταφο.

Κι αν για κράτος και κεφάλαιο οι νεκροί εργάτες είναι στατιστικές και ενοχλητικά νούμερα που τους χαλανε το φαγοπότι, για εμάς είναι αιτία πολέμου. Ενός πολέμου που δεν κηρύξαμε εμείς αλλά θα στηρίξουμε όσο δεν πάει, ενάντια στο κράτος των ληστών και στο κεφάλαιο που σπέρνουν αδιάκοπα τον θάνατο.

Ενός πολέμου του οποίου επίσημη πολιτική εκπρόσωπος και εκφραστής σήμερα είναι η Νίκη Κεραμέως.

Καμία εργοδοτική δολοφονία δεν θα μείνει αναπάντητη.

Η οργάνωση και ο αγώνας είναι υπόθεση επιβίωσης, είναι όμως και η δύναμή μας.

Δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε, για τους νεκρούς της τάξης μας.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΕΜΙΣΑΝΕ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΑ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΑ

ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΚΕΡΔΗ - ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ

 

Εις μνήμην Νίκου Κούνδουρου

 

 

Σκηνοθέτης και σεναριογράφος, ένας από τους πιο εξαιρετικούς Έλληνες κινηματογραφιστές.
Ειδικότερα, με τις ταινίες του «Μαγική Πόλη» (1954) και «Ο Δράκος» (1956), έφερε μια ανάσα φρέσκου αέρα στο κλίμα γενικής μετριότητας που επικρατούσε στον ελληνικό κινηματογράφο, καταφέρνοντας να αναδείξει την «κρυφή» ελληνική πραγματικότητα του επίσημου τοπίου, μετά την Κατοχή και τον Εμφύλιο Πόλεμο. Σκηνοθέτησε μια συνολικά 11 ταινίες μυθοπλασίας, οι οποίες έλαβαν πολυάριθμες επαίνους σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Ο Νίκος Κούνδουρος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1926. Ο πατέρας του, δικηγόρος και πολιτικός Ιωσήφ Κούνδουρος (1885-1942), Κρητικός γενεών, δεν ανέχτηκε να εθνικοποιηθεί ο γιος του. Τον πήγε στην Κρήτη, τυλιγμένο σε πάνα, για να μπορέσει να εγγραφεί στο δημοτικό μητρώο Αγίου Νικολάου στις 15 Δεκεμβρίου 1926.

Σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, όπου αποφοίτησε το 1948. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στο ΕΑΜ και κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, εξορίστηκε στη Μακρόνησο, λόγω των αριστερών του απόψεων. Αφού αποφυλακίστηκε, αποφάσισε να αφιερωθεί στον κινηματογράφο και το 1954 σκηνοθέτησε την ταινία «Μαγική Πόλη», με την οποία καθιερώθηκε αμέσως ως ταλαντούχος και πρωτότυπος σκηνοθέτης. Η ταινία, που εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, αντιμετωπίζει τη σκληρή πραγματικότητα της μετα-Εμφυλίου Πολέμου Ελλάδας και τα προβλήματα των απλών ανθρώπων.

Με το νεορεαλιστικό του ύφος προανήγγειλε την επόμενη ταινία του, με τίτλο «Ο Δράκος» (1956), η οποία μέχρι σήμερα παραμένει μία από τις σημαντικότερες δημιουργίες του ελληνικού κινηματογράφου. Ο ήρωάς του, ένας απλός γραφειοκράτης που η ομοιότητά του με έναν επικίνδυνο καταζητούμενο αστυνομικό τον ωθεί να ζήσει μια σύντομη αλλά έντονη εμπειρία, εκφράζει τη μοναξιά και την αποξένωση της μικρής αστής σε μια καταπιεστική και απελπιστική κοινωνία, την οποία ο σκηνοθέτης αποτυπώνει με ύφος που ισορροπεί επιτυχώς νεορεαλιστικά στοιχεία και εξπρεσιονιστές.

Με τις δύο αυτές ταινίες, ο Κούνδουρος είναι ο πρώτος Έλληνας σκηνοθέτης που «ένεσε τον κινηματογράφο με την οπτική αντίληψη του αεροπλάνου», όπως επισημαίνει ο συγγραφέας Γιάννης Σολδάτος, και σηματοδοτεί την αρχή της καλλιτεχνικής ιστορίας του ελληνικού κινηματογράφου.

Το 1958 έκανε πρεμιέρα το "The Outlaws", που λέει την απόδραση μιας ομάδας ανταρτών στο τέλος του εμφυλίου πολέμου. Η ταινία συμμετείχε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 1959, όπου έλαβε εξαιρετικές κριτικές από κριτικούς και κοινό, και την επόμενη χρονιά μεταδόθηκε από το BBC.

Το 1959, έκανε την τέταρτη ταινία του, «Στο Ποτάμι», στην οποία αφηγείται διάφορες ιστορίες με επίκεντρο ένα ποτάμι στα βόρεια σύνορα της χώρας, με στόχο την καταγγελία του πολέμου και της παράλογης καταστροφής. Ωστόσο, η προσπάθειά του να πει αυτές τις ιστορίες με ένα παράπλευρο μοντάζ αντιμετωπίζει αντιδράσεις από τον Αμερικανό συμπαραγωγό του, ο οποίος παρεμβαίνει και ξαναγράφει την ταινία με δικές του απαιτήσεις, καταστρέφοντας έτσι την αρχική ιδέα του σκηνοθέτη.

Το 1963 σκηνοθέτησε τη «Μικρή Αφροδίτη», σε σενάριο Βασίλη Βασιλικού, ταινία που χαρακτηρίζεται από έντονο ερωτισμό και την πλαστική ομορφιά των εικόνων. Την ίδια χρονιά, η ταινία κέρδισε τα βραβεία Καλύτερου Σκηνοθέτη και Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Μουσικής και Κριτικής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και το Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου.

Το 1967 γυρίστηκε η τολμηρή ταινία «Το πρόσωπο της Μέδουσας», η οποία ήταν ημιτελής λόγω της αποχώρησης του Κούνδουρου από την Ελλάδα, την επομένη του πραξικοπήματος των συνταγματαρχών. Στη συνέχεια, η ταινία ολοκληρώθηκε στην Ιταλία και παρουσιάστηκε υπό τον τίτλο «Vortice».

Μετά την πτώση της δικτατορίας και την επιστροφή του στην Ελλάδα, σκηνοθέτησε το πολιτικό-μουσικό ντοκιμαντέρ «Canciones de Fuego» (1975) για την πτώση του σανιδιού που έχει πει ο Νίκος Κούνδουρος για την ταινία αυτή: «Το μοναδικό ντοκιμαντέρ που έχω κάνει, μια ταινία που αποτελείται από φωνές και αξιώσεις σαν αυτές που ήταν φτιαγμένο. " στους δρόμους της Αθήνας αμέσως μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Μια ταινία που αποτελεί ωδή στην ελευθερία. " Η ταινία κλείνει με τον Μίκη Θεοδωράκη να είναι σε φουντωτό με τη "Ρωμιοσύνη", τραγουδιστές να τον περιβάλλουν και θεατές να ξεσαλώνουν. και το 1978 "1922", ταινία για την καταστροφή της Μικράς Ασίας, βασισμένη στο μυθιστόρημα "Αριθμός 31328" του Ηλία Βενέζη.

Η δέσμευσή του στα θέματα της ελληνικής ιστορίας συνεχίζεται στις δύο επόμενες ταινίες του: Το "Bordello" (1984) αφηγείται την ιστορία της Ρόζας Βοναπάρτη (της περιβόητης "Madame Ordence" του Αλέξη Ζορμπά) και των "μουτσάχας" της, στην Κρήτη την περίοδο του αγώνα για την απελευθέρωσή της, και "Byron: Ballad of a Demon" (1992) λαμβάνει χώρα στον επαναστάτη του Μεσολόγγι του 1824, όταν ο Λόρδος Βύρωνας φτάνει εκεί.

Το 1998 παρουσίασε την ταινία «Οι φωτογράφοι», μια σύγχρονη εκδοχή της τραγωδίας του Σοφοκλή «Αντιγόνη» και το 2012 την τελευταία του δημιουργία, «Ένα πλοίο για την Παλαιστίνη», μια πολιτική και επίκαιρη ταινία, παραγωγής στην Αγγλία, με δικό του σενάριο. Σκηνοθέτησε επίσης τα τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ «Ιφιγένεια στον Ταύρο», «Αντιγόνη» και «Hellenistic Cyprus».

Το 1998 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Stop Carré», με μοντέλα, σχέδια και φωτογραφίες προσώπων, διακοσμητικών και κοστούμια των ταινιών του. Το 2009 δημοσιεύτηκε η αυτοβιογραφία του με τίτλο «Ονειρεύτηκα ότι πέθαινα. " Ο Νίκος Κούνδουρος πέθανε στην Αθήνα στις 22 Φεβρουαρίου 2017, σε ηλικία 90 ετών.

Είπε ο Κούνδουρος για τον Μίκη Θεοδωράκη: «Ό,τι ήθελα να πω για τη μουσική του Θεοδωράκη στον κινηματογράφο δεν ήταν τίποτα!» " Δεύτερον, ζούμε τις σπάνιες στιγμές όπου ένας ζωντανός άνθρωπος, δόξα τω Θεώ, βλέπει πώς χτίζεται ο ήρωάς του. Μου θυμίζει τις πυραμίδες που έχτισαν οι Φαραώ στη ζωή για να είναι έτοιμοι για τις μεγάλες στιγμές.

Επιτρέψτε μου να πω δύο πράγματα για να μην πω ότι δεν θα πω τίποτα για τον κινηματογράφο, που θεωρώ ότι είναι ολοένα και πιο στενή σχέση με τον Θεοδωράκη. Μην λες πέντε ανοησίες. Το σημαντικό είναι ότι όταν ο Θεοδωράκης αποφάσισε να πειραματιστεί κατά καιρούς με τον κινηματογράφο, ήξερε ότι θα λειτουργήσει ένα reductionist. Γιατί ο συνθέτης στον κινηματογράφο είναι τρίτο πρόσωπο, ούτε δευτερόλεπτο. Να αναγκάζεσαι να γράψεις μουσική για 12 δευτερόλεπτα, ή 14 δευτερόλεπτα, ή 3,5 δευτερόλεπτα. Αν είναι δυνατόν ο συνθέτης να αυτοπειθαρχήσει μέσα σε αυτά τα προσωρινά όρια, δεν είναι. Παρ' όλα αυτά, ο Θεοδωράκης κατάφερε να κυριαρχήσει, όπου κι αν έβαλε τις νότες του σε οποιαδήποτε ταινία, και δεν εννοώ τον "Ζορμπά", που είναι μια μυθική περιπέτεια· όπου κι αν έμπλεκε ο Θεοδωρόκης, κατάφερε να ξεπεράσει την επιβολή, την πειθώ εικόνας και να διατηρήσει την υπεροχή του ήχου του. Από τη μία θεωρείται λάθος, από την άλλη κανείς δεν βλέπει βέβαια ότι ο Θεοδωράκης δεν μπαίνει εύκολα σε καλούπι. Δεν μπορείς να τιμωρήσεις τον εαυτό σου σε τρία δευτερόλεπτα, δώδεκα ή οκτώ. Το βρίσκω ανώφελο να αναφέρω μερικές από τις ταινίες του. Έχουν ήδη αναφερθεί και είναι το λιγότερο σημαντικό έργο του Θεοδωράκη. Ο Θεοδωράκης αντιμετωπίστηκε σε αυτή την αίθουσα χθες και σήμερα θριαμβευτικά. Δεν ξέρω κανέναν ζωντανό θρύλο τόσο θρυλικό και ζωντανό όσο ο Θεοδωράκης.

Ήταν ο κεντρικός χαρακτήρας, ένα θηρίο χωρίς όνομα, πρωταγωνιστής του «Songs of Fire», το οποίο γύρισα ως γιορτή της Μεταπολίτευσης. Όλοι οι τραγουδιστές ήταν υπό την προστασία του, ακόμα και οι συνθέτες που τον είχαν ως πατρική φιγούρα. Έχουμε χαθεί εδώ και χρόνια. Ξαναβρεθήκαμε στο σπίτι της Μαρίζας Κωχ, κάτω από την Ακρόπολη, λίγα μέτρα από το δικό της. Σπιτικό φαγητό, γλυκό κυδώνι και ελληνικός καφές. Και φυσικά τα πούρα που του είχε κάνει δώρο ο Φιντέλ Κάστρο και που κουβαλούσε πάντα στην τσέπη του.

Ποτέ δεν ήθελα τίποτα άλλο παρά μόνο ελιές στο τραπέζι. Τον ακούσαμε να λέει ότι, όταν τον βασάνισαν στη Μπουμπουλίνα, είχε παραισθήσεις και ότι μπέρδεψε τις ελιές που του έδιναν για κατσαρίδες. Μεγάλες φασιστικές μαύρες κατσαρίδες.

Η αλήθεια είναι, δεν θυμάμαι ποιος άφησε τον άλλον να μιλήσει ή το αντίθετο, γιατί αν ήμασταν στο ίδιο τραπέζι, δεν υπάρχει περίπτωση να αφήναμε κανέναν να μιλήσει. Είμαι υπερήφανος που έσωσα τη φιγούρα του να σκηνοθετεί Φαραντούρη στο «Γελαστό Πακοιεσως ο Γεωργουσόπουλος δεν θα χαρακτήριζε «εθνική κιβωτό» τα «Τραγούδια της Φωτιάς» αν έλειπε. Ο Μίκης είναι αδερφός, σύντροφος στα ταξίδια, σύντροφος, πατέρας, οικουμενικός, παγκόσμιος, Έλληνας. Νιώθω ότι ο Μίκης κι εγώ μένουμε να φυλάμε Θερμοπύλες. Ίσως σιωπή και ήσυχη τώρα. "